[Προβολείς] Αρχαίο στικάκι, αθάνατο

Μακριά από εμάς ό,τι θα ακούσετε από εδώ και κάτω. Συνέβη πολύ παλιά, και συγκεκριμένα το 632 π.Χ. Ζούσε τότε στην Αθήνα ένας ευγενής και ολυμπιονίκης ονόματι Κύλων, ο οποίος, από ένα μπέρδεμα της Ιστορίας, επιχείρησε να καταλάβει την εξουσία με τη βοήθεια συγγενών του και ξένων δυνάμεων. Το πραξικόπημα απέτυχε, ο Κύλων διέφυγε, αλλά οι συνεργοί του εγκλωβίστηκαν στην Ακρόπολη και κατέφυγαν ως ικέτες στον βωμό της Πολιάδος Αθηνάς ελπίζοντας ότι ο άγραφος νόμος θα τηρηθεί και ότι οι Αθηναίοι δεν θα μολέψουν με αίμα τους βωμούς της ιερής ικεσίας. Η αθηναϊκή δημοκρατία όμως – όπως και η κάθε δημοκρατία που σέβεται τον εαυτό της – δεν χαμπάριαζε από αδιέξοδα. Οι δημοκρατικές δυνάμεις κατέσφαξαν μπαμπέσικα τους ικέτες και τους πασάλειψαν με πίσσα και πούπουλα. (Το τελευταίο το έβγαλα από το μυαλό μου για να κρατήσω το ενδιαφέρον σας).

Και, ω του θαύματος! Η κοινή γνώμη πήρε αμέσως ανάποδες, οι δημοσκοπήσεις άρχισαν να δείχνουν «καταλληλότερο» τον Κύλωνα, οι πολίτες τάραξαν στα συλλαλητήρια τους ελευθερωτές τους και στο καπάκι οι θεοί έριξαν λοιμό στην πόλη, έτσι, για να δείξουν ποιος είναι το αφεντικό των συνειδήσεων.

Οι αρχαίοι θεοί δεν υπάρχουν πια να εξηγήσουν ότι (κυλώνειο) άγος σημαίνει ντροπή, μίασμα, κατάρα. Η πόλη έχει από προχθές μια στενοχώρια, ένα βάρος, ένα κακό. Κι ας μην ξέρει πώς το λένε.