[Λόγια του δρόμου] Στης ακρίβειας τον καιρό…

Η κρίση έχει χτυπήσει πλέον για τα καλά την πόρτα των ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών. Οι πανευρωπαϊκές πωλήσεις Ι.Χ. ήταν εφέτος τον Σεπτέμβριο κατά 10,8% λιγότερες σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του προηγούμενου έτους, δηλαδή ταξινομήθηκαν περίπου 1,1 εκατ. λιγότερα επιβατηγά οχήματα. Οι αυτοκινητοβιομηχανίες προσπαθούν να διατηρήσουν τις ευρωπαϊκές πωλήσεις τους σε ανεκτό επίπεδο με γενναίες εκπτώσεις, οι οποίες γίνονται συνήθως κάτω από το τραπέζι του εμπόρου για να μην πληγεί το γόητρο της μάρκας.

Ετσι, απαντούν ουσιαστικά μόνες τους στο ερώτημα τι φταίει και δεν πωλούν πλέον τόσο πολλά Ι.Χ. Πολύ απλά, τα σημερινά αυτοκίνητα έχουν γίνει ακριβά για τον Ευρωπαίο, αφού για παράδειγμα ο μέσος γερμανός εργαζόμενος χρειάζεται 16 μισθούς για να αγοράσει ένα καινούργιο μοντέλο της κόμπακτ κατηγορίας. Οι μεγάλες εκπτώσεις αλλά και οι πολύ χαμηλότερες τιμές των ίδιων μοντέλων, όταν λανσάρονται π.χ. στις ΗΠΑ, επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει δυνατότητα να προσφέρονται τα Ι.Χ. στους πολίτες της Γηραιάς Ηπείρου σε σαφώς πιο προσιτό κόστος. Εξάλλου, οι αυτοκινητοβιομηχανίες επαίρονται ότι έχουν μειώσει θεαματικά το κόστος εξέλιξης και παραγωγής των νέων μοντέλων τους χάρη στις καινοτόμους μεθόδους τους, όλα αυτά όμως μένουν χωρίς αντίκρισμα για την τσέπη του καταναλωτή.

Οι κατασκευαστές δικαιολογούνται επισημαίνοντας την αύξηση στις τιμές των πρώτων υλών και τον πλουσιότερο εξοπλισμό των νέων μοντέλων τους. Οι πρώτες ύλες έχουν όντως ακριβύνει, δεν θα έπρεπε όμως να επηρεάζουν λογιστικά τόσο πολύ την αξία ενός καινούργιου αυτοκινήτου, ενώ και ο εξοπλισμός έχει εξελιχθεί σε άλλοθι για τις ακριβές τιμές των νέων μοντέλων. Είμαι σίγουρος ότι, ειδικά σήμερα, οι περισσότεροι πελάτες θα επέλεγαν σαφώς φθηνότερο Ι.Χ. με χαμηλότερα επίπεδα εξοπλισμού από ένα αρκετά ακριβότερο με πολλά αξεσουάρ.

Μία άλλη αιτία της κακοδαιμονίας των ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών εντοπίζεται στην παραγωγή πολύ περισσότερων αυτοκινήτων από όσα μπορεί να απορροφήσει η – κορεσμένη πλέον – αγορά της Γηραιάς Ηπείρου. Αυτό εκτοξεύει τα κόστη – π.χ. για την αποθήκευση των πλεοναζόντων αυτοκινήτων – και οδηγεί τις εταιρείες σε οικονομικό αδιέξοδο.