[Προβολείς] Αμοντάριστα πλάνα

Συμφωνώ μαζί σας. Μετά το φιάσκο του μονταρισμένου βίντεο, σε οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα του κόσμου ο κ. Κεδίκογλου θα ήταν, με συνοπτικές διαδικασίες, παρελθόν. Πόσες όμως πιθανότητες θα είχε ένας Διαμαντόπουλος να εκλεγεί βουλευτής σε μια τέτοια χώρα; Σας διαβεβαιώ καμία. Οχι γιατί το εκλογικό σώμα θα είχε την ωριμότητα να αποκρούσει τη γοητεία του αλλά γιατί κανένας κομματικός σχηματισμός δεν θα έκανε το ψυχικό να τον εγκολπωθεί και να του δώσει την ευκαιρία. Την ίδια περίπου άποψη έχω και για το πόθεν έσχες της συζύγου του Γιάννου Παπαντωνίου. Δεν ισχυρίζομαι ότι οι Δημοκρατίες οφείλουν να βρίσκουν νύφες και γαμπρούς για τους εκλεκτούς τους, ούτε να παίζουν την προξενήτρα, τον ρόλο που δοξάστηκε από μια Μαρίκα Νεζερ, μια Γεωργία Βασιλειάδου. «Η γυναίκα του Καίσαρος…» μουρμούριζαν μέσα απ’ τα δόντια τους οι σοφοί Λατίνοι. Ισως γιατί είχαν στο παθητικό τους κορίτσια με διπλά σύμφωνα σαν τη Μεσσαλίνα, την Αγριππίνα και την Ποππαία.

Ετσι δυστυχώς εξελίσσεται η θεωρία του δικαίου. Η εμπειρία προηγείται και η νομοθεσία έπεται με το χανζαπλάστ, το βάμμα ιωδίου και τις σειρήνες του ασθενοφόρου να προσπαθούν να κόψουν δρόμο μέσα στην πιο εφιαλτική κυκλοφορία. Φυσικά ο μεγάλος εφιάλτης έρχεται αργότερα. Οταν αντί διαλόγου, αντί πολιτικού χειρισμού, οι τραυματιοφορείς με τη νομολογία παραμάσχαλα σφίγγουν το λάστιχο στον λαιμό της Δημοκρατίας και την πλακώνουν στις ενδοφλέβιες.