[Το πνεύμα του τόνου] Πιάστε τους!

Πριν από αρκετά χρόνια είχα την τιμή να υπερασπιστώ ως μόνος μάρτυρας στα δικαστήρια μία φορά τον Κώστα Μητρόπουλο και τον Λέοντα Καραπαναγιώτη και άλλη μία φορά τον Χάρρυ Κλυνν και τον Λέοντα Καραπαναγιώτη, την πρώτη γιατί ο Μητρόπουλος είχε δημοσιεύσει μια γελοιογραφία όπου ένα σχολείο παρήλαυνε με τον σημαιοφόρο να κρατά σημαία όπου ανάμεσα στον σταυρό ήταν η φίρμα γνωστού αμερικανικού ποτού και τη δεύτερη γιατί ο «Ταχυδρόμος» είχε εξώφυλλο τον Χάρρυ Κλυνν μ’ έναν τεράστιο σιδερένιο σταυρό στον σβέρκο του σατιρίζοντας φωτογραφία με ανάλογη πόζα στο Αγιον Ορος με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και τις δύο φορές το φωτισμένο δικαστήριο αθώωσε τους σατιρικούς δημιουργούς. Τώρα που ανεφύη το ζήτημα με τον μικρότερης εμβέλειας σατιριστή φοβάμαι μήπως οι ηρακλείς πάντων των θρόνων, κοσμικών, εθνικών και θρησκευτικών, αρχίσουν να μηνύουν «δολιότερες» και «αισχρότερες» επιθέσεις εναντίον της πατρίδας, της θρησκείας και του έθνους ημών.
Ευτυχώς που ο Παλαμάς πρόλαβε να πεθάνει αλλά ποιος ξέρει αν κάποιοι ερίφηδες δεν αποφασίσουν να βανδαλίσουν τον τάφο του και να αμφισβητήσουν πως πάνω στο φέρετρό του ακουμπάει η Ελλάδα. Γιατί αυτός ο ανθέλλην στον «Δωδεκάλογο του Γύφτου» είχε τολμήσει να βρίσει: «Γιούχα. Και πάλι γιούχα των πατρίδων» ή «Ιδεολόγοι και νιτερεσσολόγοι και σεις με του ασκητή το κομποσκοίνι (μήπως εννοούσε τον Γέροντα Παΐσιο; Πιάστε τον).
Ευτυχώς που πέθανε ο Λασκαράτος, γιατί μπορεί να αναβίωνε εκείνος ο αφορισμός από τον δεσπότη για τη σάτιρά του ενάντια στο παπαδαριό. Οταν κάποια γειτόνισσά του δεν τον χαιρέτησε, ο μέγας εκείνος χλευαστής τη ρώτησε γιατί, εκείνη του είπε είσαι αφορισμένος, και τι θα πάθω της είπε, δεν θα λειώσεις στον τάφο σου του απάντησε.
Γύρισε πίσω στο σπίτι του ο σατιρικός, γέμισε μια καλαθούνα με τα παπούτσια των παιδιών του και τα έστειλε στον δεσπότη να τα αφορίσει γιατί τα άτιμα παίζοντας τα είχαν λειώσει!!!
Το μόνο μάθημα από αυτή την τελευταία εμπειρία είναι πως είναι επικίνδυνο το παστίτσιο να αντιδικεί με τους λαπάδες.