Σαθρά τα θεμέλια του πλεονάσματος

Ουφ, καλά τη βγάλαμε και τον Ιανουάριο, πρέπει να σκέφθηκαν στο υπουργείο Οικονομικών παρουσιάζοντας προχθές τα αποτελέσματα της εκτέλεσης του προϋπολογισμού, σύμφωνα με τα οποία όχι μόνο επιτύχαμε τον στόχο, αλλά πήγαμε και καλύτερα, εμφανίζοντας πλεόνασμα αντί ελλείμματος.

Η αλήθεια είναι όμως ότι αυτή η ανάσα ανακούφισης θα έχει πολύ μικρή διάρκεια. Σύντομα θα αρχίσει, αν δεν άρχισε ήδη, η αγωνία για τα αποτελέσματα του Φεβρουαρίου και των επόμενων μηνών. Και αυτό γιατί το εμφανιζόμενο πλεόνασμα του Ιανουαρίου βασίζεται σε σαθρά θεμέλια και κινδυνεύει να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή. Συγκεκριμένα, βασίζεται κυρίως στο πάγωμα των επιστροφών φόρων – που κάποτε, όμως, θα πρέπει να επιστραφούν – στη μείωση των επιδοτήσεων στα ασφαλιστικά ταμεία, χάρη σε ένα «μαξιλάρι» που είχε σχηματιστεί από το 2012 και φυσικά, όπως πάντα, στη μείωση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Το πρόβλημα, επομένως, είναι μπροστά μας και λέγεται φορολογικά έσοδα. Τόσο ο ΦΠΑ όσο και οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης έπαθαν καθίζηση τον Ιανουάριο και οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι για αυτό ευθύνονται τόσο η μείωση της κατανάλωσης, λόγω ύφεσης, όσο και η φοροδιαφυγή που έχει ξεφύγει πλέον. Οπως φαίνεται, κανένας δεν κόβει πλέον αποδείξεις και κανένας δεν αποδίδει ΦΠΑ.

Αντίθετα, τα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος κινήθηκαν υψηλά αφού οι μισθωτοί δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν  και έχουν, δεν έχουν, πληρώνουν!

Η κυβέρνηση, μαθαίνουμε, προσανατολίζεται τώρα να επαναδιαπραγματευθεί με την τρόικα κάποιους από τους φόρους.

Το πρόβλημα πρέπει παράλληλα να χτυπηθεί στη ρίζα του, δηλαδή στη χαμηλή ανάπτυξη και στη φοροδιαφυγή.

Και αν η αναστροφή της υφεσιακής εικόνας δεν μπορεί να επηρεαστεί από την κυβέρνηση άμεσα, δεν ισχύει το ίδιο για τη φοροδιαφυγή. Επιτέλους. Δεν είναι δυνατόν, τρία χρόνια τώρα να έχουν έρθει τα πάνω κάτω σε όλα – μα όλα – εκτός από το βασίλειο της φοροδιαφυγής!