[Ιστορίες] Για ένα στήθος γυμνό…

Την περασμένη Παρασκευή εφημερίδα ευρωπαϊκής χώρας δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της ένα κείμενο με θέμα την εξαφάνιση «της πρώτης Femen της Τυνησίας». Η 19χρονη Αμίνα έγινε στις αρχές Μαρτίου η πρώτη Τυνήσια που ανέβασε στο facebook γυμνόστηθες φωτογραφίες της, κατά τα πρότυπα της φεμινιστικής ακτιβιστικής οργάνωσης Femen. «Το σώμα μου μου ανήκει, δεν είναι η τιμή κανενός», είχε γράψει στα αραβικά πάνω στο γυμνό της δέρμα σε μία φωτογραφία. «Fuck your morals», είχε γράψει σε μια άλλη. Η Αμίνα ήθελε να ιδρύσει ένα παράρτημα των Femen στην Τυνησία. Αλλά οι ακραίοι ισλαμιστές εξαγριώθηκαν. Και πριν από οκτώ ημέρες η 19χρονη εξαφανίστηκε. Οι Femen της Γαλλίας, που βρίσκονταν σε επαφή μαζί της, σήμαναν συναγερμό, εκφράζοντας φόβους για τη ζωή της.

Το κείμενο για την Αμίνα διαβάστηκε πολύ. Δεκάδες αναγνώστες άφησαν σχόλια. Κάποιοι εξέφραζαν μόνο συμπάθεια: «Καημένο κορίτσι. Καημένη χώρα των φανατισμών. Καταραμένες συντηρητικές μονοθεϊστικές (και όχι) θρησκείες». Αλλοι εξέφραζαν συμπάθεια ανάμεικτη με κριτική: «Η κοπέλα θα μπορούσε να διαμαρτυρηθεί με πιο έξυπνο και αποτελεσματικό τρόπο». Κάποιοι αποφάνθηκαν απλώς: «Καλά της έκαναν». Και άλλοι, απρόσμενα πολλοί, το ανέλυσαν: «Ο εξαμερικανισμός, όποια “ουμανιστική” μορφή και αν παίρνει, θα φεύγει άρον άρον από κάθε χώρα όπου τολμάει να πατήσει πόδι». Στην κουβέντα μπήκαν γρήγορα «οι μουλάδες της Δύσης», «ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας», «η κατοχή του Ιράκ», «η Ουγκάντα, το Μογκαντίσου, η Λιβύη, η Σομαλία…».

«Η Αμίνα είναι καλά, βρίσκεται με τους δικούς της», ισχυρίστηκε χθες η δικηγόρος της. Οι Femen της Γαλλίας δεν πείστηκαν. Προ ημερών είχαν λάβει πληροφορίες ότι η οικογένεια της Αμίνα την έχει κλείσει σε ψυχιατρικό ίδρυμα. «Εξακολουθούμε να μη βλέπουμε το πρόσωπό της, να μην ακούμε τη φωνή της». Δεκάδες γυναίκες και μερικοί άνδρες έχουν ανεβάσει στον ιστότοπό τους φωτογραφίες συμπαράστασης στην Αμίνα. Μία παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης παραμένει στο πρόγραμμα, στις 4 Απριλίου. Ευκαιρία για κάποιους να κρεμάσουν πάλι τις σημαίες του αντιαμερικανισμού, που έχει τόση σχέση με την Επανάσταση των Γιασεμιών και με τον αγώνα πολλών μουσουλμάνων γυναικών για περισσότερη ελευθερία και αυτοδιάθεση όση σχέση έχει, δυστυχώς, πολλές φορές, και η λογική με την ευρωπαϊκή χώρα όπου κυκλοφορεί η εφημερίδα (για) την οποία διαβάζετε.