[Εμπιστευτικά] Μαραθώνιος!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Τον περασμένο Ιούνιο και έπειτα από δύο αρνητικά εκλογικά αποτελέσματα, το ΠΑΣΟΚ πήρε μια διφορούμενη απόφαση: να υποστηρίξει μεν την κυβέρνηση Σαμαρά αλλά από απόσταση ασφαλείας.
Κακά τα ψέματα, ελάχιστοι έδιναν τότε στην ιδιόμορφη αυτή τρικομματική κυβέρνηση ορίζοντα ζωής πέρα από το φθινόπωρο. Το ζητούμενο λοιπόν ήταν για πολλούς να μην παρασύρει σε μια ενδεχόμενη κατάρρευσή της και το (υπόλοιπο) ΠΑΣΟΚ.
Από τότε πέρασαν δέκα μήνες. Η κυβέρνηση Σαμαρά δεν κατέρρευσε, το αντίθετο.
Η συνεργασία των τριών κομμάτων που την συγκροτούν απεδείχθη περισσότερο ανθεκτική αλλά και περισσότερο λειτουργική απ’ όσο μπορούσε κανείς να υποθέσει.
Ετσι, το πολιτικό σκηνικό έχει σταθεροποιηθεί ενώ η όποια δυναμική της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει ανακοπεί προ πολλού – το καταγράφουν πλέον όλες οι δημοσκοπήσεις.
Υπάρχει σταθεροποίηση και στην οικονομία; Δεν μπορώ να το πω.
Οι πρώτες ενδείξεις είναι θετικές. Αλλά τα ερωτηματικά παραμένουν πολλά και ανοιχτά. Ούτως ή άλλως, πάντως, ακόμη και στην οικονομία οι προοπτικές είναι σαφώς καλύτερες από πέρυσι το καλοκαίρι.
Το ερώτημα είναι λοιπόν αν σε αυτήν τη νέα κατάσταση που σταδιακά διαμορφώνεται, το ΠΑΣΟΚ θα παραμείνει στην παλαιά στρατηγική.
Αντιλαμβάνομαι ότι μέσα στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν στελέχη που είτε θεωρούν (κάπως απλοϊκά) ως προϋπόθεση ανάκαμψης του κόμματός τους την επιστροφή στην αντιπολίτευση είτε ονειρεύονται (κάπως κυνικά) ακόμη και μια σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Να το πω καθαρά: αν το ζητούμενο είναι πώς θα αυτοκτονήσουν καλύτερα, μπορούν να το κάνουν και με χάπια που πονάει λιγότερο.
Διότι, καλώς Ή κακώς, τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης κάθονται στο ίδιο κλαδί. Μαζί θα επιτύχουν ή μαζί θα καταρρεύσουν – τρίτο σενάριο δεν υπάρχει…
Και επειδή το κόστος της κατάρρευσης το βλέπουν όλοι, το ζητούμενο σήμερα για το ΠΑΣΟΚ είναι πώς θα καρπωθεί μεγαλύτερο μερίδιο στο ενδεχόμενο της επιτυχίας.
Ούτως Ή άλλως, το μόνο βέβαιο είναι ότι η επιλογή του περασμένου Ιουνίου έχει ακυρωθεί από τα πράγματα.
Είτε θα πάρουν βαθιά ανάσα και θα μπουν πλησίστιοι στην κυβέρνηση – ελπίζοντας και ποντάροντας στην επιτυχία της…
Είτε θα τραβήξουν για την αντιπολίτευση – το σενάριο της αυτοκτονίας που έλεγα παραπάνω…
Αντιλαμβάνομαι βεβαίως ότι οι στρατηγικές επιλογές δεν είναι ποτέ απλές για μια πολιτική παράταξη.
Αλλά ο δρόμος ταχύτητας του περασμένου καλοκαιριού εξελίσσεται πλέον όλο και περισσότερο σε δρόμο αντοχής. Σε έναν μαραθώνιο που τρέχουν δύο Ελλάδες.
Και όσο κι αν μοιάζουν δύσκολες οι επιλογές για το ΠΑΣΟΚ, το μόνο βέβαιο είναι ότι αποκλείεται ποτέ να τρέξει μαραθώνιο νομίζοντας ότι τρέχει εκατοστάρι!..
Google news
