Χορός τέχνης 1 δισ. δολαρίων

Κρίση, είπατε; Η κρίση θέλει τέχνη και επενδύσεις σε χρώματα και καμβάδες, δείχνουν δύο – πρώτες – δημοπρασίες έργων, κυρίως ιμπρεσιονιστών ζωγράφων στη Νέα Υόρκη, που αψήφησαν την ύφεση και τις επιπτώσεις του κυκλώνα Σάντι και σημείωσαν ρεκόρ με χορό… ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων (συνολικά).

Το έργο του γάλλου ιμπρεσιονιστή Κλοντ Μονέ «Nympheas», από τη σειρά του με τα νούφαρα, έπιασε την εντυπωσιακή τιμή των 44 εκατ. δολαρίων στη δημοπρασία των Κρίστις, στην οποία βγήκαν προς πώληση 70 έργα με υπογραφές Πικάσο, Ματίς και Μαγκρίτ. Οι «Νύμφες» εκποιήθηκαν από το Ιδρυμα Εθελ Στρονγκ, της συζύγου πανίσχυρου στελέχους της Γουόλ Στριτ, κατά τη διαθήκη της υπέρ του κολεγίου Hackley School.

Συλλέκτης κατάφερε να αποκτήσει στην ίδια δημοπρασία μια σπουδή του καλλιτέχνη της ρωσικής πρωτοπορίας Βασίλι Καντίνσκι (έργα του υπάρχουν στη Συλλογή Κωστάκη του Ελληνικού Δημοσίου), το «Μελέτη για αυτοσχεδιασμό 8», σε τιμή ρεκόρ για έργο του καλλιτέχνη: 23 εκατ. δολάρια.

Τη νύχτα της Παρασκευής, στη δημοπρασία του οίκου Σόθμπις αυτή τη φορά, «χτυπήθηκαν» 60 έργα ιμπρεσιονισμού και μοντέρνας τέχνης, δίχως ρεκόρ, αλλά με πωλήσεις μέσα στα περιθώρια των εκτιμήσεων και με κάποια έργα να μένουν απούλητα.

Δύο έργα του Πάμπλο Πικάσο με την ερωμένη και μούσα του Μαρί-Τερέζ Βαλτέρ, το «Νεκρή φύση με τουλίπες» και το «Γυναίκα στο παράθυρο» αναδείχθηκαν σε σταρ της βραδιάς, καθώς άλλαξαν χέρια προς 41,5 εκατ. δολάρια (μέσα στην εκτίμηση των 35-50 εκατ.) και 17,2 εκατ. αντίστοιχα (15-20 εκατ.).

Ακολούθησαν ο «Σιτοβολώνας» του Μονέ, με 12,1 εκατ. δολάρια, η «Ορθια γυμνή γυναίκα» του Πολ Σεζάν με 5,3 εκατ., ενώ δύο συμπλέγματα γλυπτών του Χένρι Μουρ, από τη συλλογή του έλληνα εφοπλιστή Γιώργου Εμπειρίκου, έπιασαν 4,7 και 2,1 εκατ. αντίστοιχα.

«Υπάρχει μεγάλη όρεξη για αγορά τέχνης, πέρα από τα έργα που πωλούνται σε τιμές ρεκόρ» είπε στον «Ιντιπέντεντ» ο αντιπρόεδρος του οίκου δημοπρασιών Κρίστις, Κόνορ Τζόρνταν. Παρότι αρκετά έργα με διάσημες υπογραφές μένουν απούλητα, ο ίδιος πιστεύει ότι υπάρχει μια στροφή των νέων επενδυτών από τις μετοχές στον καμβά. Ειδικά των νεόκοπων πάμπλουτων επενδυτών από τη Ρωσία και την Κίνα.

Αλλοι ισχυροί της τέχνης πιστεύουν ότι σε βάθος χρόνου η τέχνη δεν διαφέρει πολύ από τις επενδύσεις στο χρηματιστήριο. Ετσι ακόμη και υπογραφές «blue chip» (τα σίγουρα, ας πούμε), δεν έχουν πάντα την ίδια ζήτηση. Απόδειξη ότι δύο μη ευκαταφρόνητα έργα του Πικάσο, η «Ντοματιά», με εκτιμώμενη τιμή μεταξύ 10 και 15 εκατ. δολαρίων και η «Γυναίκα με πράσινο φόρεμα» (6-8 εκατ.) έμειναν αδιάθετα στη δεύτερη δημοπρασία της Νέας Υόρκης – ακολουθεί μια τρίτη την εβδομάδα που διανύουμε.

Απούλητος έμεινε και ο πίνακας «Η γυναίκα με την ερμίνα» του Πολ Σεζάν από τη Συλλογή Γιώργου Εμπειρίκου (να θυμίσουμε εδώ ότι οι «Χαρτοπαίκτες» του Σεζάν από την ίδια συλλογή άλλαξαν χέρια στην τιμή ρεκόρ όλων των εποχών – εκτός δημοπρασιών: 250 εκατ. δολάρια).