[Tο πνεύμα του τόνου] Υποκριτική και υποκρισία

Οκτώβρης και μέσα στον οργασμό προετοιμασίας για το ξεκίνημα της χειμερινής θεατρικής σεζόν μάς έλαχε και η επίσκεψη της Καγκελαρίου Μέρκελ. Κι ενώ ηθοποιοί, σκηνοθέτες, τεχνικοί μοχθούσαν εντός θεάτρων για την επίτευξη της υποκριτικής τους τέχνης, σε δρόμους και πλατείες της Αθήνας παιζόταν ένα άλλου είδους «θέατρο του δρόμου» πολιτικής υποκρισίας. Κατά τα λεξικά, «υποκριτική» είναι η τέχνη του ηθοποιού, που εν ολίγοις σημαίνει να δώσει πραγματική ζωή σ’ ένα άλλο, φανταστικό πρόσωπο, να υπάρξει σ’ όλη την αλήθεια συναισθημάτων, σκέψεων και θέλω του. «Υποκρισία», αντίθετα, σημαίνει απόκρυψη αληθινών συναισθημάτων και σκέψεων, προσποίηση, πλαστή εμφάνιση αρετής, συνώνυμο του φαρισαϊσμού. Σ’ αυτό το άλλο «θέατρο του δρόμου» λοιπόν, αντί της πραγματικά μη αντεχόμενης υποτέλειας στα σκληρά, άδικα μέτρα, είδαμε κι ακούσαμε πολλά τρελά κι ανήκουστα. Είδαμε εποχούμενους Ναζί με σβάστικες (εις ανάμνησιν του 1941;), ένστολους με την ελληνική σημαία να κραυγάζουν «όχι στους γερμανούς κατακτητές», τρελαμένους γυμνούς, ακούσαμε να ψέλνεται ο Εθνικός Υμνος, αντιφατικές εκτιμήσεις για την έλευση Μέρκελ, άλλες ότι η επίσκεψη ήταν επιτυχής στον συμβολισμό της, άλλες ότι ήταν φιάσκο, χωρίς απτό αποτέλεσμα, ότι Βενιζέλος – Κουβέλης είναι αναλώσιμοι, μερκελιστές… Φτηνές ατάκες φραστικού εντυπωσιασμού. Είχαμε όμως κι ένα άλλο «θέατρο πεζοδρομίου» μπροστά στο θέατρο Χυτήριο. Χρυσαυγίτες βουλευτές αντάμα με μπράβους και ανεγκέφαλους θρησκόληπτους με σταυρούς και σημαίες εναντίον του έργου «Corpus Christi». Χυδαίες ύβρεις, προπηλακισμοί, κατάρες, βιαιότητες… Περίσσεψε η υποκρισία κάθε είδους, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς αιδώ»! Ντροπή!