Ο κόσμος στις γειτονιές

Τα εισιτήρια στα ματς της Σούπερ Λίγκας ακολουθούν ελεύθερη πτώση. Και αυτό είναι μια διαπίστωση που έχει να κάνει με τις συνθήκες τις οικονομικές που διαμορφώνονται, αλλά και με το θέαμα που βλέπει ο κόσμος στα γήπεδα.

Αφενός, ορισμένοι κάνουν επιλογή ποια ματς θα παρακολουθήσουν και πού θα διαθέσουν τα χρήματά τους. Ακόμη και το Καραϊσκάκη δεν έχει την πληρότητα αλλοτινών εποχών, κυρίως διότι ο κόσμος του Ολυμπιακού προτιμά τα ευρωπαϊκά ραντεβού ή τα ματς υψηλού ενδιαφέροντος στο εγχώριο πρωτάθλημα.

Ωστόσο, η κρίση που διαπερνά και το ελληνικό ποδόσφαιρο προσφέρει και μια άλλη ματιά στον αθλητισμό. Στα ματς των μικρότερων πόλεων, ή ακόμη και στις γειτονιές, ο κόσμος πηγαίνει με διάθεση να δει κάτι νέο, κάτι διαφορετικό. Ομάδες της Λίγκας, αλλά και αντίστοιχες των από κάτω κατηγοριών, συγκεντρώνουν στις εξέδρες τους φιλάθλους κάθε ηλικίας και ο μέσος όρος εισιτηρίων φέρνει κάποια αισιοδοξία. Δεν υποστηρίζουμε ότι γίνεται ο «κακός χαμός» με τη ζήτηση, αλλά σίγουρα «κάτι κινείται». Αρκεί να βρουν οι εταιρείες τρόπους να κρατήσουν τον πελάτη και φυσικά να απομονώσουν όσους θέλουν να κάνουν επεισόδια, σαν αυτά που έγιναν στο περιθώριο του ματς Φωστήρα – Προοδευτικής πριν από ένα διήμερο.

Οι γειτονιές, πάντως, σκάνε ένα χαμόγελο. Αποτελούν μια κάποια διέξοδο. Για όλους. Διότι από την ώρα που αστέρες στο αθλητικό στερέωμα πια δεν υπάρχουν, όταν λείπουν οι «μαγνήτες» από τους χλιδάτους αγωνιστικούς χώρους, έρχεται η ώρα που οι «ήρωες της συνοικίας» θα σαγηνέψουν τους πιτσιρικάδες. Στα γήπεδα των μικρών κατηγοριών το παιχνίδι συγκινεί. Γίνεται  επαναγνωριμία παικτών-θεατών. Με γνώμονα τη θετική αύρα που βγάζει η παρέα, η γειτονιά. Και με άξονα το ντόπιο στοιχείο, μέσα από το οποίο θα ξεπεταχθεί ο ταλαντούχος παίκτης που θα κάνει καριέρα όταν ο αθλητισμός σταθεί καλά στα πόδια του και σίγουρα σε πιο στέρεες βάσεις.