[Προβολείς] Πίου, το κόκκινο μπιστόλι

Και είπεν αυτοίς: «Πρόκειται για τζάμπα μάγκες. Δεν είδα κανέναν από τους παλικαράδες της Χρυσής Αυγής να πάει να ενοχλήσει κανέναν από αυτούς που έχουν βγάλει τα λεφτά τους έξω ή κερδίζουν εκατομμύρια πάνω στον πόνο του ελληνικού λαού»…

Με το στουπί στο χέρι μας άφησαν οι προχθεσινές διατυπώσεις Τσίπρα για τη ΧΑ. Απάνω που είχε αρχίσει να μας βρίσκει μπόσικους η καλλιεργούμενη άποψη ότι άλλο πράγμα είναι η αριστερή βία κι άλλο η δεξιά, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανέλαβε την ευθύνη να κάνει πολιτικό άνοιγμα προς τους μπράβους με τα μαύρα, να τους καταστήσει θεσμικούς εταίρους και να τους ρίξει μάλιστα στο φιλότιμο υποδεικνύοντας τους στόχους που κάποτε διεκπεραίωνε στο τσακ-μπαμ η εγχώρια τρομοκρατία. Τι του χρωστάς; Αφού μέχρι κι εγώ αισθάνομαι χρεωμένη, ως μέρος του γενικού πληθυσμού, πόσω μάλλον τα πέντε-έξι έμπειρα στελέχη που έχουν απομείνει στο επιτελείο της Κουμουνδούρου.

Ώς πότε όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα ρίχνουν καψούλια στο επικοινωνιακό πυροτέχνημα που άφησε ξοπίσω του ο Αλαβάνος χωρίς να υπολογίζουν τις ιστορικές τους ευθύνες; Αλλά κι από άποψη μικροκομματικής προπαγάνδας αν το πάρουμε, και πάλι υπήρχε τρόπος να γίνει η βρωμοδουλειά χωρίς να εμπλακεί κοτζάμ αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πυλώνας της δημοκρατίας, αν με εννοείτε τι εννοώ. Λεγεών τα τσαμπουκαλεμένα κοινοβουλευτικά πρωτάκια, αυτά που ευχαρίστως θα ‘παιρναν πάνω τους το ρίσκο μιας τέτοιας αποστροφής. Ενα ακόμη πολιτικό «ψύλλου πήδημα» που θα έβρισκε την εκτόνωσή του στα απόνερα του facebook ενώ τώρα, λυπάμαι που σας ενοχλώ, αλλά είναι θεσμική σας υποχρέωση, κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας.