[Διαστάσεις] Ποδόσφαιρο χωρίς μαγεία

Ο διευθυντής μας είναι Μπαρτσελόνα. Και κοροϊδεύει εμάς τους Παναθηναϊκούς επειδή ασχολούμαστε με μια ομάδα της πλάκας σε ένα πρωτάθλημα της συμφοράς. Πράγματι, έπρεπε να τα έχουμε παρατήσει ύστερα από εκείνον τον αξέχαστο αγώνα με τον Ολυμπιακό, τον Φεβρουάριο του 2011, όπου έγιναν πράματα και θάματα. Το ελληνικό πρωτάθλημα δεν έχει καμιά αξιοπιστία. Αλλά δεν είναι το μόνο.

Την περασμένη εβδομάδα η Europol ανακοίνωσε ότι από το 2008 έχει εντοπίσει τουλάχιστον 680 «ύποπτους» αγώνες σε όλο τον κόσμο, από τους οποίους οι 380 στην Ευρώπη. Σύμφωνα όμως με ειδικούς που επικαλείται το Ασοσιέιτεντ Πρες, οι πραγματικοί αριθμοί είναι πολύ μεγαλύτεροι: μόνο στην Ευρώπη «στήνονται» τουλάχιστον 300 ματς τον χρόνο. Και τα κέρδη που αποκομίζουν ετησίως οι μαφίες της Ιταλίας, της Κίνας ή της Ρωσίας φτάνουν τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Καθαρά: οι παίκτες δεν πληρώνονται για να χάσουν, απλώς εφαρμόζουν εντολές. «Προτού αρχίσει ο αγώνας τούς μοιράζουν σημειώματα», είπε ο σέρβος ποδοσφαιριστής Μπόμπαν Ντμίτροβιτς στη FIFPro, την παγκόσμια ένωση ποδοσφαιριστών. Μπορούν βέβαια να αρνηθούν – αλλά το καλύτερο που θα τους συμβεί είναι να λήξει άδοξα η καριέρα τους.

Τα σκάνδαλα και η διαφθορά δεν είναι βέβαια οι μοναδικοί παράγοντες που εξηγούν το «ξεμάγεμα» του ποδοσφαίρου. Οπως σημείωνε το Σαββατοκύριακο στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο Σάιμον Κούπερ, που ασχολείται επαγγελματικά με το άθλημα εδώ και 25 χρόνια, ο ποδοσφαιρικός βομβαρδισμός μας από την τηλεόραση αποκάλυψε ένα τρομερό μυστικό: οι περισσότεροι αγώνες είναι βαρετοί. Ακόμη κι ο άρχοντας, ο πρώτος των πρώτων, ο Λιονέλ Μέσι φυσικά, το ίδιο κάνει συνεχώς: ντριμπλάρει τέσσερις και βάζει γκολ. Ε, κάποια στιγμή κουράζεσαι να τον βλέπεις.

Ενας άλλος μύθος, ιδιαίτερα διαδεδομένος στην Ελλάδα, είναι ότι οι παίκτες αγαπούν την ομάδα τους. Επαγγελματίες είναι, παίζουν γι’ αυτόν που τους πληρώνει. Το ίδιο συμβαίνει με όλους τους εργαζόμενους, των δημοσιογράφων περιλαμβανομένων. Ο Κούπερ παρακολούθησε το 2010 τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα στην αγαπημένη του ομάδα, την Ολλανδία, και την Ισπανία. Οταν ο Ινιέστα έβαλε πέντε λεπτά πριν από τη λήξη της παράτασης το γκολ που έστειλε τους Ισπανούς στην κορυφή του κόσμου, έκπληκτος διαπίστωσε ότι ανακουφίστηκε. Στους αθλητικούς συντάκτες δεν αρέσουν οι παρατάσεις, οι διευθυντές γκρινιάζουν ότι ο χρόνος περνά και η εφημερίδα πρέπει να πάει στο τυπογραφείο, αλλά όσο ο αγώνας είναι ισόπαλος εκείνοι δεν μπορούν να γράψουν τίποτα.  

Ολα αυτά δεν σημαίνουν ότι δεν θα παρακολουθήσουμε  αυτές τις ημέρες το Τσάμπιονς Λιγκ. Ούτε ότι περιμένουμε από τους γιους μας να μας μιλούν για κάτι άλλο στην εφηβεία. Εκείνα τα κλισέ όμως για τη «μαγεία του ποδοσφαίρου» καλύτερα να τα αποφεύγουμε.