[Προβολέις] Σουτιέν περίπτωση

Αρκετά με την οικοσκευή Σκουρλέτη. Μας απασχόλησε, νομίζω, παραπάνω κι από τα κουρτινόξυλα της Βίκυς Σταμάτη. Ας ασχοληθούμε, λέω, καλύτερα με τα σουτιέν. Αυτά τα εκνευριστικά σποτάκια που παρεμβάλλονται κάθε λίγο και λιγάκι και δεν μ’ αφήνουν να κάνω φόκους στα λεγόμενα του Στρατούλη και του Ντινόπουλου για τη λίστα Λαγκάρντ χωρίς να καρφώνομαι στο μπούστο τους. Αφού έτσι μου ‘ρχεται να τους ρωτήσω: Σας ενοχλούν κι εσάς οι μπανέλες και το κούμπωμα στην πλάτη ή μόνον εγώ είμαι η νευρική που κοντεύει να πάθει στηθάγχη;

Παλιά, οι τηλεοπτικές διαφημίσεις διέκοπταν την ενημέρωση με ένα κάποιο τακτ. Συμπλήρωναν το σενάριο και το εκλαΐκευαν, του έδιναν πειθώ και επιχειρήματα. Ξέρετε τώρα εσείς. Αυτοκίνητα, διακοποδάνεια, ρολόγια, αρώματα, την καφετιέρα του Τζορτζ Κλούνι και τη Σαρλίζ Θερόν ολόσωμη να βουτάει τόπλες στη θερμαινόμενη πισίνα.

Η επέλαση του ορθοπεδικού στηθόδεσμου στην τηλεοπτική διαφήμιση δεν θα είναι, μου φαίνεται, μια αναίμακτη ιστορία. Οι ενοχλητικές μπανέλες που μόλις προανέφερα προελαύνουν και προς άλλες κατευθύνσεις, εκεί που δεν τις όρισε η συνήθεια και η τεχνολογία του underwear. Να, εγώ, αίφνης. Νιώθω το συγκεκριμένο κορσεδάκι κατακούτελα, να στριμώχνει τα εγκεφαλικά μου ημισφαίρια σαν το ντεκολτέ πρωινής τηλεπαρουσιάστριας. Και καλά με το αριστερό, που ελέγχει τη γραφή. Το δεξιό όμως; Eκείνο που ευθύνεται για το χιούμορ; Οχι, σας παρακαλώ, κυρίες και κύριοι. Αυτό που ζουλάτε δεν είναι το στήθος μου.