[Αποψη] Το ράλι, τα ομόλογα και οι λακκούβες

Τα ομόλογα του προβληματικού ευρωπαϊκού Νότου πραγματοποίησαν ισχυρή εκκίνηση το 2013. Οι αποδόσεις τους υποχώρησαν, δηλαδή οι τιμές τους ανέβηκαν, καθώς η ζήτηση των επενδυτών αυξήθηκε αισθητά, απόρροια κυρίως της δέσμευσης της ΕΚΤ για απεριόριστη στήριξη των τίτλων τους. Επιπρόσθετα, σε χώρες όπως η Ελλάδα το ράλι του 2012 συνεχιζόταν, καθώς απομακρυνόταν η πιθανότητα εξόδου της χώρας από το ευρώ. Ακόμη, η μεγάλη διαφορά στα επιτόκια επιχειρηματικών δανείων μεταξύ Βορρά και Νότου περιορίστηκε, αν και, ειδικά για την Ελλάδα, παρά την πτώση τους παραμένουν τα υψηλότερα στη ζώνη του ευρώ.

Συνολικά το κόστος δανεισμού στις υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης έχει υποχωρήσει, καθώς, όπως εκτιμούσε και η S&P, σημειώνουν ταχύτατη πρόοδο στην προσαρμογή των οικονομιών τους, προσθέτοντας όμως ότι η Ελλάδα αποτελεί εξαίρεση, καθώς οι οικονομικές συνθήκες στη χώρα συνεχίζουν να είναι επώδυνες.

Από την άλλη πλευρά, όπως εκτίμησε και η Morgan Stanley, η σημερινή ισοτιμία του ευρώ σε σχέση με το δολάριο είναι υπερβολικά ακριβή για την Ελλάδα και για άλλες οικονομίες της περιφέρειας. Η βέλτιστη ισοτιμία του ευρώ υπολογίζεται, π.χ., για την Ελλάδα μόλις στα 1,07 δολάρια, ενώ για την Ιταλία στα 1,19 δολάρια, από το 1,35 σήμερα. Ωστόσο κάτι δείχνει και πάλι να αλλάζει στις ομολογιακές αγορές, καθώς το εντεινόμενο κλίμα πολιτικής αβεβαιότητας σε Ισπανία και Ιταλία απειλεί να αναστρέψει το πρόσφατο ράλι, με τους αναλυτές να κάνουν λόγο για μηδαμινά πλέον περιθώρια περαιτέρω αποκλιμάκωσης του κόστους δανεισμού στις προβληματικές χώρες, το οποίο ενισχύθηκε τόσο στην Ισπανία και στην Ιταλία όσο και στην Πορτογαλία και στην Ελλάδα.

Μπορεί πάντως το spread των ελληνικών ομολόγων να αυξήθηκε στις 940 μονάδες βάσης από το χαμηλό των 880 μονάδων βάσης πριν από λίγες ημέρες, ίσως όμως είναι καλό να μην ξεχνάμε πως πριν από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 βρισκόταν στις 2.568,9 μονάδες βάσης! Ο δρόμος λοιπόν για την οικονομική ελευθερία της χώρας μας παραμένει γεμάτος λακκούβες, ενώ πέρα από τους ευρωπαϊκούς κινδύνους, οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις, η πολιτική σταθερότητα και η κοινωνική συνοχή παραμένουν επίσης οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την έξοδο από την κρίση.