To κούρεμα και η «χαμένη γενιά»

Η ιαπωνική τράπεζα Nomura είναι πεπεισμένη πως οι συζητήσεις για ένα επερχόμενο κούρεμα του ελληνικού χρέους που βρίσκεται στα χέρια των επίσημων δανειστών της χώρας (OSI) θα ενταθεί στις επόμενες τριμηνιαίες αναθεωρήσεις, ιδιαίτερα σε αυτές του Μαΐου και του Αυγούστου. Εξάλλου, κοινό τόπο στις εκτιμήσεις μεγάλου μέρους της αγοράς αποτελεί πως μετά τις γερμανικές εκλογές του φθινοπώρου θα έρθει (με κάποια μορφή) ένα γενναίο κούρεμα του ελληνικού χρέους.

Στο ίδιο κλίμα και η ελληνίδα επίτροπος Μαρία Δαμανάκη, μιλώντας χθες στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής, εκτίμησε ότι η Ελλάδα, έχοντας ήδη δώσει σημάδια για πρωτογενές πλεόνασμα, θα μπορέσει να διεκδικήσει με αξιώσεις νέα μείωση του χρέους μετά το φθινόπωρο. Ωστόσο το θέμα για πολλούς στην αγορά είναι εάν η οικονομία, η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα αντέξουν, καθώς η ανεργία καλπάζει και η μεσαία τάξη τείνει να εκλείψει υπό το βάρος των υποχρεώσεων.

Αρκετοί πολίτες αντιμετωπίζουν συνθήκες φτώχειας εξαιτίας της ανεργίας και των σκληρών μέτρων λιτότητας, ενώ με το 60% των νέων χωρίς δουλειά πολλοί κάνουν λόγο για μια «χαμένη γενιά». Νέοι με προσόντα, με καταρρακωμένο ηθικό σε μια από τις σημαντικότερες φάσεις της ζωής τους, μεταναστεύουν στο εξωτερικό καθιστώντας μελλοντικά τη χώρα φτωχότερη.  

Η διεθνής φιλανθρωπική οργάνωση Caritas ανακοίνωσε μάλιστα προσφάτως ότι περίπου τρία στα δέκα παιδιά σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία και Ισπανία έχουν πέσει κάτω από τα όρια της φτώχειας ή βρίσκονται κοντά σε αυτά.

Την ίδια ώρα, οι μεταρρυθμίσεις κωλυσιεργούν και οι ιδιωτικές επενδύσεις που θα δημιουργήσουν νέο πλούτο και θέσεις εργασίας δεν έχουν έρθει ακόμη, ενώ, αν και το κλίμα στην Ευρώπη έχει βελτιωθεί υπέρ της Ελλάδας, δεν απουσιάζουν και αυτοί που αντιμετωπίζουν το ελληνικό πρόβλημα με μια ανεπίτρεπτα αρνητική στάση που βασίζεται σε μια σχεδόν προτεσταντική ηθική τιμωρίας.

Ετσι λοιπόν, αφού η οικονομία αργεί ακόμη να βρει τον δρόμο της και η αναπτυξιακή προοπτική δεν φαίνεται στον ορίζοντα, τουλάχιστον ώς τους τελευταίους μήνες του έτους, δεν επιτρέπεται ο εφησυχασμός καθώς ο κίνδυνος ενός ατυχήματος δεν έχει φύγει οριστικά από το τραπέζι.