[Η ιστορία της ημέρας] Δεν τους φταίει ο πλούτος, τους φταίνε οι πλούσιοι
Η προσπάθεια του «υπερπλούσιου» Μπερνάρ Αρνό να φορολογηθεί στο Βέλγιο εξόργισε τους Γάλλους
2 λεπτά
Λοιπόν, φαίνεται ότι οι Γάλλοι δεν έχουν ξεπεράσει το σύνδρομο του Ροβεσπιέρου. Δεν εξηγούνται διαφορετικά οι σχιζοφρενικές απόψεις περί πλούτου και πλουσίων που έχουν οι απόγονοι των επαναστατών του 1789. Ερευνα της εταιρείας δημοσκοπήσεων Ifop έδειξε ότι το 76% των Γάλλων θεωρεί πως «είναι καλό να επιδιώκει κανείς να κερδίζει χρήματα ώστε να γίνει πλούσιος». Εδειξε όμως επίσης ότι σε ποσοστό 78% οι Γάλλοι θεωρούν ότι «είναι κακό να είσαι πλούσιος».
Γιατί είναι κακό; Διότι, όπως δήλωσε το 82% των ερωτηθέντων, «οι πλούσιοι δεν αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση, ως ώφειλαν». Τουναντίον, είναι αποκρουστικοί για δύο κυρίως λόγους: Επειδή (κατά 84%) φοροδιαφεύγουν και δεν συνεισφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους στα κοινά βάρη. Και επειδή (κατά 70%) δεν συμμετέχουν όσο θα έπρεπε στη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Ο δημοσκόπος Σαρλ Εγκλί προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα. Σημειώνει ότι το κυνήγι του πλούτου μπορεί να μην σοκάρει, όμως δεν αποτελεί και αξία για τη γαλλική κοινωνία. Δύο στους τρεις Γάλλους πιστεύουν ότι «η κοινωνία δεν ενθαρρύνει τους πολίτες να πλουτίσουν». Ο Εγκλί συμπεραίνει ότι οι Γάλλοι δεν ενοχλούνται επειδή κάποιοι συμπολίτες τους είναι πολύ πλουσιότεροι από αυτούς, αλλά επειδή συμπεριφέρονται έτσι όπως συμπεριφέρονται. Και θυμίζει ότι, όταν μιλάμε για πλούσιους, εννοούμε το 1% των νοικοκυριών με τα υψηλότερα εισοδήματα – στη Γαλλία άνω των 180.000 ευρώ ετησίως.












