Στο βολάν

Από τα ξύλινα τιμόνια του 1900 στα βολάν με αερόσακο που θυμίζουν χειριστήρια κινητών τηλεφώνων.  Το τιμόνι έχει τη δική του ιστορία. Πριν από λίγες δεκαετίες τα τιμόνια ενσωμάτωναν μόνο την κόρνα του αυτοκίνητου. Σήμερα ο οδηγός μπορεί να χειρίζεται από το τιμόνι σχεδόν τις περισσότερες ηλεκτρικές λειτουργίες. Τα περισσότερα σύγχρονα αυτοκίνητα διαθέτουν πλήκτρα πολλαπλών λειτουργιών, που είναι τοποθετημένα με εργονομικό τρόπο και μπορούν να προγραμματιστούν για τις λειτουργίες που χρησιμοποιούνται συχνότερα. Ετσι, αντί να τεντώνετε τα χέρια σας για να φτάσετε την κονσόλα μπορείτε, π.χ., να ελέγξετε την ένταση του ηχοσυστήματος, να αλλάξετε ραδιοφωνικούς σταθμούς, να απαντήσετε και να πραγματοποιήσετε κλήσεις ή να χειριστείτε τον κλιματισμό (π.χ. ανακύκλωση αέρα), το Cruise control, έως και να κάνετε ρυθμίσεις στις αναρτήσεις! Ομως, η ιστορία των βολάν έχει περισσότερα από 110 χρόνια ιστορίας.

Πρόσφατα στο Παρίσι άνοιξε τις πύλες το πιο μεγάλο σαλόνι κλασικού αυτοκινήτου. Εκεί οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να δουν – μεταξύ άλλων – και την ιστορία των ταμπλό των αυτοκινήτων καθώς και να πάρουν μια γεύση από τα τιμόνια εκείνης της εποχής. Είτε ξύλινα είτε από σίδερο, τα πρώτα τιμόνια είχαν τις δικές τους… ιδιομορφίες. Το πρώτο αυτοκίνητο που καταγράφηκε με τιμόνι ήταν ένα Panhard, που συμμετείχε σε αγώνα το 1894. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1898, τα αυτοκίνητα Panhard et Levassor είχαν στάνταρ τιμόνι.  Τα πρώτα βολάν – στις αρχές του 20ού αιώνα – είχαν ξεχωριστά την κόρνα ενώ αργότερα ενσωματώθηκε στα πιο πολυτελή μοντέλα!  Στις αρχές του 1900 τα τιμόνια τοποθετούνταν στο κέντρο της καμπίνας. Από το 1905 και έπειτα το τιμόνι μεταφέρθηκε στην αριστερή πλευρά (εκτός από τα βρετανικά, που όπως γνωρίζουμε έχουν έως και σήμερα το τιμόνι στη δεξιά πλευρά).

Μετά, το 1960, η αυτοκινητοβιομηχανία κατασκεύαζε τα πρώτα τιμόνια με προδιαγραφές ασφαλείας σε περίπτωση συγκρούσεων. Το 1955 η Citroen εισήγαμε στην DS το τιμόνι με μια ακτίνα. Το τιμόνι αυτό, εκτός του ότι είχε εξαιρετικά λεπτή στεφάνη και ακτίνα, επέτρεπε άριστη ορατότητα προς το κοντέρ. Αλλη μια καινοτομία που εισήχθη ήταν το κατευθυνόμενο τιμόνι στο Ford Thunderbird του 1955, που μπορούσε να μετακινείται προς τα δεξιά κατά εννιά ίντσες ώστε να διευκολύνεται η πρόσβαση του οδηγού. Το 1970, η Citroen πρωτοπόρησε και πάλι, αφού εισήγαγε στο πολυτελές SM το πρώτο πλήρως ρυθμιζόμενο σε ύψος και βάθος τιμόνι. Τα πρώτα υδραυλικά τιμόνια εφαρμόστηκαν στα μέσα της δεκαετία του ’70.  

Οσο για τα αγωνιστικά τιμόνια της F1; Εδώ, έχουμε ένα μικρό θαύμα της τεχνολογίας. Είναι κατασκευασμένα από ανθρακονήματα, ζυγίζουν μόλις 1,5 κιλό και πάνω σε αυτό στηρίζονται 100% οι λειτουργίες του μονοθέσιου. Μοναδικό πρόβλημα; Οτι, η πολυπλοκότητά τους έχει φέρει πονοκέφαλο στους οδηγούς της Φόρμουλα 1. Είναι χαρακτηριστική η φράση που είχε αναφέρει πέρυσι ο Σεμπαστιάν Φέτελ: «Κάθε χρόνο η κατάσταση με τα χειριστήρια στα τιμόνια χειροτερεύει και πλέον τα πράγματα έχουν γίνει επικίνδυνα». Στο μέλλον τα τιμόνια ίσως να μην χρειάζονται. Αφού πολλά αυτοκίνητα θα κινούνται αυτόματα και χωρίς την παρέμβαση του οδηγού…