Στίγμα

«Αρχισαν τα όργανα» και στον ΣΥΡΙΖΑ

ΕΧΩ ευχάριστα νέα, τα οποία θέλω να μοιραστώ γιατί είμαι βέβαιος ότι θα ενθουσιάσουν φαν ή μη (όπως εγώ) του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ζουν με την αγωνία «θα γίνει κόμμα το χάος ή δεν θα γίνει;». Από χθες οι συνιστώσες του μετασχηματίζονται σε ενιαίο κόμμα, μέσα από μία σεμνή τελετή που λαμβάνει χώρα στο ΣΕΦ (τι έχει δει και αυτό το ΣΕΦ όλα αυτά τα χρόνια…). Τρεις χιλιάδες σύνεδροι που συμμετέχουν θα κληθούν να αναδείξουν αύριο, με ψηφοφορία εννοείται, μια Κεντρική Επιτροπή, η οποία θα αποτελείται από τριακόσια μέλη.

ΟΠΩΣ με ενημέρωσαν, από τα τριακόσια μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ενιαίου πλέον κόμματος της χαράς, μόνο οι διακόσιοι είκοσι πέντε θα είναι εκλεγμένοι, οι άλλοι θα είναι εξ οφίτσιο, ήτοι διορισμένοι. Γιατί ο πρώην  πρόεδρος του δεκαπενταμελούς επιθυμεί, σου λέει, να εκπροσωπούνται όλες οι τάσεις. Αμα είσαι δημοκράτης, δεν πρέπει μόνο να το λες, πρέπει και να το  δείχνεις, και επίσης και να το αποδεικνύεις, ε;

ΩΣ ΕΔΩ καλά και πρόβλημα κανένα. Το πρόβλημα αρχίζει από το πώς έγιναν οι επιλογές. Για τις οποίες έχει αρχίσει μεγάλη γκρίνια. Τόση που ο Παναγιώτης Λαφαζάνης με τον ακόλουθό του Δημήτρη Στρατούλη αποφάσισαν το Αριστερό Ρεύμα, το οποίο εκπροσωπούν, να μη δεχθεί τις ποσοστώσεις. Και θα διεκδικήσουν την εκλογή τους από τη βάση. Το οποίο σημαίνει, σε απλά ελληνικά, ότι έτσι και εκλεγούν, τουλάχιστον ο Παναγιώτης, ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς Αλέξης θα έχει πάντα κάποιον να τον τραβάει από το αριστερό μανίκι. Εκλεγμένο, και όχι διορισμένο.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, δεν θα το κρύψω, μου αρέσει πολύ η ιδέα ότι «άρχισαν τα όργανα» πριν καν ακόμη γίνουν κόμμα. Γιατί δηλαδή, όλο με τη ΝουΔού και το ΠΑΣΟΚ θα ασχολούμαστε;

ΕΠΙΣΗΣ το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει να εμφανίζει «ασθένειες» ΠΑΣΟΚ. Να φταίει ο εισοδισμός που υπέστη από διάφορους καιροσκόπους πασόκους, οι οποίοι περνούσαν από την Κουμουνδούρου, είδαν φως και έτρεξαν να πιάσουν στασίδι; Δεν γνωρίζω. Αυτό που ξέρω είναι ότι «φούσκωσαν» αρκετά τα νούμερα των μελών του νέου κόμματος για να δείξουν μια ευπρόσωπη (ως προς τους αριθμούς) βάση.

ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΩ πιο σαφής: φίλος συριζαίος, από αυτούς που δεν πέφτουν και τ’ ανάσκελα, που λέμε, όταν βλέπουν τον πρόεδρο του δεκαπενταμελούς και που έχουν αρκετή γνώση των εσωτερικών του κόμματος, μου ανέφερε ότι «όταν λέμε ότι γράφτηκαν 40.000 νέα μέλη, εσύ διαίρεσε διά δύο για να είσαι μέσα». Κάνω την πράξη, μου βγαίνουν 20.000 νέα μέλη στο κόμμα και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι… και αυτοί πολλοί είναι την σήμερον ημέρα! Οπότε…

Λάθος η πρωτοβουλία Βενιζέλου

ΑΦΗΝΩ τον ΣΥΡΙΖΑ στις ωδίνες του μετασχηματισμού του σε ενιαίο κόμμα που δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, και στρέφομαι στην πρωτοβουλία του προέδρου «είμαι μόνος και τα κάνω όλα μόνος μου» Βαγγέλη «να καθαρίσει το τοπίο με τη Χρυσή Αυγή» – σύμφωνα με τη στομφώδη διατύπωση στενού συνεργάτη του, προς τον οποίο εξέφρασα τη σχετική απορία.

– Ακούω ότι επεξεργάζεται ομάδα νομικών τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για τον περιορισμό της Χρυσής Αυγής, σημείωσα.

– Είναι ακριβές αυτό.

– Ποιος σας το ζήτησε;

ΕΜΕΙΝΕ αποσβολωμένος, δεν είχε απάντηση. Διέκοψε τη συνομιλία, μπορώ να πω, μάλλον οργισμένος, αλλά δεν κατάλαβα το γιατί. Ζήτησε κανείς από το ΠΑΣΟΚ του προέδρου Βαγγέλη, πέμπτο (κατά τις δημοσκοπήσεις) σε δύναμη κόμμα της χώρας, να ασχοληθεί με το τρίτο κόμμα, και μάλιστα στο πώς θα περιορίσει τη δράση του;

ΔΕΝ ΕΧΩ ακούσει κάτι σχετικό. Αν το κάνει εξ ιδίας πρωτοβουλίας, εκτιμώ πως διαπράττει τεράστιο λάθος. Κάτι τέτοιες απόπειρες, μόνο σε ενδυνάμωση της Χρυσαυγής θα οδηγήσουν, και όχι σε αποδυνάμωση. Και όπως πάντοτε συμβαίνει το τελευταίο διάστημα, για ό,τι κάνει ή δεν κάνει η κυβέρνηση, το χρεώνεται το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά ο πρόεδρός του…

ΕΞΟΥ ΚΑΙ φλερτάρει ανοιχτά πλέον με την τελευταία θέση, για να μην πω ότι μετεξελίσσεται σε (παλαιότερο) Συνασπισμό νύχτας των εκλογών «μπαίνει, δεν μπαίνει στη Βουλή».

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, είναι και ο… «μπετόν αρμέ» πρόεδρος Αντώνης, ο οποίος κάνει ό,τι μπορεί για να τον εξαφανίσει. Αλλιώς θα τον συγκρατούσε. Το φρένο στη Χρυσή Αυγή είναι δουλειά της κυβέρνησης και της Βουλής, να του πει, μην ανακατεύεσαι. Αλλά έχει και αυτός τους σχεδιασμούς του.

Σου λέει, από αυτούς μπορεί να αναπληρώσω τις απώλειες που έχω προς τα δεξιά μου. Σωστό, αλλά το σενάριο πάσχει. Η χώρα χρειάζεται μια υπαρκτή κεντροαριστερή παράταξη, και όχι ρετάλια πεταμένα εδώ κι εκεί. Νομίζω…

Η ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς

ΝΟΜΙΖΩ επίσης ότι αυτή η κινητικότητα που καταγράφεται στον χώρο, σε καλό (θέλω να πιστεύω ότι) θα βγει. Η εκδήλωση της Τετάρτης στην Τεχνόπολη για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς πήγε εξαιρετικά, πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι θα πρέπει άμεσα να επαναληφθεί, και για μένα είναι ενθαρρυντικό ότι φάνηκαν πάλι στο προσκήνιο άνθρωποι οι οποίοι είχαν αποστασιοποιηθεί εδώ και καιρό. Αίφνης η Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία μπορεί να μη μίλησε στην εκδήλωση, αλλά την παρακολούθησε ολόκληρη και δείχνει διάθεση να επανέλθει.

ΣΤΟ ΙΔΙΟ πλαίσιο θα εντάξω και την εκδήλωση που οργανώνει την προσεχή Τετάρτη το βράδυ στον Εθνικό Αθηνών ο Μίμης Ανδρουλάκης για να παρουσιάσει το νέο του βιβλίο «Οπλων κρίσις – νεκρικοί διάλογοι για την Αριστερά», με παρουσιαστές τους Δ. Κρεμαστινό, Δ. Μπουραντά, Γ. Σμαραγδή και Γ. Βαρουφάκη. Υπενθυμίζεται ότι ο Ανδρουλάκης, αποχωρώντας από το ΠΑΣΟΚ, είχε αιτιολογήσει την απόφασή του «να εργασθεί ελεύθερος για την  ανασυγκρότηση του χώρου». Για να δούμε… 

Γκρίζες ζώνες
Είναι ασφαλώς παρακινδυνευμένο να πανηγυρίζει κανείς για την πρόσφατη απόφαση του Eurogroup. Αν θέλει να είναι μέσα στα πράγματα και να μην παρασύρεται από την ευφορία την οποία έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί η κυβέρνηση οφείλει να μελετήσει προσεκτικά τη συμφωνία για να αντιληφθεί – ακόμη μία φορά – ότι στα «ψιλά γράμματα» της πίσω σελίδας κρύβεται η αλήθεια.
Για παράδειγμα, με βουνό μοιάζει ο όρος που τίθεται ως προϋπόθεση μάλιστα για την καταβολή της δόσης, και που είναι η επιτυχής ανταλλαγή των κρατικών ομολόγων που διακρατούν ιδιώτες επενδυτές. Πώς θα δεχθούν αυτοί οι ιδιώτες επενδυτές την ανταλλαγή των ομολόγων που έλαβαν μετά το PSI το οποίο χαράτσωσε άγρια τις επενδύσεις τους; Και γιατί να δεχθούν άλλη μια μείωση;
Ο υπουργός Οικονομικών απευθύνθηκε στον «πατριωτισμό» των Ελλήνων για να επιτύχει αυτή η διαδικασία. Αλλά, φευ, οι πατριώτες έχουν εξαφανιστεί από αυτή τη χώρα εδώ και καιρό και μαζί τους πήραν και τις καταθέσεις τους. Ολοι πλέον κοιτούν το συμφέρον τους και ουδείς το γενικότερο, οχυρωμένοι πίσω από την αδυναμία του κράτους να συλλάβει τη (μεγάλη) φοροδιαφυγή και να αποτρέψει τη φυγή των κεφαλαίων στο εξωτερικό. Ο,τι χρήματα υπάρχουν στη χώρα αλλά όχι στις τράπεζες είναι αυτά που είναι καταχωνιασμένα σε σεντούκια. Αλλά αυτά τα χρήματα δύσκολα θα επανέλθουν αν πρώτα δεν επικρατήσουν ηρεμία, σταθερότητα και βεβαιότητα ότι η χώρα έχει αποφύγει τη χρεοκοπία και δεν πρόκειται να εξέλθει από τη ζώνη του ευρώ.
Οσο οι φόβοι και η ανασφάλεια παραμένουν, τίποτε δεν θα γίνει από όσα η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι θα επιτύχει.
Πολύ περισσότερο η απαραίτητη ανταλλαγή. Και δεν είναι λύση αυτό που φαίνεται να δελεάζει την κυβέρνηση: να επιδράμει στα αποθεματικά των Ταμείων που έχουν ήδη υποστεί δεινό πλήγμα με το PSI. Αρα, καταλήγουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε: ουδείς πανηγυρισμός δικαιολογείται πριν διευκρινισθούν οι γκρίζες ζώνες της συμφωνίας που υφίστανται…