[Προβολείς] Κουνουπάκια και μυγούλες

Εχω κι εγώ κάτι χρωστούμενα από παλιότερες δεσμεύσεις μου, αλλά τα σκαλίζω με τη ρέγουλα – και αν παραστεί ανάγκη δεν διστάζω να κάνω την πάπια.  Αναμοχλεύοντας τον νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια  των αλλοδαπών, ό,τι βγάλαμε από την τελευταία κοινοβουλευτική εβδομάδα το ξοδέψαμε εν μια νυκτί και τα σαράντα τέσσερα δισ. της δόσης αρχίζουν κιόλας να μας φαίνονται φραγκοδίφραγκα. Εν τοιαύτη περιπτώσει, μια χαρά δεν ήμασταν πριν, με τα παλιά μας συνθήματα, με τα Ζάππειά μας, την  επαναδιαπραγμάτευσή μας, την Αγια-Σοφιά μας, την Παναγία μας, τον Χριστό μας και με τα όλα μας; Ποιος ο λόγος να μπλεχτούμε με την κουλτούρα συνεργασιών και να συγκρουστούμε μετωπικά με τις δυνάμεις του χάους αφού κατά βάθος λιμπιζόμαστε τόσο πολύ την ατζέντα τους;

Οχι πως ενδιαφέρομαι προσωπικά, το  ξαφνικό πεσκέσι όμως προς τη ΧΑ θα ξεπαραδιάσει μου φαίνεται το ταμείο της ΝΔ με τον τρόπο που ο Πάνος Καμμένος την άφησε προεκλογικά, ταπί και ψύχραιμη. Συμφωνώ μαζί σας: η γκαντεμιά είναι χούι και ατομικό δικαίωμα αναφαίρετο, αρκεί να μην επηρεάζει τις ζωές των άλλων. Κι αν ρωτάτε για μένα, αυτή που κυριολεκτικά πιάστηκε κότσος σ’ αυτήν την ιστορία δεν είναι άλλη από τη μικρή ρομαντική πριγκίπισσα του παραμυθιού. Εκείνη που έσκυψε – φίλησε τον βάτραχο κι έκτοτε κόβουν βόλτες ευτυχισμένοι καβάλα πάνω στο άσπρο του άλογο. Δεν θα της πω ότι τις νύχτες βγαίνει κρυφά στο ποτάμι να χάψει κουνουπάκια και μυγούλες. Δεν θα της το πω για να μην την πληγώσω.