Μένης Κουμανταρέας – Μισός αιώνας στη λογοτεχνία

Λες και ήταν χθες… Πενήντα χρόνια από το 1962, που ο νεαρός Μένης Κουμανταρέας ανεβαίνει, με συστατική επιστολή του Μάνου Χατζιδάκι, τα σκαλιά του εκδοτικού οίκου «Γεωργίου Φέξη». Ο αλησμόνητος συνθέτης προτείνει στον διαλάμψαντα για δεκαετίες ρέκτη εκδότη την έκδοση του πρώτου βιβλίου του Μένη Κουμανταρέα, τη συλλογή διηγημάτων «Τα μηχανάκια».

Την εντύπωση που προκάλεσε το βιβλίο αυτό τη συμπεραίνει κανείς ακόμη και σήμερα από το γεγονός πως οποιοσδήποτε ακούσει τον τίτλο, όσο μακρινός φίλος της λογοτεχνίας κι αν είναι, θα σου πει αμέσως πως πρόκειται για το πρώτο βιβλίο του Κουμανταρέα, έστω κι αν δεν γνωρίζει τη σειρά με την οποία ακολούθησαν τα επόμενα βιβλία του ή τον ακριβή τους αριθμό.

Γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας ο ίδιος (σχολή Μπερζάν, ο πατέρας του χρηματιστής), θα δείξει εξαρχής την προτίμησή του για άτομα περιθωριακά, που τα αναγορεύει στα δεκαεπτά αφηγηματικά του βιβλία σε ήρωες παραμυθητικούς και αλησμόνητους. Ακόμη και η κυρία Κούλα, η ηρωίδα του ομώνυμου αφηγήματος, δεν είναι μια γυναίκα περιθωριακή; Μια μικροαστή, με όλες τις αναστολές και τα ταμπού της τάξης της, δημιουργεί έναν ερωτικό δεσμό μ’ έναν νεαρό, κατά τριάντα χρόνια μικρότερό της, δεν είναι ασφαλώς ένα συνηθισμένο άτομο.