Στίγμα

Ο Καμμένος και οι… τάρανδοι

ΟΣΑ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΑ συνέβησαν στις αρχές της εβδομάδας, όταν ο πρόεδρος του κόμματος Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες Πάνος Καμμένος ξεσήκωσε το σύμπαν ότι τον παρακολουθούσε μια μοτοσικλέτα χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας, για να αποδειχθεί στη συνέχεια ότι στην πραγματικότητα σύζυγος με προδιαγραφές «ταράνδου» είχε αναθέσει σε αστυνομικό την παρακολούθηση της συζύγου του, είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσω ότι δεν του συμβαίνουν πρώτη φορά του προέδρου.

ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ σε θέση να γνωρίζω, ακριβώς το ίδιο περιστατικό (μιλάμε… καρμπόν!) συνέβη και προ επταετίας, επί κυβερνήσεως Καραμανλή, λίγο προτού την τιμήσει διά της παρουσίας του ο πρόεδρος Πάνος, ως υφυπουργός Θαλασσών και Σαράντα Κυμάτων.

ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ο πρόεδρος αντιλαμβάνεται ότι απέναντι από το σπίτι του, στη Γλυφάδα, βρίσκεται ένα γιωταχί με δύο άνδρες μέσα. Παρατηρεί προσεκτικά, του φαίνονται – φυσικά!.. – ύποπτοι.

ΔΕΔΟΜΕΝΗΣ της διεθνιστικής, και άλλης, δράσης την οποία έχει αναπτύξει, οδηγείται στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για άτομα τα οποία τον παρακολουθούν προκειμένου να καταγράφουν τις κινήσεις του, οι οποίες, όπως είναι φυσικό και λογικό, ενδιαφέρουν ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, τη CIA, τη ΜΙΤ, τη Μοσάντ, το μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, και ενδεχομένως και κάτι… «Ελοχίμ» – τα οποία αντιμάχονται αυθεντικούς «Ελ», όπως ο φίλος Πάνος!

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ το αυτοκίνητο μετακινείται εκατό μέτρα πιο μακριά από το σπίτι του προέδρου Πάνου, πράγμα το οποίο ο πρόεδρος, που είναι μεγάλη «γάτα» σε κάτι τέτοια, ερμηνεύει ως προσπάθεια αποπροσανατολισμού.

ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ άλλον ίσως, όχι όμως για τον πρόεδρο. Ο οποίος, με μια κίνηση ανάλογη αυτών που συνήθως κάνει ο Ντάνιελ Κρεγκ υποδυόμενος τον 007, «έπιασε» στον ύπνο τους δύο άνδρες. Κυριολεκτώ! Μου διηγήθηκαν ότι με μια αστραπιαία κίνηση κόλλησε το βαρύ περίστροφό του στη μέση του ενός (τον άλλον τον συνέλαβε η συνοδεία του), ακούστηκαν τα γνωστά «ψηλά τα χέρια, ρε», «μην κουνηθεί κανείς γιατί είμαι νευρικός» και τέτοια, αλλά στο Αστυνομικό Τμήμα όπου οδηγήθηκαν όλοι, φευ… τζίφος!

ΟΥΤΕ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ούτε τίποτε. «Κερασφόρος» σύζυγος είχε αναθέσει σε ντετέκτιβ την παρακολούθηση της μοιχαλίδας συζύγου (πώς τα γράφω!..), και εκείνος με τη σειρά του είχε μισθώσει «για το μεροκάματο» δύο αστυνομικούς, έναν πρώην και έναν εν ενεργεία.

ΜΟΥ ΔΙΗΓΗΘΗΚΑΝ επίσης τρελές εικόνες από τη συζήτηση στο Τμήμα, με τον πρόεδρο, εν εξάλλω, φυσικά (όπως πάντα), να ωρύεται: «Με παρακολουθεί το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ». Οι άλλοι να του λένε «όχι, μια γκόμενα παρακολουθούσαμε», αλλά ο πρόεδρος επέμενε. Τελικά, έπειτα από ανακρίσεις, επαληθεύθηκε η εκδοχή του ντετέκτιβ και των αστυνομικών. Κρίμα…

Θέλει να γίνει υπαρχηγός

ΕΚΦΡΑΖΩ τη στενοχώρια μου, διότι τι άλλο κρίμα μπορεί να είναι να μην του βγαίνει τίποτε απ’ όσα καταγγέλλει, του προέδρου; Τέλος πάντων, δεν θα επιμείνω περισσότερο. Προτιμώ να επεκταθώ στα του κόμματος Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες, καθώς συζητώντας προχθές στη Βουλή με έναν εκ των αποχωρησάντων από το κόμμα κατά την πρόσφατη κρίση, μου είπε ότι τον «έχει εντυπωσιάσει» η στάση του Τέρενς Κουίκ (στη μεγάλη φωτογραφία με τον πρόεδρο), που ενώ μετείχε σε όλες τις συζητήσεις (των αποχωρησάντων εννοείται) τελικά παρέμεινε στο κόμμα.

– Πώς το εξηγείς ρώτησα.

– Θέλει να γίνει το νούμερο δύο, μου απάντησε.

– Δεν το βρίσκω κακό, παρατήρησα.

– Εσύ όχι, αλλά ο Καμμένος μπορεί, μου δήλωσε αμφίσημα.

ΕΧΕΙ ΓΟΥΣΤΟ να καταφέρει ο Τερένσιος Ταχύς, Τέρενς για τους φίλους, ό,τι δεν κατάφεραν οι μαρκοπουλομανώληδες, ε;

Τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ

ΑΠΟΣΥΡΩ το ενδιαφέρον μου για το κόμμα Π. Καμμένος κ.λπ. και επικεντρώνομαι στα προβλήματα άλλων κομματικών σχηματισμών, τύπου ΣΥΡΙΖΑ. Οπως συμπέρανα διαβάζοντας την «Αυγή» (βίτσιο κι εγώ, ε;) πρέπει να γίνεται ένας ψιλοχαμός με τους «πασοκοεισοδιστές» στο κόμμα της χαράς. Συγκεκριμένα, διάβασα άρθρο του Βαγγέλη Σακκάτου (μικρή φωτογραφία) που ήταν, λέει, συνδικαλιστής στη γερμανική Συνομοσπονδία Μετάλλου, με το οποίο επιτίθεται άγρια σε μια γραφική φιγούρα του πασοκοσυνδικαλιστικού κινήματος, τον Ανδρέα Κολλά με το όνομα (μεσουράνησε στην τριετία Μητσοτάκη ως συνδικαλιστής των λεωφορείων).

ΤΙ ΤΟΥ ΛΕΕΙ αυτός ο Σακκάτος; Τα εξής πολύ ωραία: ότι είναι σαρξ εκ της σαρκός του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού των εργατοπατέρων, και ότι με τις προτάσεις του ουσιαστικά επιδιώκει «την πλήρη διάλυση του συνδικαλιστικού κινήματος, κάτι απόλυτα αναγκαίο για τον καπιταλισμό στις σημερινές συνθήκες»!

ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΑ όπως το συγκεκριμένο, έχω την αίσθηση ότι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε αναφορικά με την αέναη μάχη που φαίνεται να εξελίσσεται στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ όσων έχουν βρει καταφύγιο στους κόλπους του…

ΚΑΙ ΥΠ’ ΑΥΤΗΝ την έννοια εκτιμώ ως απολύτως δικαιολογημένη την απόφαση του αριστερού αγοριού Αλέξη να μεταθέσει όσο πιο πίσω μπορεί το προγραμματιζόμενο για τον Μάιο πρώτο ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος. Ακουσα, τώρα, πως αυτό θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο. Φίλος προσκείμενος στο Αριστερό Ρεύμα μου έλεγε προχθές το βράδυ στη Βουλή, με μια δόση απογοήτευσης (ή και θυμού;), «του χρόνου και βλέπουμε»!

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ γιατί, όσο πιο πίσω το συνέδριο τόσο καλύτερα. Σου λέει, πόσο θα κρατήσουν αυτοί; Σύντομα θα πάμε σε εκλογές. Για συνέδριο είμαστε τώρα; Σωστός ο παίκτης…

Μετά τη λίστα το συνέδριο

ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στις χαρές και στα πανηγύρια που έλαβαν χώρα χθες στον 6ο όροφο της Ιπποκράτους, έπειτα από έναν πρόχειρο απολογισμό της προχθεσινής νικηφόρας μάχης στη Βουλή. Επισημαίνω ότι τα πανηγύρια ήταν περιορισμένα στον 6ο όροφο διότι στους υπόλοιπους πέντε περισσεύει η γκρίνια επειδή… «λεφτά δεν υπάρχουν»!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Βαγγέλης – ενημερώθηκα εγκύρως – «κουράστηκε» να δέχεται συγχαρητήρια για το ότι υπερίσχυσε κατά κράτος του αριστερού αγοριού Αλέξη, εκτίμηση την οποία δεν μπορώ να υιοθετήσω διότι άμα ακούω ότι «κέρδισε τις εντυπώσεις» από τον Τσίπρα είναι σαν να επικροτώ τον άλλον που «έκλεψε εκκλησία»!

ΤΗΝ ΠΙΟ ΣΩΣΤΗ κουβέντα, πάντως, την άκουσα από έναν του κογκλάβιου με το οποίο συσκέπτεται προκειμένου να ακούσει τις απόψεις τους, και στη συνέχεια, όπως έχω ξαναπεί, να πράξει αυτό που εξαρχής είχε αποφασίσει:

– Αντε, τώρα που τελειώσαμε με τη λίστα να κάνουμε και καμιά δουλειά. Σε έναν μήνα έχουμε συνέδριο και δεν έχουμε κάνει τίποτε…

Το φέρετρο
Η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, και ειδικά η συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή, έχει ένα διδακτικό σκέλος: αυτό που αφορά το είδος του πολιτικού διαλόγου που διεξάγεται στον δημόσιο βίο της χώρας. Πρόκειται για την τακτική τού να ανοίγουν συνεχώς παρένθετες συζητήσεις με τρόπο τέτοιο που αφενός να χάνεται η ουσία του θέματος για το οποίο προκλήθηκε η συζήτηση και αφετέρου να μην μπορεί ο εγκαλούμενος να δώσει απαντήσεις. Είναι μια τακτική που εισήγαγε, με μεγάλη επιτυχία οφείλω να ομολογήσω, στον τηλεοπτικό διάλογο η Λιάνα Κανέλλη, την περίοδο που η πυκνότητα των τηλεοπτικών εμφανίσεών της έπαιρνε χαρακτηριστικά μαϊντανού.

Συνέπεια αυτής της τακτικής είναι να μην ολοκληρώνεται καμιά συζήτηση για κανένα θέμα, και το αποτέλεσμα είναι να μένει η κοινωνία με την εντύπωση ότι «πάλι τα κουκούλωσαν».

Το ίδιο συνέβη και με τη συζήτηση στη Βουλή. Δύο ήταν τα θέματα για τα οποία ζητήθηκε η παραπομπή σε προανακριτική διαδικασία τεσσάρων πολιτικών προσώπων: η αλλοίωση της λίστας και η διαχείρισή της, ήτοι η μη αξιοποίησή της για τον εντοπισμό κρουσμάτων φοροδιαφυγής και πιθανών εσόδων για το κράτος.

Χίλια δυο συζητήθηκαν! Τα πάντα όλα. Από το Μνημόνιο και πώς φτάσαμε ώς αυτό έως το ποιος φέρει τις βαρύτερες ευθύνες για τη χρεοκοπία της χώρας, και από το θέμα των τραπεζών έως την αστυνομική βία και τις ανακαταλήψεις στις διάφορες βίλες. Ολα αυτά διανθισμένα με τις απαραίτητες θεωρίες συνωμοσίας, οι οποίες – κατά την τακτική Κανέλλη- δημιουργούν αίσθηση επειδή αφήνουν υπολείμματα, καθότι φυσικά αναπόδεικτες!

Σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος από το πώς εξελίχθηκε η όλη συζήτηση στη Βουλή. Αντίθετα, κατά τη γνώμη μου, το μόνο που κατάφερε η συζήτηση αυτή ήταν να βάλει ακόμη ένα καρφί στο φέρετρο της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος της χώρας. Δυστυχώς…