Δείκτες ανισότητας

Αποκαλυπτική η έκθεση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ) όσον αφορά ένα από τα μυστήρια και τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής κρίσης: το γεγονός ότι, ενώ μισθοί και ΑΕΠ καταρρέουν, οι τιμές παραμένουν στο ύψος τους.

Τι μας λέει η έκθεση; Οτι οι επιχειρήσεις δεν μειώνουν τις τιμές των προϊόντων τους , προκειμένου να ανταποκριθούν στις αυξημένες φορολογικές τους υποχρεώσεις!  

Καταπληκτικό; Δηλαδή, με άλλα λόγια, ενώ όλοι οι εργαζόμενοι έχουν συνθλιβεί από το διπλό χτύπημα της μείωσης των μισθών τους και της αύξησης της φορολογικής τους επιβάρυνσης, οι εργοδότες προσπαθούν να τη βγάλουν καθαρή αξιοποιώντας το μειωμένο κόστος εργασίας για να αντισταθμίσουν την αύξηση του φορολογικού κόστους. Ετσι, οι εργαζόμενοι πληρώνουν και τους δικούς τους φόρους και αυτούς των επιχειρήσεων.

Βεβαίως, η λογική αυτή έχει τα όριά της, αφού κάποια στιγμή οι απώλειες λόγω μείωσης του όγκου των πωλήσεων θα υποχρεώσουν τις επιχειρήσεις είτε να κλείσουν είτε να ρίξουν τις τιμές τους. Μέχρι τότε όμως θα την έχουν πληρώσει ακριβά μόνο οι εργαζόμενοι.

Με αυτά τα δεδομένα είναι αξιοσημείωτο ότι οι δείκτες κοινωνικής ανισότητας που καταγράφει η έκθεση της ΤτΕ αυξήθηκαν ελαφρά μόνο το 2010, όπως επισημαίνεται.

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι, βεβαίως, που δεν πέφτουν οι τιμές. Ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί ικανοποιητικά, ιδίως στον τομέα των τροφίμων, όπως παρατηρεί η έκθεση. Οι πολυεθνικές δεν ιδρώνουν από την κρίση και υιοθετούν ενδοομιλικές πρακτικές προμηθειών και τιμολόγησης που δεν βοηθούν στη μείωση των τιμών. Ετσι, φτάσαμε στο σημείο στην Ελλάδα της κρίσης οι τιμές να είναι υψηλότερες από τον μέσο όρο της Ευρώπης των 27 σε προϊόντα όπως τρόφιμα, ένδυση, υπόδηση, ηλεκτρονικά και επικοινωνίες.

Να, λοιπόν, μια καλή πρόκληση για την τρόικα τώρα που έρχεται. Ας μας υποδείξει τρόπους μείωσης των τιμών. Αλλωστε η ίδια περίμενε ότι αυτό θα είχε συμβεί εδώ και καιρό.