Αποστάσεις από τον ρόλο του υποβολέα της τρόικας για τα εργασιακά επιχειρεί να πάρει ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), καθώς φουντώνει η κριτική για τη στάση του μετά τις ξαφνικές απαιτήσεις της.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η τρόικα στήριξε απολύτως στις διαπραγματεύσεις με τον υπουργό Εργασίας ένα πάγιο αίτημα του Συνδέσμου για την αναγνώρισή του ως κοινωνικού εταίρου.
«ΤΑ ΝΕΑ» επικοινώνησαν για το θέμα με τον πρόεδρο του ΣΕΤΕ Ανδρέα Ανδρεάδη, ο οποίος παραδέχτηκε ότι υπήρξαν τέσσερις συναντήσεις με στελέχη της τρόικας στα γραφεία του Συνδέσμου, οι οποίες δεν ανακοινώθηκαν. «Η τρόικα γνωρίζει πολύ καλά πως ο τουρισμός που είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός τομέας της ελληνικής οικονομίας, ο οποίος συνεισφέρει περισσότερο από το 16% του ΑΕΠ και δημιουργεί το 20% των θέσεων εργασίας, δεν καλείται στις συζητήσεις για τα εργασιακά. Επίσης, η τρόικα γνωρίζει τη μελέτη της McKinsey, η οποία προβλέπει ότι με ορίζοντα το 2020 σχεδόν οι μισές νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν μέσω του τουρισμού», ανέφερε.
Στο ερώτημα πώς τα γνωρίζει αυτά η τρόικα ο κ. Ανδρεάδης απάντησε ότι ενημερώθηκε σχετικά από τον ΣΕΤΕ, «σε τρεις – τέσσερις συναντήσεις που έγιναν το τελευταίο διάστημα στα γραφεία του Συνδέσμου, πάντα έπειτα από αιτήματα της τρόικας». Στις συναντήσεις αυτές, όπου παρίστατο όλο το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΤΕ, «κρατήσαμε καθαρή θεσμική θέση», υποστηρίζει ο κ. Ανδρεάδης επισημαίνοντας ότι ουδέποτε ο Σύνδεσμος έθεσε θέμα κατάργησης του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα.
Σημειώνεται ότι ο κ. Ανδρεάδης, σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση που είχαν τα μέλη του ΣΕΤΕ τον περασμένο Φεβρουάριο με τον τότε πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, είχε εκφράσει την άποψη ότι αυτό που έπρεπε να εξεταστεί είναι οι «συμβάσεις-ρετιρέ», οι οποίες υπερβαίνουν έως και 50% την κατώτατη αμοιβή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής όπως και «μια ελαστικοποίηση και ευελιξία στην εργασία» ώστε να μπορέσει ο τουρισμός να απασχολήσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανέργους.
Παράλληλα, σε σχετικό υπόμνημα ο ΣΕΤΕ πρότεινε την αναστολή της εφαρμογής των κλαδικών, ομοιοεπαγγελματικών ή τοπικών συμβάσεων για το διάστημα 2012-2014, με «μαξιλάρι ασφαλείας» πάντα τον κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Χαρακτηριστικά είχε επισημάνει ότι οι συμβάσεις που καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των τουριστικών επιχειρήσεων, καταγράφουν αποκλίσεις πάνω από την ΕΓΣΣΕ κατά 20% – 40%.