Το Χόλιγουντ στο έλεος των υπολογιστών

Μοιάζει με σενάριο τύπου «Εξολοθρευτής», όπου οι μηχανές αναλαμβάνουν τον έλεγχο. Αυτό το σενάριο, ωστόσο, φαίνεται πως δεν απέχει και πολύ από τη σύγχρονη πραγματικότητα του Χόλιγουντ, γιατί ολοένα και περισσότερα κινηματογραφικά στούντιο καταφεύγουν στη χρήση εξειδικευμένων προγραμμάτων ώστε να προβλέψουν την εισπρακτική επιτυχία των δαπανηρών παραγωγών τους.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αφορά στην ταινία «Οι άθλιοι» – μεταφορά του ομώνυμου μιούζικαλ που βασίζεται βέβαια στο διάσημο έργο του Βίκτωρος Ουγκό – σε σκηνοθεσία Τομ Χούπερ που βγήκε πρόσφατα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ο βρετανός παραγωγός Ερικ Φέλνερ προσπάθησε να προσδιορίσει τις πιθανότητες επιτυχίας του φιλμ, χρησιμοποιώντας έναν ειδικό αλγόριθμο μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή. Για να το πετύχει αυτό, διασταύρωσε τα δεδομένα της ταινίας με αντίστοιχα στοιχεία από άλλες 5.000 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων σχετικών δραμάτων εποχής, μιούζικαλ και έργων με τους ίδιους ηθοποιούς.

Σύμφωνα με τους ειδικούς της βιομηχανίας του θεάματος, παρόμοια εργαλεία έχουν αυξανόμενη ζήτηση στο Χόλιγουντ, πράγμα που αποδίδεται στις προσπάθειες των στούντιο να κάνουν ανοίγματα σε όσο πιο μεγαλύτερη γκάμα κοινού γίνεται. «Τα στελέχη τους δεν μπορούν πλέον να εμπιστεύονται μόνο το ένστικτό τους για την επιλογή ενός καλού σεναρίου. Πρέπει να υποστηρίζουν τις αποφάσεις τους με στοιχεία» δήλωσε πρόσφατα στους «Τάιμς» ο Φιλ Κοντρίνο, υπεύθυνος της ιστοσελίδας boxoffice.com που ασχολείται με τα οικονομικά των ταινιών. Εκτός όμως από το εισπρακτικό αποτέλεσμα, τα ειδικά προγράμματα χρησιμοποιούνται και για την ανάδειξη νέων πρωταγωνιστών. Φήμες λένε πως ο Ρόμπερτ Πάτινσον οφείλει την αναγνωρισιμότητά του στο λογισμικό Starmeter που δημιουργήθηκε από τη σελίδα IMDB.com. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα προσπαθεί να ανιχνεύσει την «πέραση» ενός ηθοποιού, χρησιμοποιώντας τις αναρτήσεις που γίνονται γι’ αυτόν στο Διαδίκτυο. Ο βρετανός σταρ το 2005 είχε υποδυθεί τον ρόλο του Σέντρικ Ντίγκορι στην ταινία «Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς» και παρότι ήταν αρκετά μικρός είχε προκαλέσει αρκετά σχόλια στο Διαδίκτυο. Ετσι, όταν οι παραγωγοί του «Λυκόφωτος» αναζητούσαν τον βασικό τους πρωταγωνιστή, συμβουλευόμενοι το Starmeter, διέκριναν τις προοπτικές  του Πάτινσον και έσπευσαν να του προσφέρουν τον ρόλο του ερωτοχτυπημένου βαμπίρ. Τελικά, δεν έπεσαν έξω.  

Ηδη από το 2010, ερευνητές από τη Σίλικον Βάλεϊ είχαν ανακαλύψει πώς μπορούσαν να προσδιορίσουν την επιτυχία μιας ταινίας την κρίσιμη περίοδο του πρώτου Σαββατοκύριακου που θα έβγαινε στις κινηματογραφικές αίθουσες. Πώς; Απλώς μελετώντας τη συζήτηση που γίνεται γι’ αυτές στο twitter. Το μοντέλο τους αυτό ήταν έγκυρο στο 97,3% των περιπτώσεων και έγινε ακόμη ένα όπλο στη φαρέτρα της βιομηχανίας του θεάματος.

Από την ώρα που όλοι αυτοί οι μηχανισμοί φαίνεται να λειτουργούν, αναπόφευκτα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της παραγωγής μιας ταινίας και της προώθησής της. Αλλωστε, παρά την οικονομική κρίση, το 2012 ήταν μια αρκετά καλή χρονιά για το Χόλιγουντ. Το αμερικανικό box-office είχε κέρδη της τάξης των 8,1 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 6% σε σχέση με την περασμένη σεζόν. Το φαινόμενο αυτό εξηγείται κυρίως από τον πολλαπλασιασμό του αριθμού των εισιτηρίων και όχι από την αύξηση της τιμής τους. Το δικό τους λιθαράκι έβαλαν και οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης που βοήθησαν σημαντικά στη διάδοση των ταινιών. Αλλωστε, όπως δήλωσε και ο Κολ Νίντχαμ, ιδρυτής της σελίδας IMBD «τη δύναμη την έχει πάντα το ίδιο το κοινό, είτε το γνωρίζει είτε όχι. Αν σταματήσει να παρακολουθεί ένα συγκεκριμένο είδος ταινιών, τότε τα στούντιο θα σταματήσουν να το παράγουν».