Class of 63

Ανοιξη του 1963. Το ελβετικό περιοδικό «Automobil Revue» παρατηρεί ότι εντείνεται ο ανταγωνισμός στον κλάδο των τεσσάρων τροχών. Οι Ευρωπαίοι ανεβαίνουν κατηγορία καθώς το οικονομικό θαύμα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και τα μικρά μοντέλα τσέπης παραχωρούν τη θέση τους σε δυνατότερα μεσαίου ή ακόμη και μεγάλου κυβισμού. Οι κατασκευαστές προσπαθούν να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα λανσάροντας συνεχώς νέα μοντέλα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι από τα περίπου 200 που κυκλοφορούσαν το 1963, μόνο καμιά εικοσιπενταριά ήταν παλαιότερα των πέντε ετών. Βρετανία και Γαλλία ανήκουν στις υπερδυνάμεις της αυτοκίνησης, καθώς και οι δύο χώρες διαθέτουν πολλές αυτοκινητοβιομηχανίες με βαριά ονόματα.  Τη σημαία της Αγγλίας κρατούν ψηλά μάρκες όπως η Hillman και η Morris, η Sunbeam, η Wolseley και η Austin-Healey. Η Γαλλία εκπροσωπείται από την πλευρά της με τις μάρκες Panhard, Talbot, Matra ή Simca. Ολες αυτές έχουν σβήσει πλέον από τον χάρτη τής παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας, όχι όμως και ορισμένα από τα μοντέλα του 1963, όπου αρχίζει να διαφαίνεται η κυριαρχία των Γερμανών.

Το φθινόπωρο αυτής της χρονιάς εμφανίζεται στη Διεθνή Εκθεση της Φρανκφούρτης η ναυαρχίδα της Mercedes, η χλιδάτη 600 Pullman, με δυόμισι τόνους βάρος και κινητήρα 250 ίππων. Μεγαλύτερο πάταγο κάνει, όμως, η σπορ Porsche 901 που μετονομάζεται λίγο αργότερα σε 911 μετά την αντίδραση της Peugeot. Οι Γάλλοι είχαν κατοχυρώσει τις τριψήφιες ονομασίες μοντέλων με ένα μηδενικό στη μέση και έτσι η 901 μετατράπηκε σε 911, κάτι που δεν επηρέασε τη λαμπρή καριέρα της.

Την ίδια εποχή ξεκινά στο Μπόχουμ η παραγωγή του μικρότερου μετακατοχικού μοντέλου της Opel. Το Κadett εφοδιάζεται με κινητήρα 1.000 κ.εκ. που αποδίδει 40 ίππους, πιάνει τα 120 χλμ./ώρα τελική ταχύτητα και σύντομα αποκτά και μια πιο οικογενειακή έκδοση station wagon. Παρέα τους κάνει το Ford 12M, το οποίο προοριζόταν αρχικά για αντίπαλον δέος του Σκαραβαίου στις ΗΠΑ. Τελικά αποδεικνύεται πολύ μικρό για την αμερικανική αγορά και το μοντέλο από την Κολωνία μένει στην Ευρώπη, όπου σπάει ταμεία με το μοτέρ των 1,2 λίτρων, τα 40 άλογα και τα 125 χλμ./ώρα τελική ταχύτητα. Σφήνα στα μικρά γερμανικά μοντέλα μπαίνει το Morris 1100, ουσιαστικά μια παραλλαγή του Mini σε μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο σερ Αλεκ Ισιγόνης το εφοδιάζει με την ανάρτηση Hydrolastic για μεγαλύτερη άνεση, όμως το αυτοκίνητο δεν κατάφερε ποτέ να πείσει ολοκληρωτικά το ευρωπαϊκό κοινό.

Με βασικά όπλα το γοητευτικό ντιζάιν και τους σπιρτόζους κινητήρες η Alfa Romeo ανακάτεψε την τράπουλα το 1963. Αιχμή του ιταλικού δόρατος αποτελεί η πανέμορφη Giulia 1600 ti με κινητήρα 1.570 κ.εκ., 92 ίππους και 165 χλμ./ώρα τελική ταχύτητα. Η Giulia καίει καρδιές και εξελίσσεται στη μακροβιότερη Alfa Romeo όλων των εποχών, καθώς συνέχισε να παράγεται για δεκαπέντε χρόνια. Στα ονειρεμένα μοντέλα «της τάξης του ’63» συγκαταλέγεται εξάλλου η νέα Mercedes SL 230 SL, η επονομαζόμενη και Pagoda λόγω του σχήματος της οροφής της.       n