[Προβολείς] Σοφράνο στον Αγιο Σώστη

Σήμερα είναι το επίδομα ανεργίας. Παλιά ήτανε το ροκφόρ, το νεσκαφέ και το Κατίνα σαλαμάκι. Αργότερα – αργότερα πλησίασαν δυο κότερα, τα τετρακινητήρια τζιπ και οι θερμαινόμενες πισίνες. Είναι να τρελαίνεσαι με τα τεκμήρια πολυτέλειας της κάθε εποχής. Αν θέλετε τη γνώμη μου, κακώς, πολύ κακώς σβήνουν και γράφουν για τη φορολογική τύχη των σκαφών αναψυχής. Το σωστό είναι να τα αφήσουν εντελώς αφορολόγητα και να τα επιδοτήσουν κι αποπάνω. Οχι για να μην το σκάσουν προς σημαία Λιβερίας ή Μονακό αλλά για να βρει επιτέλους αναπαμό η ψυχούλα του Θεμιστοκλή. Αυτός δεν ήταν που επέμενε ότι τα «ξύλινα τείχη» ήταν τα καράβια; Οι Αθηναίοι βέβαια τον παρεξήγησαν κι άρχισαν τότε να επενδύουν σε προκατασκευασμένα εξοχικά από φιλανδική πεύκη, με αποτέλεσμα τη γνωστή φούσκα του real estate η οποία παραλίγο να προκαλέσει κραχ σ’ ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο.

Εστω και στο παρά πέντε, προλαβαίνουμε, νομίζω, να επαναλάβουμε τον θρίαμβο της Σαλαμίνας. Προσωπικά δεν πρόκειται να ησυχάσω αν δεν δω ανεξαρτήτως κυβισμού πλεούμενα να είναι παρκαρισμένα στις πιλοτές. Η λίγη ξηρά και η πολλή θάλασσα που μας δόθηκε να ζήσουμε καθιστά επείγοντα τον ανασχεδιασμό. Εν ανάγκη τους βάζουμε στην καρίνα κι από μια σειρά καρούλια όπως έκανε ο σκατόψυχος ο Κλάους Κίνσκι στο «Φιτσκαράλντο» του Χέρτζοκ. Καημό το ‘χω να καταπλεύσω μια μέρα σοφράνο στον Αγιο Σώστη με νιτσεράδα και το τσιμπούκι μου να καπνίζει…