[Εναλλακτικά] Το παγόβουνο που λειώνει

ΚΡΥΟΣ ο χειμώνας για το ΠΑΣΟΚ. Οχι κυριολεκτικά – οι συντάκτες του ρεπορτάζ επιμένουν ότι στην Ιπποκράτους υπάρχει θέρμανση! Αλλά μεταφορικά. Το άλλοτε κόμμα εξουσίας της Μεταπολίτευσης κινείται μεταξύ χρεοκοπίας των οικονομικών του και συρρίκνωσης της πολιτικής παρουσίας του. Το ΠΑΣΟΚ μικραίνει. Κι αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο του Βαγγέλη Βενιζέλου ή αιτία θλίψης των ιστορικών στελεχών του.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ το ΠΑΣΟΚ σαν παγόβουνο. Ενα παγόβουνο, στο οποίο στηρίζεται ο Αντώνης Σαμαράς για να κυβερνήσει. Το παγόβουνο λειώνει σχετικά αργά, αλλά λειώνει. Χάνει βουλευτές και στελέχη και κατά ορισμένους χάνει σχεδόν μία μονάδα τον μήνα. Κάποια στιγμή υπάρχει ο κίνδυνος να καταρρεύσει και μαζί του να πάρει και την αρχιτεκτονική της κυβέρνησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις πρώτες εβδομάδες της διακυβέρνησης των τριών, ο Αντώνης Σαμαράς δυσκολευόταν να χειριστεί τον Βενιζέλο που τα ‘βαζε τότε με τον Γιάννη Στουρνάρα. Αυτά τότε. Τώρα – ή μάλλον εδώ και αρκετό καιρό – ο Σαμαράς δυσκολεύεται να βρει τρόπους για να στηρίξει τον Βενιζέλο. Αντίστοιχα ο Βενιζέλος στηρίζει πλέον την κυβέρνηση.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ παρατηρητές με κριτική διάθεση δεν έχουν δυσκολία να το διαπιστώσουν. Η «raison d’etre» – ελληνιστί, ο λόγος ύπαρξης – του ΠΑΣΟΚ είναι η υποστήριξη της κυβέρνησης. Το ερώτημα είναι αν αυτό συνιστά πλέον και αναγκαία συνθήκη της αρχηγίας του Βενιζέλου. Το ενδιαφέρον είναι ότι μέχρι κάποια στιγμή ο Βαγγέλης συζητούσε εισηγήσεις όπως αυτή του Κώστα Σκανδαλίδη να κάνει το ΠΑΣΟΚ νέα προγραμματική συμφωνία με τη ΝΔ και μετά να βγει – έστω και με τους Τσαυτσαρο-λιβιεράτους – από την κυβέρνηση και να την στηρίζει απέξω. Αλλά ο Βενιζέλος δεν μιλάει πια με τον Σκανδαλίδη που διεγράφη από την ΚΟ γιατί δεν ψήφιζε το πακέτο των 13,5 δισ. και πρόσφατα έκανε νέα εγγραφή ως απλό μέλος σε τοπική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ. Οσο για τη στροφή σε μια θέση στήριξης της κυβέρνησης αυτή, σύμφωνα με κάποιους, συμπίπτει χρονικά με τους μπελάδες που απέκτησε ο Βενιζέλος εξαιτίας της υπόθεσης της λίστας Λαγκάρντ.

Ο Σκανδαλίδης ξαναγράφτηκε στο ΠΑΣΟΚ ενόψει του Συνεδρίου του Φεβρουαρίου. Ωστόσο, το ενδιαφέρον είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε πολιτική προετοιμασία ούτε προγραμματικός διάλογος για το Συνέδριο αυτό που αντιμετωπίζεται από την ηγεσία ως τυπική – το κάναμε κι αυτό! – υποχρέωση και ως αρχηγική επαναβεβαίωση. Ουδέν άλλο όμως. Το παγόβουνο συνεχίζει να λειώνει και το ΠΑΣΟΚ – στελέχη, οπαδοί αλλά και επώνυμα μέλη του αθηναϊκού χωριού της πολιτικής -, περνά σιγά σιγά προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, ομολογουμένως, η θερμότητα της Κουμουνδούρου που προκαλεί τις σταγόνες και τα ρυάκια στο παγόβουνο.

ΑΠΛΩΣ δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς πως ό,τι συμβαίνει στο ΠΑΣΟΚ δεν αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ αλλά τη σταθερότητα της κυβέρνησης των τριών.