«Υιοθετούμε απολύτως τα στοιχεία του ελλείμματος»
ΣΕ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ, πολύ ευρύτερες από το στενό πολιτικό παιχνίδι, μπορεί να οδηγήσει η άσκηση ποινικής δίωξης κατά του επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου πληροφορήθηκα χθες το μεσημέρι και για να είμαι ειλικρινής ένα ψιλοσόκ το υπέστην. Διότι ουδέποτε φανταζόμουν ότι η εσωτερική κόντρα (διότι στην ουσία περί αυτού πρόκειται) μελών του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ θα μπορούσε να προκαλέσει… τελεσίγραφο των Βρυξελλών στην Αθήνα για το αν ισχύουν τα στοιχεία του ελλείμματος του 2009 επί τη βάσει των οποίων διαμορφώθηκε το πρόγραμμα διάσωσης.
ΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ, το οποίο σχηματικά μπορεί να μεταφερθεί εδώ με τη φράση «ανακαλείτε τα στοιχεία, ανακαλούμε το πρόγραμμα», προκάλεσε πληροφορούμαι εγκύρως έναν μικρό πανικό στην κυβέρνηση και μια έκτακτη συνάντηση χθες – εν μέσω του ορυμαγδού που είχε προκαλέσει η απόφαση για το μετρό – του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα με τον πρόεδρο «καθαρές κουβέντες» Αντώνη.
ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ φυσικό και λογικό τηλεφώνησα στον υπουργό Οικονομικών:
– Η άσκηση δίωξης για την ΕΛΣΤΑΤ μπορεί να οδηγήσει την κυβέρνηση σε ανάκληση των στοιχείων για το έλλειμμα του 2009;
– Οχι βέβαια, σε καμία περίπτωση. Η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά δεν αμφισβητούμε τα στοιχεία του ελλείμματος. Τα υιοθετούμε απολύτως. Το αντίθετο θα δημιουργούσε τεράστιο ζήτημα με την ευρωζώνη και το ΔΝΤ, χωρίς μάλιστα ουσιαστικό αντίκρισμα.
– Πρόκειται ίσως να απαλλάξετε των καθηκόντων του τον κ. Γεωργίου, όπως απαιτούν η αντιπολίτευση και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας;
– Μα πώς να κάνω κάτι τέτοιο; Η ΕΛΣΤΑΤ είναι μια ανεξάρτητη Αρχή, η λειτουργία της οποίας καθορίζεται από το Σύνταγμα, η δε διοίκησή της διορίζεται από τη Βουλή.
ΤΟ ΟΠΟΙΟ μπορώ, εγώ πλέον, να ερμηνεύσω ότι όσοι επενδύουν σε πιθανή αποπομπή του Γεωργίου (εννοώ διάφοροι καραμανλικοί που δεν μπορούν να χωνέψουν ότι το έλλειμμα εκτοξεύθηκε επί των ημερών τους), ας το ξεχάσουν επί του παρόντος. Μόνο αν ο ίδιος θελήσει να τα βροντήξει απαυδισμένος, αφού το περίφημο φούσκωμα του ελλείμματος που του καταλογίζουν είναι μόνο 1,8% (από 13,6% πριν αναλάβει ο Γεωργίου προσδιορίστηκε στο 15,4% επί των ημερών του). Για να ξέρουμε τι λέμε δηλαδή και να μην υιοθετούμε κάθε ανοησία που διακινείται…
Οι άνθρωποι επιστρατεύονται, κύριε Χατζηδάκη μου
ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ τώρα, ποιος ασχολείται με αυτά, όταν γίνεται ο κακός χαμός με το μετρό. Σχετικά με το θέμα και σε ό,τι με αφορά δεν θέλω να κάνω τον ελληνιστή, αλλά όσο και να πεις πέντε γράμματα που θα έλεγε και η γιαγιά μου η Αρετούλα τα είχαμε μάθει στο σχολείο. Ως εκ τούτου, ακούγοντας χθες διάφορους αγράμματους να κοπανάνε στην τηλεόραση τα περί «επίταξης» των εργαζομένων στο μετρό, μια φρίκη την έφαγα. Προκειμένου δε να μην ξεχάσω και αυτά που ήξερα, ανέτρεξα στις πηγές και, φευ, ιδού η αγραμματοσύνη τους. Αντιγράφω από το ηλεκτρονικό λεξικό Πύλη:
επίταξη (η): διοικητική πράξη συνταγματικά κατοχυρωμένη με την οποία το κράτος παίρνει προσωρινά ορισμένα ιδιωτικά αγαθά και τα χρησιμοποιεί με σκοπό την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών: Αποφασίστηκε η επίταξη των φορτηγών και η επιστράτευση των οδηγών τους. Στρατιωτικές επιτάξεις, που γίνονται από τις στρατιωτικές αρχές σε καιρό επιστράτευσης και ιδίως πολέμου. ~ φορτηγών ζώων / αυτοκινήτων / κτιρίων. ~ τροφίμων, και υποχρεωτική παράδοσή τους στον στρατό.
ΗΤΟΙ, επιτάσσονται γαϊδούρια, μουλάρια, τετράποδα γενικώς, αυτοκίνητα, καράβια, κτίρια, ό,τι θέλεις τέλος πάντων σε καιρούς έκτακτης ανάγκης, αλλά όχι οι άνθρωποι, κ. Χατζηδάκη μου. Αυτοί επιστρατεύονται! Εντάξει;
(Βεβαίως για να είμαι απολύτως ακριβής, υπάρχει και ο Νόμος 3536/07, ο οποίος προβλέπει την «επίταξη προσωπικών υπηρεσιών», όμως αυτό κατά την άποψή μου ήταν μια προσπάθεια του νομοθέτη να αποφύγει τον… ξεφωνημένο εκείνη την περίοδο όρο της «πολιτικής επιστράτευσης»…)
«Δεν θυμάμαι
να αντέδρασε κανείς»
ΕΛΑΒΑ επιστολή του Πέτρου Ευθυμίου, ο οποίος πραγματοποιεί αυτή την περίοδο σπουδές (και αυτός!) στο Χάρβαρντ, στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων – το ίδιο ακριβώς σεμινάριο το οποίο παρακολούθησε την περίοδο 1992-93 ο Γιώργος. Ο Πέτρος σπουδάζει, αλλά προφανώς παρακολουθεί τα όσα διαδραματίζονται στην Ελλάδα, διότι την επιστολή μού την απέστειλε με αφορμή τα όσα έγραφα προχθές για το δραματικό παρασκήνιο της προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ. Επιβεβαιώνει απολύτως τα όσα λέξη προς λέξη ανέφερα ότι είπε στον Γιώργο και προσθέτει ένα νέο στοιχείο: ότι ουδείς υπουργός αντέδρασε σε εκείνη τη σύσκεψη. Γράφει χαρακτηριστικά:
«ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ, επίσης, σε εκείνη τη συνεδρίαση, να υπήρξε άλλη ευθεία αντίδραση από άλλο στέλεχος. Πιθανόν να τοποθετήθηκαν, όμως, στην τυπική – και θεσμικά δεσμευτική – συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου που ακολούθησε.
Ωστόσο το Γραφείο του πρώην πρωθυπουργού οφείλει να είναι προσεκτικό και ακριβές. Είναι απολύτως βέβαιο ότι κανείς δεν μπορεί να συγκαλυφθεί με το επιχείρημα “όλοι μαζί τα αποφασίσαμε”. Κανείς, και ιδίως ο πρώην πρωθυπουργός»!
ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΙ κανείς ότι αυτή η ιστορία έχει, ακόμη, πολύ δρόμο μπροστά της;
Να επιβάλουν και τον ορό της αλήθειας!
ΑΦΗΝΩ τον κ. Ευθυμίου στις σπουδές του και επανέρχομαι στα καθ’ ημάς, προκειμένου να εξάρω τη βουλιμία προς την αναζήτηση της αλήθειας σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ την οποία επιδεικνύουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που μετέχουν της Προανακριτικής. Βρίσκω όμως ελλιπή την πρότασή τους να εγκατασταθούν κάμερες οι οποίες θα καταγράφουν τις καταθέσεις των μαρτύρων στην Επιτροπή και επιπροσθέτως τις γκριμάτσες, κινήσεις των χεριών, των μυών του προσώπου, της στάσης του σώματος – και όλα αυτά τα οποία μπορούν να αναλυθούν και να συμβάλουν ασφαλώς στην αποκάλυψη της αλήθειας. Κατά τη γνώμη μου, και το θέτω στην κρίση της Επιτροπής, θα πρέπει ο κάθε μάρτυρας να υποβάλλεται σε μηχανική ανίχνευση ψεύδους – με τη μέθοδο του λεγόμενου «ορού της αλήθειας». Για μια πιο πλήρη έρευνα. Το έχω δει σε κάτι αμερικανικά έργα, και μπορώ να βεβαιώσω ότι πιάνει!..
ΕΠΙΣΗΣ, επί του ιδίου, θεωρώ εξαιρετική ιδέα από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ την κλήτευση (ή και τον εξαναγκασμό ίσως) της Κριστίν Λαγκάρντ. Αν και δεν διευκρινίζεται αν θα κλητεύει ως απλή μάρτυς ή με την ιδιότητα της υπόπτου, είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να δείξουμε στο Δου Νου Του ποιοι είμαστε. Αν πάλι η κ. Λαγκάρντ δηλώσει αδυναμία, τον ρόλο του ανακριτή θα μπορούσε να παίξει ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος. Ας καθήσει μία ημέρα παραπάνω στην Ουάσιγκτον, σιγά το πράγμα – άλλωστε, ένας δικός του μου έλεγε χθες ότι «έχει ξετρελαθεί με την Αμερική». Θα έλεγα δικαίως. Το παθαίνει ο καθένας όταν επισκέπτεται για πρώτη φορά τις ΗΠΑ – ακόμη και αν προορίζεται για πιατάς στην Αστόρια…