Μεσημέρι Κυριακής στο Μέγαρο Μαξίμου…

ΕΡΗΜΟ, με κλειδωμένες τις πόρτες των γραφείων, το Μέγαρο Μαξίμου την Κυριακή το μεσημέρι. Μοναδική εξαίρεση οι αστυνομικοί και ο Αντώνης Σαμαράς που, εφόσον φθάνει πολύ νωρίτερα και πρώτος από όλους, χαμογελάει βρίσκοντας κλειδωμένη και την πόρτα του Πρωθυπουργικού Γραφείου. Ακολουθεί όμως ο άνθρωπος της ασφάλειάς του που έχει τον σφραγισμένο φάκελο με τα κλειδιά.

Οι αντίλαλοι της δύσκολης εβδομάδας που πέρασε είναι σαν να ακούγονται ακόμη στο άδειο χολ με το πλακόστρωτο-σκακιέρα. Αλλωστε η πολιτική στις ώρες της αργίας είναι σαν άδεια σκηνή θεάτρου – ακόμη πάλλεται. Οπως πάντα, το Πρωθυπουργικό Γραφείο φαίνεται τεράστιο και σπηλαιώδες. Δεν έχει θέα – ίσως ούτε και αέρα. Δεν έχει επίσης μεγάλες διαφορές από το παρελθόν, με εξαίρεση τον μπλε μινιμαλιστικό πίνακα, τον οποίο είχε πίσω του ο Γιώργος Παπανδρέου – και κράτησαν οι Παπαδήμος και Πικραμμένος -, που έχει αντικατασταθεί. Εκτός από τις οικογενειακές φωτογραφίες και τα αναμνηστικά από την πολιτική, έχει μόνο προστεθεί ένα σπαθί σε βάση που, όπως δηλώνει η επιγραφή, το έχει χαρίσει στον Πρωθυπουργό τον Ιούλιο του 2012 ένας Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Με το σπαθί ο Σαμαράς δεν κυβέρνησε ώς τώρα. Αντιθέτως, ο Πρωθυπουργός λειτούργησε με υπομονή και διάθεση σύνθεσης. Ιδίως στις συσκέψεις αρχηγών στο τραπέζι του Πρωθυπουργικού Γραφείου. Αυτό βοήθησε την κυβέρνηση των τριών να πορευτεί όλες αυτές τις εβδομάδες, μέχρι την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης του πακέτου των 13,5 δισ. Η μέθοδος της σύνθεσης βοήθησε να περάσουν από τους εταίρους του Σαμαρά στην κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, δύσκολα θέματα – όπως η επέκταση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67. Ωστόσο το πράγμα κόλλησε τελευταία στιγμή στα εργασιακά – που ήρθαν τελευταία στιγμή.

Αυτός θα μπορούσε να είναι ο λόγος που τα στύλωσε ο Φώτης Κουβέλης, υποχρεώνοντας το Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών να ζητήσουν υποχωρήσεις – που η τρόικα τις έκανε. Αλλά η ΔΗΜΑΡ δεν σταμάτησε να ζητάει αλλαγές, ώσπου να φθάσει να ανοίξει ζητήματα – όπως η επεκτασιμότητα – που είναι μη διαπραγματεύσιμα.

Ετσι όπως είχαν τα πράγματα στο έρημο Μαξίμου την Κυριακή το μεσημέρι, δεν υπήρχε πρόθεση να αποσυνδεθούν τα εργασιακά από το πακέτο των 13,5 δισ. που θα έρθει μονομπλόκ στη Βουλή. Αυτό θα διευκόλυνε τη ΔΗΜΑΡ να μην τα ψηφίσει, ψηφίζοντας μόνο τα υπόλοιπα. Αλλά θα άνοιγε τον δρόμο σε σαλαμοποίηση, την οποία η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει στη φάση αυτή. Αρα; Αρα μπορεί η ΔΗΜΑΡ να μην ψηφίσει καθόλου το πακέτο. Αν όμως το πράγμα είναι για τις εντυπώσεις, δεν έχουν αυτές εξασφαλισθεί αφού ο Κουβέλης πήρε ό,τι ζήτησε μέχρι τώρα; Αν πάλι είναι διότι η ΔΗΜΑΡ έχει πρόβλημα συνοχής, τότε η αντίσταση του προέδρου Φώτη είναι για να ανοίξει τον δρόμο σε μια κατά συνείδησιν ψήφο.

Το ερώτημα τότε είναι αν η παγίδευση Μανιτάκη στο θέμα των απολύσεων στο Δημόσιο και η ασθένεια Ρουπακιώτη θα είναι αφορμές για αναδίπλωση της ΔΗΜΑΡ και έξοδο από το υπουργικό σχήμα, παρότι ο Κουβέλης εμφανίζεται διατεθειμένος να συνεχίσει να στηρίζει την κυβέρνηση. Και μαζί και χώρια δηλαδή – παρότι οι τρεις της κυβέρνησης πάνε να γίνουν από δυο χωριά στην τελική φάση.