Στίγμα

Παραλίγο σημαιοστολισμός!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ κάτι καινούργιο, αν σημειώσω ότι στην πολιτική η αριθμητική έχει τη δική της διάσταση, αλλά αναγκάζομαι να το επικαλεσθώ μετά την προχθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή για την υπερψήφιση του τρίτου (βοήθειά μας…) Μνημονίου. Βρήκα κυβερνητικούς παράγοντες σε στιγμές μεγάλης ευφορίας μετά το τέλος της ψηφοφορίας (στη φωτογραφία, όρθιοι χειροκροτούν οι υπουργοί) και ψαχνόμουν να βρω τον λόγο, μια και η ισχνή πλειοψηφία που κατεγράφη στο αποτέλεσμα μόνο πανηγυρισμούς δεν δικαιολογούσε.

«ΜΑ ΤΙ ΕΧΕΤΕ πάθει;», ρώτησα, αφελώς, σημαντικό υπουργό της κυβέρνησης. «Μετά βίας πέρασαν τα μέτρα. Μόλις με 153 ψήφους…». Τα «πήρε».

– Θα μπορούσα να συμφωνήσω, αλλά θα μου επιτρέψετε να επισημάνω ότι δεν έχει τόση σημασία το 153…

– Αλλά; ρώτησα με ενδιαφέρον.

– Σημασία έχει το 127 που έλαβαν εκείνοι που καταψήφισαν τα μέτρα. Αν είχαμε ένα σκορ 153-147, να καταλάβω ότι υπάρχει πολιτικό θέμα. 151-149, το ίδιο και σοβαρότερο. Αλλά εδώ είχαμε 153-127.

ΚΑΤΑΛΑΒΑ. Στο τσακ γλιτώσαμε χθες τον γενικό σημαιοστολισμό της πρωτεύουσας, τις νυχτερινές φωταγωγίες και άλλα συναφή πανηγυρικά!..

Εκανε τούμπα…

Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ φαίνεται πως έπαιξε ρόλο, σημαντικό μάλιστα, στην ιλιγγιώδη τούμπα που επισημάνθηκε στους σχεδιασμούς του προέδρου του ΠΑΣΟΚ χθες, λίγες μόνο ώρες μετά την τραυματική νύχτα της ψηφοφορίας στη Βουλή. Ο πρόεδρος «είμαι μόνος και τα κάνω όλα μόνος μου» Βαγγέλης, καταφανώς  απογοητευμένος από το γεγονός ότι για άλλη μία φορά σε μια κρίσιμη για την κυβέρνηση διαδικασία ο μεγάλος χαμένος είναι το κόμμα της χαράς (του), αποφάσισε «εν στενώ κύκλω» να συγκαλέσει άμεσα την Κοινοβουλευτική Ομάδα, προκειμένου να του παράσχει (η Ομάδα) «ψήφο εμπιστοσύνης».

ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ, αλλά λίγο αργότερα πέταξε τη σχετική απόφαση στον κάλαθο των αχρήστων. Συνετέλεσε βέβαια ότι μόλις είχε παραλάβει την επιστολή Λοβέρδου, ο οποίος του ζητούσε (επίσης) την «άμεση σύγκληση της ΚΟ», αλλά αυτό που έπαιξε κύριο ρόλο στην απόφασή του ήταν δύο αριθμητικές πράξεις: η πρόσθεση και η διαίρεση!

«Είμαστε», (εκτιμώ ότι) είπαν στον πρόεδρο Βαγγέλη, «26 πια αφού αποχώρησε και ο Μίμης. Αν πας σε ψήφο εμπιστοσύνης, 13 να βρεθούν από την άλλη πλευρά μπορεί να αναδείξουν νέο πρόεδρο. Αρα, μήπως δεν είναι και τόσο καλή ιδέα αυτή;».

ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ, κρίνω ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης συμφώνησε με τον προβληματισμό και μετά έδωσε εντολή στον Γιάννη – γραμματέα – Μανιάτη να στείλει τη γνωστή ειρωνική, απαντητική επιστολή στον Ανδρέα Λοβέρδο, ότι Κοινοβουλευτική Ομάδα τσου…

Αδειασε τον Λοβέρδο

Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ τώρα, που δεν μασάει από κάτι τέτοια διότι ο άνθρωπος και στρατηγική (υποστηρίζει ότι) έχει, και στόχευση διαθέτει, και επίσης έχει και υπομονή, την οποία θα χαρακτήριζα «γαϊδουρινή» με το συμπάθιο, δεν καταδέχθηκε καν να απαντήσει στην επιστολή Μανιάτη. «Εγώ», μου είπε, «έστειλα επιστολή στον πρόεδρο, όχι στον Μανιάτη».

ΥΣΤΕΡΑ από συζήτηση, από την οποία αποκόμισα ότι δεν πτοείται από την προσπάθεια απαξίωσής του (συνεργάτης του προέδρου Βαγγέλη μού είχε αναφέρει νωρίτερα περιχαρής ότι «τον υποβίβασε εκεί που ανήκει, στο επίπεδο του απλού βουλευτή»), κατέληξα στο συμπέρασμα ότι… «τα καλύτερα έρχονται», που λέει και ο Ομπάμα. Για το ΠΑΣΟΚ φυσικά…     

Τα είπαν στο πόδι

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ωραία ιστορία που διακινήθηκε κατά κόρον χθες (για να είμαι ειλικρινής, από τα ξημερώματα χθες) ήταν ότι υπήρξε έκτακτη συνάντηση του προέδρου «θα σώσω τη χώρα, ο τολμηρός» Αντώνη με τον «γκλόμπαλ» Γιώργο (ένας είναι ο Γιώργος). Η συνάντηση αναγορεύθηκε σε μέγα θέμα, περιεβλήθη με το ανάλογο μυστήριο, διακινήθηκαν του κόσμου οι τερατουργίες, αλλά φευ τίποτε από όλα αυτά.

ΣΑΜΑΡΑΣ και Παπανδρέου (σε φωτογραφία – ασφαλώς – αρχείου…) συναντήθηκαν όντως, αλλά στο πόδι και στον διάδρομο της Βουλής. Μην αντέχοντας και οι δύο τον πρόεδρο του κόμματος Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες, Πάνο Καμμένο, ο οποίος με πίεση 25 και κατακόκκινος είχε αρχίσει να κατακεραυνώνει τον παγκόσμιο καπιταλισμό, τους τραπεζίτες, την τρόικα, τους εγχώριους Τσολάκογλου κ.λπ., βγήκαν στον διάδρομο. Επεσαν ο ένας πάνω στον άλλο, είπαν και δυο τυπικά και αυτό ήταν.

Μετά τράβηξε ο καθένας για το γραφείο του, «εκεί που ήσουν ήμουνα, εδώ που είμαι θα ‘ρθεις»…

Θέλουν να μπλοκάρουν τη Σύνοδο!

ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΑ της χθεσινής ημέρας είναι ότι την τρόικα δεν την αγγίζει τίποτα. Ούτε οι απεργίες. Και καλά οι δικές μας, αυτό δεν θα ήταν είδηση. Δεν την αγγίζουν ούτε οι απεργίες Βρυξελλών! Οπως ενημερώθηκα εγκύρως από φίλο εκ Βρυξελλών, χθες απήργησαν οι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης διεκδικώντας  την… ΑΤΑ (την είχε καθιερώσει ο αείμνηστος, αν θυμάστε, και εδώ…), την οποία η Κομισιόν τούς την περιέκοψε. Στα 50 χρόνια της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν είχε σημειωθεί άλλη τέτοια κινητοποίηση, δεδομένου ότι οι περικοπές πονάνε, ακόμη  και αν είσαι ένας από τους χρυσοκάνθαρους των Βρυξελλών, όπου οι μισθοί κυμαίνονται από 3.000 ευρώ, που αντιστοιχούν στον μισθό μιας καθαρίστριας,  έως 23.000 ευρώ, που είναι ο μισθός ενός κομισάριου.

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ το ελληνικό ενδιαφέρον σε αυτή την απεργιακή κινητοποίηση; Πρώτον ότι δεν απήργησαν οι εδώ απεσταλμένοι υπάλληλοι που συντρέχουν το έργο της τρόικας και δεύτερον ότι οι υπάλληλοι απειλούν να μπλοκάρουν τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης στις 22 Νοεμβρίου, όπου και η Ελλάδα  αναμένει να δοθεί το πράσινο φως για την εκταμίευση της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ. Ολα του γάμου δύσκολα δηλαδή…