[Προεκτάσεις] Σκλάβοι

«Φράουλες και αίμα»; Οχι – θα ήταν προσβολή για την ταινία του Στιούαρτ Χάγκμαν και το ομώνυμο βιβλίο του Τζέιμς Κούνεν, που ανέδειξαν το 1970 την εξέγερση στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Αλλωστε εδώ έχουμε να κάνουμε με χωράφια. Καλύτερα «Φράουλες με αίμα», όπως έγραψε στο twitter του ο ευρωβουλευτής Σπύρος Δανέλλης.

 Αλλά ας μην κρυβόμαστε πίσω από τη Μανωλάδα μας. Δεν είναι το πρώτο περιστατικό και δεν θα είναι το τελευταίο. Π.χ. πριν από χρόνια στην Πρέβεζα υπήρξε κάτι πιο ανατριχιαστικό: αγρότης προσέλαβε δύο αλλοδαπούς, έκανε τις δουλειές του και όταν ήλθε η ώρα της πληρωμής τούς σκότωσε και τους έθαψε. Αλλος στην Πιερία απασχολούσε στα χωράφια του αλλοδαπούς με 1,50 ευρώ την ημέρα και τους βασάνιζε για να μην έχουν απαίτηση να το πάρουν κιόλας. Τέτοιου φυράματος εργοδότες υπήρξαν σε όλη τη χώρα.

Απλώς η Μανωλάδα είναι το επίσημο λίκνο της αναβίωσης του δουλοκτητικού συστήματος, το οποίο όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν αποφασίζει να τερματίσει. Στην περιοχή έχουν καταγραφεί ώς τώρα αμέτρητα περιστατικά απάνθρωπης μεταχείρισης των αλλοδαπών. Το 2008 οδοιπορικό του «Βήματος» και των «ΝΕΩΝ» στην περιοχή αποκάλυψε ότι οι μετανάστες ζούσαν σε πραγματικές συνθήκες δουλείας. Σε μια περίπτωση κάποιοι ξυλοκοπήθηκαν άγρια γιατί έπλεναν τα ρούχα τους στο ποτάμι και μόλυναν το νερό!

 Ειδικά στα φραουλοχώραφα οι «καλύβες του μπαρμπα – Θωμά» είναι πολλές, με θύματα τους δυστυχείς που συλλέγουν για μερικά ευρώ φράουλες. Οι οποίες, όταν δεν είναι ποτισμένες με ανθρώπινο αίμα, είναι ποτισμένες με αυξητικές ορμόνες – ώστε να γίνονται σαν μήλα και να φέρνουν περισσότερο κέρδος. Οι καλλιεργητές δεν απειλούν μόνο τη ζωή των σκλάβων τους αλλά και την υγεία των καταναλωτών τους.

Ολα αυτά τα χρόνια εντύπωση κάνει η στάση των τοπικών υπηρεσιών του κράτους. Οσες φορές και αν το «χώμα να βάφτηκε κόκκινο» – κατά την ομότιτλη ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη -, οι ένοχοι βρήκαν πάντα τον τρόπο να αποφύγουν την τιμωρία, ενίοτε και τη σύλληψη. Οσο για τις στοιχειώδεις εγγυήσεις της εργατικής νομοθεσίας, μόνο σαν ανέκδοτο κυκλοφορούν στην περιοχή.

Οταν οι δουλοπάροικοι του τοπικού συστήματος δεν αντέχουν άλλο και διαμαρτύρονται, ξεσπάει θόρυβος. Αλλά στη συνέχεια τα πράγματα επιστρέφουν στην αρχική τους κατάσταση. Το σκηνικό τής ανελέητης εκμετάλλευσης μερικών χιλιάδων ανθρώπων που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και κανένα δικαίωμα θεωρείται φυσιολογικό. Για να επιβεβαιωθεί έτσι ένα από τα βασικά αξιώματα της Εγκληματολογίας: «Ο ένοχος πληροί τρεις προϋποθέσεις: είχε το κίνητρο, είχε τα μέσα, είχε και την ευκαιρία».