Στη ζώνη του λυκόφωτος

2 λεπτά
Δεκαπέντε hμέρες έπειτα από το μεγάλο «μπαμ» της Κύπρου, να ‘μαστε πάλι εδώ, περιμένοντας τον κ. Πολ Τόμσεν: το «όχι» έγινε «μάλιστα», το κούρεμα των καταθέσεων έγινε αποκεφαλισμός – κι εμείς περιμένουμε την άφιξη της τρόικας για να πάρουμε τη δόση.
Μπίζνες ας γιούζουαλ, που έλεγε και ο μακαρίτης ο Ανδρέας Παπανδρέου – κάτι ακόμα θα μας κόψουν, κάποιες απολύσεις θα αναγγελθούν, κάτι παραπάνω θα πληρώσουμε και θα τα πάρουμε και αυτά τα χρήματα. Ολα καλά κι όλα ωραία – έτσι θα λέγαμε πέρυσι.
Αυτή τη φορά όμως υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά»: χάρη στην εκταμίευση της μεγάλης δόσης του περασμένου Δεκεμβρίου, η Ελλάδα φάνηκε να παίρνει τη μεγάλη στροφή. Πάτος στο βαρέλι, που έλεγε κι ο κ. Βενιζέλος.
Παρότι η κατάσταση δεν άλλαξε στην πραγματική oικονομία, καλλιεργήθηκαν προσδοκίες για το αύριο – άντε, για το μεθαύριο: κυρίως μειώθηκαν οι φόβοι για έξοδο από το ευρώ – απόδειξη ότι οι ταξιδιάρες καταθέσεις των ανησυχούντων άρχισαν να επιστρέφουν με πιο έντονο ρυθμό.
Η Κύπρος
Οπως είναι φανερό, η Κύπρος άλλαξε την ψυχολογία: πολλές ελληνικές επιχειρήσεις έχουν ξαφνικό πρόβλημα – και οι καταθέσεις μπήκαν για άλλη μία φορά στη ζώνη του λυκόφωτος. Οι κυβερνώντες δικαιώθηκαν για την επιφυλακτική στάση τους απέναντι στο «όχι» των Κυπρίων – αλλά αυτά είναι για την ιστορία, άντε και για κάποια πρόσκαιρα νούμερα στις δημοσκοπήσεις.
Για την κυβέρνηση ισχύει το «ή τώρα ή ποτέ»: αν δεν γίνει πραγματικά η στροφή της χώρας ώς τον Ιούνιο, δεν πρόκειται να γίνει ούτε στο αόρατο μέλλον.
Είναι η στιγμή να αρχίσουν να γίνονται σημαντικά πράγματα – για παράδειγμα, η εκταμίευση της μικροδόσης των 2,8 δισ. ευρώ δεν θα έχει καμία πολιτική σημασία. Ή θα διατηρήσει η κυβέρνηση το μομέντουμ ή το μομέντουμ θα μας πάρει και θα μας σηκώσει όλους μαζί…













