Ο γρίφος των διαρρήξεων στην Υπάτη

Στο Νεοχώρι Υπάτης τα ίχνη δεν έχουν σβήσει. Κάγκελα, παράθυρα και πόρτες είναι θαμπά από τη σκόνη της Σήμανσης για αναζήτηση δακτυλικών αποτυπωμάτων. Οι λιγοστοί κάτοικοι τα κοιτούν σαν τις πατημασιές που αφήνουν οι λύκοι στο φρέσκο χιόνι. Εχει περάσει πάνω από μία εβδομάδα από την επιδρομή. Οι δράστες παραβίασαν 33 σπίτια, ήπιαν, έφαγαν, διανυκτέρευσαν εκεί κι έφυγαν με λεία τρεις κυνηγετικές καραμπίνες. Καθώς οι ντόπιοι επισκευάζουν τις σπασμένες κλειδαριές προσπαθούν να λύσουν και τον γρίφο των διαρρήξεων.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ. Σύμφωνα με την Αστυνομία οι διαρρήκτες βρέθηκαν στο Νεοχώρι την Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου. Λίγο πριν είχε ανοιχτεί ο δρόμος με εκχιονιστικό μηχάνημα και συνεργείο της ΔΕΗ είχε επισκευάσει μια βλάβη στην ηλεκτροδότηση. Εκείνες τις ημέρες δεν διανυκτέρευε κανένας στο χωριό. Οι δράστες τρύπωσαν στα σπίτια από πόρτες και παράθυρα. Ανοιξαν ντουλάπες και συρτάρια, ήπιαν τα ποτά στην κάβα μιας κουζίνας, μαγείρεψαν μακαρόνια σε μια άλλη, ντύθηκαν με τα ρούχα μιας οικογένειας και άφησαν πίσω τα δικά τους. Στο σπίτι που κοιμήθηκαν βρέθηκαν κιάλια. Με αυτά πιθανόν παρακολουθούσαν αν κάποιος πλησιάζει στο χωριό. Εκλεψαν τρεις καραμπίνες, έναν φορητό υπολογιστή, δύο ρολόγια χειρός και σουγιάδες, αλλά άφησαν πίσω μετρητά, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, φωτογραφικές μηχανές. Ό,τι δηλαδή είχε μεγάλη αξία και μπορούσαν λογικά να φορτώσουν, αφού ο μόνος τρόπος να προσεγγίσεις το χωριό είναι με αυτοκίνητο. Πρέπει να ήταν τρεις, όπως εκτιμούν οι Αρχές.

«Δεν είχαμε ποτέ ξανά αντίστοιχο πρόβλημα. Μόνο στα χρόνια της Κατοχής θυμάμαι τους παλιούς να διηγούνται ιστορίες για ζωοκλέφτες», λέει ο κ. Πρέζας. Εδώ και μέρες οι συντοπίτες του θέτουν ερωτήματα. Ποιοι ήταν οι διαρρήκτες; Τι έψαχναν; Γιατί δεν πήραν τίποτα άλλο; Γιατί στο χωριό τους; Εικασίες γίνονται πολλές. Κάποιοι μίλησαν για φυγόδικους, άλλοι για προσπάθεια εκφοβισμού όσων διατηρούν εκεί  εξοχικές κατοικίες. Τα αποτυπώματα έχουν σταλεί για ταυτοποίηση και οι ντόπιοι ελπίζουν σε απαντήσεις.

«Αν ήμουν εδώ και με έβρισκαν υπήρχε περίπτωση να μου έκαναν κακό;» αναρωτιέται ο Παναγιώτης Πανάγος, παλιός πρωταθλητής στο άλμα εις ύψος που αγόρασε σπίτι πριν από χρόνια στο Νεοχώρι. «Δυστυχώς μετά από αυτή την ενέργεια ο τόπος έχασε την αθωότητά του» λέει, καθώς προσπαθεί να επισκευάσει με φίλους του την εξώπορτα. Οι διαρρήκτες έσπασαν το τζάμι, έγδαραν το ξύλο, μπορούσαν να μπουν μέσα. Δεν το έκαναν. Φαίνεται πως ήξεραν πού να χτυπήσουν, όπως εκτιμούν οι ντόπιοι. Προτίμησαν σπίτια με ξύλινες πόρτες και δεν ακούμπησαν τις σιδερένιες. Εισέβαλαν και στον πάνω και στον κάτω μαχαλά. Μετέφεραν τα ποτά από ένα γειτονικό σπίτι σε εκείνο όπου μαγείρεψαν και κοιμήθηκαν. Πρέπει να έμειναν στο χωριό το πολύ 40 ώρες.

ΚΑΡΑΜΠΙΝΕΣ. Ενα από τα σπίτια που παραβίασαν ήταν του Μιχάλη Μαύρου. Τι κι αν έχει τυλίξει συρματόπλεγμα στα κάγκελα. Οι δράστες μπήκαν μέσα και έφυγαν με την κυνηγετική του καραμπίνα. «Αμα θέλει ο άλλος να κλέψει, θα το κάνει. Τίποτα δεν θα τον σταματήσει», λέει. Παρά το αναπάντεχο γεγονός, θα διανυκτερεύσει εκεί κάποιο Σαββατοκύριακο εφόσον το επιτρέπει ο καιρός. Και δεν πρόκειται να αλλάξει συνήθειες. Θα συνεχίσει να κερνάει τους περαστικούς, ακόμα και αγνώστους, όπως κάνει και με μας.

Πρέπει κι αυτός να φτιάξει μια εξώπορτα κι ένα τζάμι. Οσο τα χιόνια λειώνουν οι επισκευές συνεχίζονται στις κατοικίες του Νεοχωρίου μαζί με τις συζητήσεις για το αν πρέπει οι ντόπιοι να προσλάβουν φύλακα. Αν το αποφασίσουν και αναλάβει κάποιος τη δουλειά, δεν θα μένει εδώ το καλοκαίρι όταν το χωριό ανασταίνεται, αλλά θα ξεχειμωνιάζει στην ερημιά με τους περιστασιακούς επισκέπτες του Σαββατοκύριακου να σπάνε τη μοναξιά του.