[Διαστάσεις] Μέρκελ και ξερό ψωμί

Η τύχη της Ελλάδας, και της Ευρώπης γενικότερα, έχει συνδεθεί καλώς ή κακώς με τις γερμανικές εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου. Και η πιο αξιοσημείωτη είδηση των τελευταίων εβδομάδων σε σχέση με τις εκλογές αυτές είναι η δημιουργία ενός κόμματος που υποστηρίζει την έξοδο της Γερμανίας από την ευρωζώνη. Η πρώτη σχετική δημοσκόπηση, που έγινε για το περιοδικό «Focus», δείχνει ότι το 26% των πολιτών «θα σκεπτόταν» να υποστηρίξει αυτό το κόμμα. Τι συμβαίνει; Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο ανάλογης σημασίας με την εισβολή του Μπέπε Γκρίλο στην ιταλική πολιτική σκηνή;

Οχι. Η Εναλλακτική Λύση για τη Γερμανία (AfD), όπως λέγεται το κόμμα που δημιούργησαν ο καθηγητής Μπερντ Λούκε και ο δημοσιογράφος Κόνραντ Ανταμ, ίσως να μην καταφέρει να μπει καν στη Βουλή. Οπως έδειξε και η περίπτωση των Πειρατών, κόμματα με μονοθεματικό πρόγραμμα δεν ευδοκιμούν στη Γερμανία. Η διακομματική υποστήριξη του AfD (17% των οπαδών του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, 15% των Σοσιαλδημοκρατών, 25% των Πρασίνων, 33% των Φιλελευθέρων και… 57% των οπαδών της Αριστεράς) λειτουργεί περισσότερο ως μοχλός πίεσης προς την Καγκελάριο Μέρκελ. Η τελευταία προειδοποιείται ουσιαστικά (ΚΑΙ από τους αριστερούς!) να μην κάνει παραχωρήσεις προς τους εταίρους της σε ζητήματα όπως τα ευρωομόλογα ή η τραπεζική εποπτεία και να επιμείνει στην πολιτική της λιτότητας.

Την ίδια ώρα, στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος, οι Σοσιαλδημοκράτες πραγματοποιούν μια σαφή στροφή προς τα αριστερά. Μπορεί ο υποψήφιος για την καγκελαρία Πέερ Στάινμπρουκ να φωτογραφίστηκε αυτήν την εβδομάδα με τον άνθρωπο που το 2003 απελευθέρωσε τις εργασιακές σχέσεις, τον Γκέρχαρντ Σρέντερ, αλλά οι προεκλογικές του εξαγγελίες παραπέμπουν μάλλον στον Φρανσουά Ολάντ. Η βασική ιδέα που παρουσίασε προχθές είναι ότι οι πλούσιοι πρέπει να αρχίσουν να πληρώνουν περισσότερο. Εντάξει, όχι με το αστρονομικό 75% που υποσχέθηκε ο γάλλος Πρόεδρος (και έδιωξε τον Ντεπαρντιέ και αρκετούς επιχειρηματίες από τη χώρα), αλλά με ποσοστό φορολογίας 49% για όποιον κερδίζει πάνω από 100.000 ευρώ τον χρόνο και όποιο ζευγάρι κερδίζει πάνω από 200.000 (σήμερα είναι 42%). Εξαιρούνται οι επιχειρήσεις: οι περίφημες Mittelstand αποτελούν τη σπονδυλική στήλη της γερμανικής οικονομίας.

Σύμφωνα με το «Σπίγκελ», η ομιλία του Στάινμπρουκ περιέλαβε τη λέξη «δικαιότερος» ή παραλλαγές της 150 φορές. Είναι φανερό ότι η αντιπολίτευση επενδύει στο ζήτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης: σύμφωνα με μια μελέτη του ινστιτούτου Allensbach, επτά στους δέκα Γερμανούς θεωρούν ότι ο πλούτος κατανέμεται άδικα και ότι οι ανισότητες έχουν αυξηθεί. Αυτά είναι καλά νέα για τους Σοσιαλδημοκράτες. Τα κακά νέα είναι ότι, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι Γερμανοί δεν ταυτίζουν την κοινωνική δικαιοσύνη με την ισότητα…

Να γιατί η Μέρκελ θα συνεχίσει να μας ταλαιπωρεί.