Επιχείρηση κλίμα από την κυβέρνηση

Κουίζ, όχι τρομερής δυσκολίας. Ποιος υπουργός – αληθινός τσάρος! – συνήθιζε να λέει ότι «η οικονομία είναι κλίμα»; Λεπτομέρεια: πρόκειται για κυβέρνηση στην οποία μετείχε, ως υψηλόβαθμο τεχνοκρατικό στέλεχος, ο Γιάννης Στουρνάρας. Ούτως ή άλλως, είναι προφανές ότι παρακολουθούμε εδώ και ένα δεκαήμερο κάτι που θα μπορούσε να συνοψιστεί ως εξής: Επιχείρηση κλίμα!

Η πολιτική επικοινωνία διδάσκει ότι για να περάσει ένα μήνυμα πρέπει κάποιος να επιμείνει σε αυτό. Δεν φτάνει δηλαδή να το πει μια φορά όλη κι όλη. Ετσι, ο Πρωθυπουργός ξεκίνησε στο Συνέδριο του «Economist» να λέει ότι οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν. Σωστό! Οπως φάνηκε κι από το «στόρι» της εφημερίδας «Wall Street Journal» (βλέπε σχετικά στη σελίδα 10), το 2012 ζήσαμε – χωρίς να το ξέρουμε όλοι – το καλοκαίρι της δραχμής. Ο κίνδυνος όμως πέρασε. Για την ακρίβεια είμαστε μακριά από όλα αυτά, αφού η Ελλάδα είναι πλέον σε τροχιά πρωτογενούς πλεονάσματος στον προϋπολογισμό.

Το παιχνίδι των αριθμών είναι συνηθισμένο σε όλες τις οικονομίες. Πέρα όμως από τα ψυχρά νούμερα του ελλείμματος και του προϋπολογισμού, πιο σημαντικές είναι οι «ανθρώπινες» στατιστικές, πόσοι χάνουν τη δουλειά τους και πόσοι προσλαμβάνονται. Αν το ισοζύγιο αυτό αποτυπωθεί σε μηνιαία βάση, τότε μπορεί να δώσει μια αρκετά ακριβή εικόνα για τον ρυθμό μιας οικονομίας. Ο Πρωθυπουργός δεν έχασε λοιπόν την ευκαιρία χθες να επισημάνει ότι για δεύτερο συνεχόμενο μήνα οι προσληφθέντες είναι περισσότεροι από τους απολυόμενους. Είναι πάνω στις στατιστικές της εύρεσης εργασίας που στηρίχθηκε και η αντίληψη ότι η Αμερική βγαίνει από την κρίση που οδήγησε τα διεθνή χρηματιστήρια σε υψηλότερο έδαφος.

Η επιχείρηση κλίμα δεν διεκπεραιώνεται όμως μόνο από ελληνικά χείλη. Ηταν δεν ήταν «μιλημένος», έβαλε κι ο Πολ Τόμσεν το χεράκι του όταν είπε – πάλι στο Συνέδριο του «Economist» – καλές κουβέντες για το οικονομικό πρόγραμμα κι έδωσε την αναπάντεχη διαβεβαίωση ότι δεν θα ληφθούν άλλα μέτρα. Ολα αυτά με την κυβέρνηση να παλεύει για την πρόοδο των ιδιωτικοποιήσεων – με κορυφαία την περίπτωση του ΟΠΑΠ – και τον Πρωθυπουργό, σε έξαρση βολονταρισμού, να δίνει προσωπικό τόνο σε όλα. Στην ατμόσφαιρα αυτή προστίθεται και η αισιοδοξία για ένα καλό καλοκαίρι στον τουρισμό, που θα μπορούσε να επαναφέρει τη ρευστότητα στην αγορά, αλλά και το σχέδιο για συμψηφισμό των οφειλών του Δημοσίου με τα χρέη των ιδιωτών προς αυτό. Είναι κάτι τεχνικά δύσκολο για να γίνει άμεσα. Αλλά είναι κι ένα σχέδιο που συντηρεί μια θετική προοπτική για το μέλλον.

Σε αυτή τη λογική εγγράφεται και η παρουσία Σαμαρά στην επανεκκίνηση των οδικών έργων – αυτή τη φορά παρέα με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Πόσον καιρό έχουμε να δούμε έλληνα Πρωθυπουργό να παίρνει – τρόπος του λέγειν – το μυστρί; Η σημειολογία των μεγάλων έργων είναι άλλη μία πτυχή της επιχείρησης αλλαγής κλίματος την οποία έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση.

Θα τους βγει; Η αλήθεια είναι ότι τα λόγια δεν φτάνουν. Από την άλλη μεριά, όμως, χωρίς αισιόδοξη προσδοκία καμία οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει.