[Εναλλακτικά] Το δεύτερο ημίχρονο

ΥΠΑΡΧΟΥΝ δύο τύποι πολιτικής καριέρας που καταλήγει σε αρχηγία. Ο γραμμικός και ο κυκλικός.

Ο γραμμικός τύπος είναι ευθύς και ανοδικός και οδηγεί σε αρχηγική καρέκλα σχετικά νωρίς. Τον ενσαρκώνουν σαραντάρηδες. Ο Κένεντι. Ο Κλίντον. Ο Μπλερ. Ο Μπους. Ο Ομπάμα. Και στα δικά μας ο Κώστας Καραμανλής. Ολοι αυτοί γίνονται πρόεδροι ή πρωθυπουργοί από το πρώτο ημίχρονο – για να το πούμε ποδοσφαιρικά. Συνήθως δεν υπάρχει συνέχεια. Πόσο πιο πάνω να πάνε; Εξ ου και δεν έχουν μετά τι να κάνουν!  

Ο κυκλικός τύπος είναι μακρύς και φέρνει κάποιον στην εξουσία αφού η καριέρα του πάρει μία ή περισσότερες στροφές. Τον ενσαρκώνουν πολιτικοί που πλησιάζουν ή έχουν πατήσει τα εξήντα. Ο Νίξον. Ο Μιτεράν. Ο Σιράκ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Κώστας Σημίτης. Ο Κωστής Στεφανόπουλος. Οι προαναφερθέντες έφθασαν στο ύπατο αξίωμα στο δεύτερο ημίχρονο της πολιτικής τους καριέρας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τους είχαν ξεχάσει ή τους είχαν ξεγράψει.

Αρχηγός δευτέρου ημιχρόνου είναι ο νυν Πρωθυπουργός. Ως γνώστης των πολέμων και των ιστοριών της ελληνικής Δεξιάς, ο Γιάννης Λούλης τον αναφέρει πονηρά ως ο «νέος Σαμαράς» στο τελευταίο βιβλίο του. Ο υπαινιγμός είναι ότι ο Σαμαράς πήγε στο Μαξίμου μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 ως ένας ανανεωμένος/διαφορετικός πολιτικός, κόντρα στην ιστορία του. Εχει, πάντως, ένα καλό δεύτερο ημίχρονο, με την έννοια ότι όχι μόνο έφθασε στην κορυφή αλλά ότι το πρώτο εξάμηνο της πρωθυπουργίας του αξιολογείται θετικά.

Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Πρώην υπουργός θυμάται την κυβέρνηση Παπαδήμου: «Οσο είχαμε να ασχοληθούμε μόνο με το PSI, όλα ήταν καλά και ηρωικά. Μόλις όμως έκλεισε αυτό κι έπρεπε να δοθεί έμφαση στα εσωτερικά, φάνηκαν όλες οι αντιθέσεις μεταξύ μας». Ο υπαινιγμός αφορά την πολιτική ετερογένεια που ήταν συνέπεια της στήριξης της κυβέρνησης Παπαδήμου από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Με την ίδια λογική, το κυνήγι της δόσης, το περαιτέρω κούρεμα του χρέους, ακόμη και το πακέτο μέτρων των 13,5 δισ. εντάσσονταν σε έναν κοινό και κοινώς αποδεκτό στόχο. Με το Φορολογικό όμως και όλα τα άλλα θέματα που έχουν να ανοίξουν το 2013 τα πράγματα δεν είναι έτσι. Στο Φορολογικό φάνηκαν ήδη οι μεγάλες αντιθέσεις μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και υπουργείου Οικονομικών. Οι δε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου δεν αποτελούν σπουδαία λύση σε μια δημοκρατία.

Η επόμενη φάση της διακυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ ενδέχεται λοιπόν να είναι πιο δύσκολη από την πρώτη. Το καλό δεύτερο ημίχρονο της πολιτικής καριέρας του Σαμαρά φάνηκε στην ταχεία αποδοχή του στην Ευρώπη – ιδίως δε στο τρίγωνο Παρισιού – Βρυξελλών – Βερολίνου. Τώρα ο Πρωθυπουργός θα δοκιμαστεί στις ικανότητές του να κρατήσει τις δύσκολες ισορροπίες της εσωτερικής πολιτικής.