[Προεκτάσεις] Συνέδριο;

Ελειπαν αρκετά από όσα κάνουν συνέδριο ένα… συνέδριο: προσυνεδριακός διάλογος, κατάθεση προτάσεων, αυτοκριτική, ψηφοφορίες κ.λπ. Για τους μέσα ήταν «νέα αφετηρία». Για τους έξω, κάτι σαν «απομεινάρια μιας ήττας». Πάντως μια διαδικασία μερικών ωρών δεν μπορούσε να αξιολογήσει την πολιτική κατάσταση σε βάθος – και δεν το έκανε. Οι σύνεδροι – σώμα που συγκροτήθηκε «τσάτρα πάτρα» – άκουσαν ευχάριστα δύο «εύκολες» ομιλίες επικυριαρχίας του Βαγγέλη Βενιζέλου. Αλλά χειροκρότησαν και τον Γιώργο – ευλόγως αφού ο Βενιζέλος δεν τον «άγγιξε» και οι δικοί του είχαν στήσει κλάκα. Από συνέδριο σε συνέδριο τα κόμματα κάνουν ταμείο. Το προηγούμενο έδωσε κάποιες εντολές στον Παπανδρέου. Στο τελευταίο, μια και τον βρήκαν, δεν θα έπρεπε να τον ρωτήσουν πώς τις εκτέλεσε; Ούτε λέξη για τα σλάλομ του 2009 που κατέληξαν σε διεθνή οικονομικό έλεγχο και σε 12% στις κάλπες. Κουβέντα για τη διάλυση του κόμματος και την οικονομική χρεοκοπία – «πού πήγαν τα λεφτά;» που θα έλεγε και ο ίδιος.

Πάντως από τους ορίτζιναλ παπανδρεϊκούς, μόνο ο ευπρεπής Παύλος Γερουλάνος ανέβηκε στο βήμα χωρίς αυτοενοχοποίηση για να «καρφώσει» τον Βενιζέλο ότι «δεν μιλάει στον Ελληνα». Μεταξύ μας: ο Γιώργος που του μιλούσε πάντως, τον τύλιξε σε μια κόλλα χαρτί και τον έστειλε άκλαυτο στο ΔΝΤ – επειδή έτσι νόμιζε.

Το συνέδριο κινήθηκε στο επίπεδο του «άντε να τελειώνουμε». Το ιμπέριουμ Βενιζέλου έβγαλε αρκετούς νέους στο κλαρί. Αλλά αποκεφάλισε τους ευρωβουλευτές – κίνηση όχι συμβατή με ευρωπαϊκό κόμμα. Οταν «κόβεις» π.χ. τον Δανέλλη ή την Κοππά (η Ράπτη έβαλε με αυτοπεποίθηση υποψηφιότητα και βγήκε στην Κεντρική Επιτροπή), δεν πας για Οσκαρ αξιοκρατίας. Εν πάση περιπτώσει, δικό τους συνέδριο ήταν, γούστο τους και καπέλο τους πώς θα το κάνουν.

Ο Βενιζέλος καλός ρήτορας είναι, τα είπε ωραία. Η «απόφαση» που εγκρίθηκε στο τέλος δεν ήταν παρά οι απόψεις του – τις οποίες επέβαλε κατά κράτος. Αλλά στην ουσία αυτά που κέρδισε είναι αυτά που ήδη είχε. Για να πάει παρακάτω έχει δρόμο. Μεταξύ των άλλων πρέπει να χειριστεί: το ΠΑΣΟΚ που λείπει από το ΠΑΣΟΚ, τον Κουβέλη που δεν τσιμπάει στις προσκλήσεις του ΠΑΣΟΚ και ενδεχομένως τον εαυτό του που τώρα είναι ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ – με τη βούλα.

Ηταν το «συνέδριο των βενιζελικών»; Ασφαλώς. Αλλά το τελικό συμπέρασμα είναι αυτό που θα έλεγε ο αμερικανός συγγραφέας Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ: «Καμία μεγάλη ιδέα σε γεννήθηκε σε συνέδριο, αλλά πολλές ανόητες ιδέες πέθαναν εκεί».