Πογκμπά: Το μαύρο διαμάντι της Κυρίας

«Ακόμα μιλάς; Φτάνει πια, αρκετά!». Ο Αντόνιο Κόντε είχε δώσει έναν εύθυμο τόνο στη φωνή του όταν, απευθυνόμενος στον Πολ Πογκμπά που μιλούσε ακόμη στους δημοσιογράφους, του συνέστησε να τελειώνει το γρηγορότερο. Ολοι γνώριζαν όμως πως ο προπονητής της Γιουβέντους μιλούσε πολύ σοβαρά.

Ο Αντόνιο Κόντε έχει αναλάβει τον άχαρο ρόλο να προστατεύει το ανερχόμενο αστέρι των Μπιανκονέρι, τον Πολ Πογκμπά. Η εντυπωσιακή του εμφάνιση και τα δύο γκολ που πέτυχε με βολίδες -στο πρώτο η μπάλα έφυγε από τα πόδια του με ταχύτητα 101 χιλιομέτρων την ώρα και στο δεύτερο με 97 – στη νίκη της Γιούβε με 4-0 επί της Ουντινέζε έχουν προκαλέσει «Πογκμπαμάνια» στην Ιταλία. Οι γενικά φειδωλές σε εντυπωσιακούς χαρακτηρισμούς ιταλικές εφημερίδες περιέγραψαν τον 19χρονο Γάλλο ως «φαινόμενο», «μάγο», «στρατοσφαιρικό», ενώ η «Γκατζέτα Ντέλο Σπορτ» τον αποκαλεί ήδη Πογκμπούμ.

Ο Πογκμπά γεννήθηκε στη Γουινέα αλλά μεγάλωσε σε ένα γκέτο ανατολικά του Παρισιού. Αφού πέρασε από τις ακαδημίες των τοπικών συλλόγων, το 2007 και σε ηλικία 13 ετών βρέθηκε στην ομάδα της Χάβρης. Τα λαγωνικά του Αλεξ Φέργκιουσον τον εντόπισαν γρήγορα και τον έφεραν στο Ολντ Τράφορντ δύο χρόνια αργότερα.

Ο Φέργκιουσον ήξερε πως ο Πογκμπά έχει προοπτικές. Τον άφηνε όμως να τραβά κουπί στη δεύτερη ομάδα και σε κάποια παιχνίδια του Λιγκ Καπ. Και αυτός, φυσικά, βαρέθηκε. Σε ένα παιχνίδι των ομάδων Νέων της Γιουβέντους με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ο Πογκμπά εντυπωσίασε. Οι Μπιανκονέρι δεν έχασαν χρόνο και με δεδομένο ότι έληγε το καλοκαίρι το συμβόλαιό του τον ενέταξαν στο δυναμικό τους. Ο Κόντε του εμπιστεύτηκε τη φανέλα με το νούμερο 6, που φορούσε ο θρύλος Γκαετάνο Σιρέα.

Εκ πρώτης όψεως ο Πογκμπά μοιάζει ιδιαίτερα στον Μπαλοτέλι. Εχει βάψει ξανθιά τη «Μοϊκάνα» και όταν πετυχαίνει γκολ το πανηγυρίζει εκφράζοντας με το πρόσωπό του οργή. Η ικανότητά του να «διαβάζει» το παιχνίδι και η προσαρμοστικότητά του σε οποιαδήποτε θέση του ζητηθεί να παίξει είναι τόσο εντυπωσιακή ώστε ο Κόντε αναζητεί πια θέση βασικού για τον 19χρονο. Και φυσικά προσεύχεται να μη μοιάσει περισσότερο στον Μπαλοτέλι…