[Αποψη] Δεν χρεοκοπήσαμε αλλά ούτε σωθήκαμε

Δηλαδή σωθήκαμε; Ξεπεράσαμε τον κίνδυνο της χρεοκοπίας και μέχρι πότε; Απάντηση στο ερώτημα αυτό ζητούν οι έλληνες πολίτες, που θέλουν να αφήσουν πίσω τους τις ημέρες αγωνίας και να προγραμματίσουν το μέλλον τους σε πιο στέρεες βάσεις.

Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα απέφυγε τη χρεοκοπία. Η σούπερ δόση των 52,5 δισ. ευρώ, εκτός του ότι λύνει τα άμεσα χρηματοδοτικά προβλήματα της χώρας, δείχνει τη σαφέστατη πρόθεση των ευρωπαίων εταίρων μας να καλύψουν και τις όποιες χρηματοδοτικές ανάγκες προκύψουν στο μέλλον για την εξυπηρέτηση του χρέους, εφόσον τηρηθούν οι υποσχέσεις που έχουν αναληφθεί.

Αυτό όμως δεν αποτελεί μόνιμο εισιτήριο για τη διασφάλιση της θέσης της χώρας στο ευρώ. Οικονομολόγοι και αναλυτές συμφωνούν ότι το μεγάλο στοίχημα για την Ελλάδα θα κριθεί στο μέτωπο της παραγωγής. Και θα εξαρτηθεί από την ικανότητα της χώρας να επιβιώσει στο «σκληρό» περιβάλλον του ενιαίου νομίσματος. Από το αν, δηλαδή, καταφέρει να παράξει προϊόντα ανταγωνιστικά στις αγορές, που θα δώσουν δουλειά στους σημερινούς ανέργους. Ετσι θα πάρει μπροστά η οικονομία και θα αντιστραφεί η εκρηκτική πορεία της ανεργίας, που απειλεί με αναταράξεις το ίδιο το πολιτικό σύστημα.

Η προσέλκυση ξένων επενδύσεων είναι μία πηγή για την επίτευξη του στόχου αυτού. Οχι όμως και επαρκής. Οσο ισχυρή και αν αποδειχθεί η συμμετοχή των ξένων επενδυτών στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, αν δεν κινητοποιηθεί η εγχώρια ζήτηση, που σήμερα παραμένει καταβαραθρωμένη, η οικονομία δεν πρόκειται να πιάσει τους ρυθμούς ανάπτυξης που χρειάζεται για να ανακάμψει η χώρα. Γι’ αυτό χρειάζονται κινήσεις από την κυβέρνηση προς την κατεύθυνση αυτήν. Η ελληνική πλευρά έλαβε τα σκληρά μέτρα που απαίτησε η τρόικα. Τώρα όμως, στον βαθμό που αποδεικνύεται πλέον ότι κάποια από τα μέτρα αυτά διευρύνουν την ύφεση και δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα, η κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να ζητήσει αλλαγές. Να δώσει τώρα τη μάχη της επαναδιαπραγμάτευσης. Με βάση στοιχεία και όχι προβλέψεις. Με δυνατά χαρτιά στο τραπέζι. Για τη μείωση των ΦΠΑ και των άλλων υφεσιακών φόρων. Το επιχείρημα είναι ατράνταχτο: η ανάγκη για ανάπτυξη εδώ και τώρα!