Αποχώρησαν με μια «Συμφωνία του αποχωρισμού»

«Φεύγουν οι μουσικοί! Δεν το πιστεύω!». Κάποιοι στο κοινό αιφνιδιάστηκαν το βράδυ Τετάρτης στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, όταν οι μουσικοί της Καμεράτας με τα όργανα ανά χείρας άρχισαν να αποχωρούν – πρώτα τα κόρνα – αφού πρώτα έσβηναν το φως του αναλογίου τους.

Ο μαέστρος Γιώργος Πέτρου καθισμένος στο φορτεπιάνο με την πλάτη στραμμένη στο κοινό που διηύθυνε την Καμεράτα στη «Συμφωνία του αποχαιρετισμού» του Γιόζεφ Χάιντν έμεινε μέχρι τέλους να διευθύνει δύο μοναχικά βιολιά μέχρι που σταμάτησαν κι εκείνα να παίζουν, όταν ο Πέτρου είχε πια αποχωρήσει κι εκείνος.

Το χειροκρότημα ήταν παρατεταμένο και το δρώμενο (δεν ήταν το μοναδικό αφού και στο δεύτερο μέρος η αποχώρηση των μουσικών επαναλήφθηκε στο έργο «Moz-Art» του Σνίτκε) της Καμεράτας είχε τη δική του ιστορική αναφορά. Ηταν 1772, όταν οι δεκατρείς μουσικοί της ορχήστρας του Χάιντν εργάστηκαν εξοντωτικά στο θερινό ανάκτορο του ούγγρου πρίγκιπα Εστερχάζι. Τότε ο συνθέτης σκάρωσε αυτό το δρώμενο που συμπλήρωνε τη «Συμφωνία του αποχαιρετισμού», το οποίο προχθές το βράδυ αναβίωσε εν μέσω χειροκροτημάτων στη Στέγη.