[Προεκτάσεις] Παράδοξο!

Στην περιεκτική μπροσούρα «Τα νέα της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στον ΟΟΣΑ»  που εκδίδει κάθε μήνα η επιτυχημένη ως πρέσβειρα της Ελλάδας Τίνα Μπιρμπίλη αναφέρονται τα εξής υπό τον τίτλο: «Καταπολέμηση της δωροδοκίας αλλοδαπών δημόσιων λειτουργών σε διεθνείς επιχειρηματικές συναλλαγές»: «Η εφαρμογή του νόμου είναι ασθενής στην Ισπανία με μόνο επτά έρευνες και καμία δίωξη σε 13 χρόνια. Στην Ολλανδία 14 από τις 22 καταγγελίες για δωροδοκία αλλοδαπών δημόσιων λειτουργών δεν έχουν ερευνηθεί. Στην Αυστρία τα τελευταία 13 χρόνια δεν υπήρξε καμία καταδίκη, παρά τις υπάρχουσες καταγγελίες».

Η αξιολόγηση της Ελλάδας στον συγκεκριμένο τομέα δεν ολοκληρώθηκε λόγω έλλειψης στοιχείων και θα επαναληφθεί τον Ιούνιο!

Το συμπέρασμα πάντως είναι ότι σε καμία ευρωπαϊκή Δημόσια Διοίκηση δεν υπάρχουν μόνο άγγελοι. Και ότι ολιγωρία κρατών και κυβερνήσεων έναντι της διαφθοράς παρατηρείται και στις πιο εξελιγμένες δημοκρατίες.  

Αυτό που δεν πρέπει να υποτιμηθεί όμως είναι ότι πλέον αυτά τα φαινόμενα ελέγχονται από φορείς πέραν των εθνικών ορίων. Η Διεθνής Διαφάνεια, ο ΟΟΣΑ, η Ευρωπαϊκή Ενωση, ακόμα και ιδιωτικοί οργανισμοί έχουν εικόνα για το επίπεδο της διαφθοράς.

Φαντάζεται λοιπόν κανείς ότι θα μείνουν άναυδοι όταν έλθουν αντιμέτωποι με το ελληνικό φαινόμενο που ονομάζεται «επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι» – κοντά στα 7.000 άτομα, ζωή να ‘χουν.  

Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι το κράτος θέλει να τους διώξει, αλλά ότι δεν τους έχει διώξει ακόμη. Το απίστευτο είναι ότι πόσοι είναι οι επίορκοι δεν το ξέρουμε ακριβώς. Ξέρουμε  μόνο ότι όσοι και να είναι συνεχίζουν και συναλλάσσονται με τους πολίτες, με ό,τι σημαίνει αυτό σε κάθε περίπτωση.

Γιατί δεν ξέρουμε; Διότι ως «επίορκοι» λογίζονται όχι όσοι έχουν καταδικαστεί για κάτι που αφορά τη δουλειά τους, αλλά και όσοι έχουν μια καταδίκη π.χ. για οικογενειακό θέμα! Ετσι μαζί με τα  ξερά καίγονται και τα χλωρά. Είναι άλλο ο υπάλληλος που έχει μια «καμπάνα» για μίζες ή ο κοπανατζής, που κακώς βρίσκονται στη θέση τους, και άλλο αυτός που καταδικάσθηκε γιατί δεν πλήρωσε μια διατροφή ή για κτηματικές διαφορές στο χωριό του.

Επιστρέφουμε στον ΟΟΣΑ. Θα πετάξουν τα μοντέλα τους όταν προσπαθήσουν να μελετήσουν το ελληνικό παράδοξο στη διαφθορά. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι η ελληνική κυβέρνηση  προσπαθεί να… ανταλλάξει τους «επίορκους» με τις αξιώσεις της τρόικας για απολύσεις, το συμπέρασμα θα είναι ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι επέβαλαν και στους υπουργούς το βασικό χαρακτηριστικό τους, κατά τον νόμο του Μέρφι: «Εχουν ένα πρόβλημα για κάθε λύση».