e-mail

«Κι αυτή τη σάρκα μας ακόμα…»

Κυρία Φοίβη.

Ποτέ δεν έλειψαν οι γραφικοί τύποι από την Ελλάδα.

Συνήθως τους συναντούσαμε στις πλατείες και στα καφενεία, και μας διασκέδαζαν πολύ.

Γνώστες των πάντων, ικανοί οικονομολόγοι, ατρόμητοι στρατηγοί, ευφυείς διπλωμάτες, ήταν σε θέση να λύσουν όλα τα προβλήματα του τόπου σύντομα και πολύ εύκολα.

«Αφήστε με για μια μέρα μόνο να κυβερνήσω», τους ακούγαμε να φωνάζουν κι ήταν κατά κανόνα καλά ανθρωπάκια και περιορίζονταν στο δικό τους βασίλειο.

Σήμερα, δυστυχώς, τους βλέπουμε ακόμα και μέσα στη Βουλή.

Αλλος ως φιλεύσπλαχνος βουλευτής συμβουλεύει τους συναδέλφους του να επιλέξουν ηπιότερο τρόπο τιμωρίας τους. Να προτιμήσουν ειδικό δικαστήριο και όχι λιντσάρισμα!

Αλλος, πάλι, δείχνει τρομοκρατημένος και για να ξεπεράσει το τρακ του μικροφώνου κραυγάζει σε άδειο, πολλές φορές, Κοινοβούλιο!

Αλλος, πάλι, με ένα κασετόφωνο στο χέρι προσπαθεί να δώσει παράσταση!

Αλλος, πάλι, υπόσχεται ότι με ένα νόμο που θα καταθέσει θα μας απαλείψει κάθε πόνο και δυστυχία. Απλά πράγματα!

Αλλος, πάλι, αφού πέρασε από όλα τα κόμματα αισθάνεται δυστυχής που δεν υπάρχουν και άλλα για να δοκιμάσει την τύχη του. Εχει ιδέες σπουδαίες και σχέδια τρανά για την έξοδο από την κρίση και λυπάται που δεν τον πρόσεξαν ακόμα!

Αλλος, πάλι, πετά χαρτιά σαν είδος σαΐτας που κάνουν τα μικρά παιδιά!

Τι ωραία! Τι εικόνες! Μας παραπέμπουν σε Σουρή και Ροΐδη.

Αλλά όσο μας διασκεδάζουν αφήστε τους! Οταν όμως αρχίζουν να γίνονται επικίνδυνοι για την πατρίδα, καλό θα είναι ο ελληνικός λαός να τους μαζέψει όποτε γίνουν εκλογές.

Β. Καμπυλαυκάς, Ρόδος

Μια και μιλήσατε για τον ανεπανάληπτο Γεώργιο Σουρή, αγαπητέ, ιδού ένα πικάντικο τρατάρισμα από εκείνα που είχε γράψει και, ω του θαύματος, ταιριάζουν γάντι και στη δική μας σκοτεινή εποχή της κρίσης (οικονομικής και αξιών). Γιατί τα έχει πει όλα και για όλα ο Σουρής: «Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχή μας ράχη, / ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα, / σεις το κρασί και τον καπνό να πίνετε μονάχοι, / κ’ εμείς να σας κυττάζωμε με μάτι σαν γαρίδα. / Βαρειά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει / βάλετε φόρους, βάλετε, κι’ η ράχη μας αντέχει / Ο,τι καλό κι αν έχωμε απάνω μας ας μείνη, / στα πρόσωπά μας ας χυθή του μαρασμού το χρώμα, / μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνη, / φορολογήσετε κι’ αυτή τη σάρκα μας ακόμα. / Του κρέατός μας κόβετε καμμιά παχειά λωρίδα, / και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα».

Παρανομίες ηλεκτροφόρες (όπα!)

Προς Φοίβη.

Καταλαβαίνω ότι τέτοια εποχή ασχολούμαι μάλλον με ασήμαντα πράγματα, παρ’ όλα αυτά θα σας απασχολήσω με δύο θέματα της καθημερινότητάς μας. Το πρώτο αφορά την καταστροφή των πινακίδων του ΚΟΚ με αυτοκόλλητα.

Αν δεν κάνω λάθος, αυτό τιμωρείται (όπως είναι γραμμένο από την πίσω πλευρά) με φυλάκιση δύο ετών. Εδώ και 6 χρόνια που έχει αρχίσει αυτή η μόδα δεν έχω ακούσει να έχει συλληφθεί ποτέ κανένας, παρά το ότι σίγουρα όλοι μας έχουμε γίνει μάρτυρες κάποιου ανάλογου περιστατικού.

Μία φορά μάλιστα που ρώτησα ένα καλόπαιδο γιατί το κάνει, μου είπε ότι έτσι γ… το σύστημα! Βέβαια, όταν του είπα ότι κάποια στιγμή οι πινακίδες θα αντικατασταθούν και ότι τότε το σύστημα θα μας γ… παίρνοντας χρήματα από εμάς, απάντηση δεν έλαβα.

Το δεύτερο θέμα αφορά την κλοπή των καλωδίων (της ΔΕΗ ή του ΟΣΕ) με αποτέλεσμα χιλιόμετρα δρόμων να παραμένουν στο σκοτάδι ή να διακόπτεται η κυκλοφορία των τρένων.

Από ό,τι μου είπε γνωστός μου αστυνομικός, υπάρχουν 2-3 έμποροι μετάλλων όλοι κι όλοι στην Αθήνα που τα αγοράζουν. Τι πιο απλό από να τη στήσουν άνδρες της ασφάλειας και όταν εμφανίζονται οι «προμηθευτές» (το 95% των οποίων, από ό,τι μου λένε, είναι Αθίγγανοι) να τους ζητάνε δελτίο αποστολής ή τιμολόγιο.

Αλλη μία φορά αποδεικνύεται ότι στην Ελλάδα υπάρχουν νόμοι, αλλά δεν εφαρμόζονται.

Καλή χρονιά!

Σπύρος Νικολακόπουλος, Πικέρμι

Τα λέει η λαίδη Αντζελα, αγαπητέ Σπύρο (ευχές για καλή χρονιά και σε εσάς), τα λέει, τα λέει, αλλά ποιος την ακούει. Οχι μόνον έχει πιάσει στο στόμα της τα… καλώδια, αλλά έχει χαράξει με δυο – τρεις στίχους στο άσμα του Νίκου Δουλάμη και την πορεία της Ελλάδας και των νόμων της: «Σαν δυο καλώδια ηλεκτροφόρα / σαν δυο αυτοκίνητα στην κατηφόρα / σαν μία πτήση δίχως διαδρομή… / Σαν δυο καλώδια ηλεκτροφόρα / σαν δυο αυτοκίνητα στην κατηφόρα / σαν μία σύγκρουση μετωπική».