[Εναλλακτικά] Στον αστερισμό των πρώην
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Ο Κώστας Σημίτης γράφει βιβλία και δεν θα πάει στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Ο Κώστας Καραμανλής διαβάζει βιβλία και δεν μιλάει. Ο Γιώργος Παπανδρέου πάει ταξίδια και μιλάει σε ξένα ακροατήρια.
Αυτή είναι η κατάσταση των τριών τελευταίων εκλεγμένων πρωθυπουργών της χώρας. Πρόσωπο που είναι πλέον εκτός πολιτικής, αλλά είχε εμπλοκή σε όλες τις φάσεις της από το 1974 ώς το 2009, τους κρίνει με αυστηρότητα σε κατ’ ιδίαν κουβέντα. Ο Σημίτης «τα έκανε θάλασσα στη δεύτερη τετραετία του». Ο Καραμανλής «είχε πολιτικό ένστικτο, αλλά του έλειψε η αποφασιστικότητα». Ο Παπανδρέου «δεν ήξερε τι του γινόταν».
Οι διαπιστώσεις αυτές δεν είναι άσχετες με το πώς φέρονται και πώς περνούν οι πρώην. Η συγγραφική δραστηριότητα του Σημίτη δείχνει κάποιον που επανέρχεται στα πολιτικά του πεπραγμένα με διάθεση να τα αφηγηθεί με τον τρόπο του – ίσως και να τα δικαιολογήσει. Η σιωπή του Καραμανλή υποδηλώνει περισσότερο αυτογνωσία παρά αμηχανία. Κατά την ίδια πηγή, οι καραμανλικοί συντηρούν το φάσμα μιας πιθανής επιστροφής Καραμανλή ως αντίβαρο στην επικυριαρχία Σαμαρά, αλλά ο ίδιος ξέρει ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. Οσο για τον Παπανδρέου, αυτός εξακολουθεί να είναι εκτός τόπου και χρόνου. Φάνηκε από την επίθεση που έκανε στην dolce vita της Σοσιαλιστικής Διεθνούς μια νεαρή ισπανίδα Σοσιαλίστρια.
Δύσκολοι καιροί για πρώην. Δυσκολότεροι για τη χώρα. Είναι προφανές ότι το διάστημα μεταξύ 2001 – όταν ξεκίνησε η ΟΝΕ – και 2011 – όταν κατέρρευσε η κυβέρνηση Παπανδρέου – αποτελεί μια χαμένη δεκαετία. Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία που αναρωτιέται πού βρίσκεται και πού πάει. Ο κόσμος δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος από τις κυβερνητικές επιδόσεις της τελευταίας δεκαετίας. Αυτό εξηγεί την οργή αλλά και τη στροφή σε ακραίες δυνάμεις. Οι δυνάμεις αυτές δεν χρειάζεται να πουν πολλά. Τα λέει όλα για λογαριασμό τους το πολιτικοοικονομικό αφήγημα της τελευταίας δεκαετίας που άφησε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας και της επιστροφής στη δραχμή.
Πώς από την εθνική καταξίωση της ΟΝΕ βρεθήκαμε να έχουμε ζήσει μια χαμένη δεκαετία; Σύμφωνα με το ίδιο πρόσωπο, αυτό έχει να κάνει με το ότι η χώρα μπήκε απροετοίμαστη στην ευρωζώνη. Και δεν έκανε τίποτε για να καλύψει τη διαφορά. Λίγο οι Ολυμπιακοί Αγώνες, περισσότερο η αυτοϊκανοποίηση της ΝΔ και ακόμη περισσότερο η επιπολαιότητα της διακυβέρνησης Παπανδρέου είχαν αποτέλεσμα η Ελλάδα να είναι σαν καλαμιά στον κάμπο στον τυφώνα της μεγάλης κρίσης. Ποτέ ξανά η Ιστορία δεν έχει ξαναγραφτεί ανάποδα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Κι αυτό οδηγεί σε ένα γρήγορα συμπέρασμα: όλα πρέπει να φτιαχτούν από την αρχή σε μια χώρα που το Δημόσιο δεν λειτουργούσε και ο ιδιωτικός τομέας έκανε πολλά πράγματα στραβά.
Google news
