Οι συνεταίροι που έγιναν εχθροί

Μια σχέση που πέρασε από όλες τις αποχρώσεις των συναισθημάτων φαίνεται να συνδέει τον Γιώργο Ζωγραφάκη, ο οποίος κατήγγειλε τη λειτουργία κατασκευαστικού ομίλου ως «πλυντηρίου» χρήματος πολιτικών και πρώην υπουργών, με τον πρώην ιδιοκτήτη του εν λόγω ομίλου Ιωάννη Καρούζο.

Ηταν το 2010 όταν οι κατασκευαστικές επιχειρήσεις του κ. Καρούζου, οι οποίες σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα της «Real News» που εμπλέκει τους κ.κ. Μεϊμαράκη, Λιάπη και Βουλγαράκη βρίσκονται στο στόχαστρο των ελεγκτικών Αρχών για υπόθεση ξεπλύματος, εμφάνισαν τα πρώτα σημάδια για επικείμενο «λουκέτο».

Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ. Τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς παράγοντες της αγοράς εμφανίζονται σε δημοσιεύματα του Τύπου να κάνουν λόγο για ιδιαιτέρως μεγάλα προβλήματα στον κατασκευαστικό όμιλο εταιρειών. Συγκεκριμένα, επεσήμαιναν ότι οι επιχειρήσεις του Ιωάννη Καρούζου αντιμετώπιζαν ασφυκτική έλλειψη ρευστότητας, γεγονός που το απέδιδαν κατά κύριο λόγο στην τακτική του ομίλου να αγοράζει κατά τα προηγούμενα χρόνια ακίνητα σε τιμές υψηλότερες από τον μέσο όρο, επιτυγχάνοντας με αυτόν τον τρόπο τον αποκλεισμό του ανταγωνισμού – ώστε τα ακίνητα να καταλήγουν στον ίδιο.

Σύμφωνα με τους ίδιους, αυτή η τακτική λειτουργούσε όσο καιρό υπήρχε η δυνατότητα να μισθώνει ο όμιλος τα ακίνητα που αποκτούσε, με ενοίκια έως και 20% ακριβότερα από το αγοραίο ύψος των ενοικίων. Μάλιστα, το φθινόπωρο του 2010 αναφέρθηκε ότι στη «φαρέτρα» του ομίλου υπήρχαν και ακίνητα τα οποία είχαν αγοραστεί έως και πάνω από το 40% της εμπορικής αξίας τους.

Μόλις τέσσερα χρόνια νωρίτερα, το 2006, οι κατασκευαστικές του κ. Καρούζου διένυαν σχετικά καλές ημέρες. Σύμφωνα με τον οικονομικό οδηγό της ICAP, η Καρούζος Constructions ΑΕ ήταν 18η στην κατάταξη των σημαντικότερων επιχειρήσεων στον κλάδο των κατασκευών. Το ενεργητικό της εκείνη τη χρονιά ξεπερνούσε τα 95 εκατ. ευρώ από 46 εκατ. ευρώ τον προηγούμενο χρόνο.

Η επιδείνωση της οικονομικής κρίσης και η διολίσθηση των τιμών των ακινήτων, σε συνδυασμό με το κλείσιμο της στρόφιγγας στη χορήγηση δανείων από τις τράπεζες, αποκάλυψαν το πρόβλημα των κατασκευαστικών εταιρειών του Καρούζου: εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς ανέφεραν ότι η «τρύπα» του ομίλου κυμαινόταν το καλοκαίρι του 2010 σε αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Εκείνη την περίοδο ο όμιλος είχε στο χαρτοφυλάκιό του περί τα 40 ακίνητα σε ολόκληρη τη χώρα, μέρος των οποίων εντοπίζονταν στην Κρήτη, απ’ όπου έλκει την καταγωγή του ο Ιωάννης Καρούζος. Μεταξύ των πελατών του ομίλου συμπεριλαμβάνονταν οι αλυσίδες Marks & Spencer, Μαρινόπουλος και Intersport.

Ηταν Ιούλιος του 2010 όταν ο κ. Καρούζος γνωρίστηκε με τον επίσης επιχειρηματία στον κατασκευαστικό κλάδο Γιώργο Ζωγραφάκη. «Εγώ δεν γνώριζα τον Καρούζο. Τον συνάντησα πριν από μερικούς μήνες και όταν μάλιστα είχαμε μια αντιδικία, αφού μου χρωστούσε ενοίκια για κάποιο ακίνητο που έχω στη Γλυφάδα. Σε αυτή την υπόθεση τον συνάντησα και μπορώ να πω ότι τον συμπάθησα και προσπάθησα να τον βοηθήσω ως πατριώτης και ως συνάδελφος», είχε δηλώσει ο κ. Ζωγραφάκης στην κρητική εφημερίδα «Πατρίς» σε συνέντευξή του τον Φεβρουάριο του 2011.

Τον Ιανουάριο του ίδιου έτους ο κ. Ζωγραφάκης στέλνοντας εξώδικη δήλωση-διαμαρτυρία σε μεγάλο αριθμό μέσων ενημέρωσης είχε προχωρήσει σε δημόσια καταγγελία για ενορχηστρωμένο σχέδιο εξόντωσης του ομίλου Καρούζου, στον οποίο πλέον συμμετείχε. Τις καταγγελίες του – ανάμεσα σε άλλα, έκανε λόγο για οργανωμένα συμφέροντα που «χρησιμοποίησαν την εταιρεία για παράνομες πράξεις» καθώς και για «απόπειρα δωροδοκίας» με προκαταβολή ύψους 100 εκατ. ευρώ προκειμένου να τα παρατήσει και να μην ασχοληθεί με τη διάσωση του ομίλου Καρούζου – τις είχε κοινοποιήσει σε αρμόδιους ελεγκτικούς φορείς και στα υπουργεία Οικονομικών και Δικαιοσύνης. Οπως ανέφερε ο κ. Ζωγραφάκης τότε, τόσο ο ίδιος όσο και ο κ. Καρούζος δέχθηκαν αφόρητες πιέσεις με στόχο «την οικονομική και ψυχολογική εξόντωσή τους». Επιπλέον ο επιχειρηματίας άφηνε αιχμές και για τον ρόλο του ΣΔΟΕ: «Σε κάποια ντουλάπα του Καρούζου υπήρχε φάκελος τον οποίο ούτε ο Καρούζος, ούτε εγώ φυσικά, αλλά ούτε και κανένας υπάλληλος γνώριζε. Πώς οι ελεγκτές γνώριζαν ότι υπάρχει και ζητούσαν επίμονα και επιτακτικά από συνεργάτη του Καρούζου να τους παραδώσει τον συγκεκριμένο φάκελο; Την ημέρα που έγινε ο έλεγχος εγώ ήμουν στο γραφείο μου και το ΣΔΟΕ ξέρει πολύ καλά ότι εγώ συνεργάζομαι με τον Καρούζο. Γιατί λοιπόν δεν με φώναξαν αμέσως να με ρωτήσουν τι ξέρω;», φέρεται να έχει καταγγείλει ο κ. Ζωγραφάκης τον Ιανουάριο του 2011.

Στις 21 του ίδιου μήνα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του επιχειρηματία, σταμάτησε εξαιτίας «ενός γεγονότος» να πιστεύει ότι ο κ. Καρούζος ήταν αθώος για την κατάντια του ομίλου, χωρίς όμως να παράσχει περαιτέρω πληροφορίες για αυτό. «Επειτα από αυτό το γεγονός και από τη στιγμή που άρχισα να αμφιβάλλω για την αθωότητά του, άφησα να περάσουν ακόμα λίγες ημέρες… Κατόπιν αυτών, στις 29 Ιανουαρίου 2011, έπειτα από απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας μου έγινε αλλαγή των ΔΣ όλων των εταιρειών ιδιοκτησίας πλέον της παραπάνω εταιρείας μου, από τα οποία εξήλθε ο Ιωάννης Καρούζος ως μέλος αλλά και ως νόμιμος εκπρόσωπος», φέρεται να έχει δηλώσει ο κ. Ζωγραφάκης. Ο ίδιος πίστευε ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις μπορούσαν να επιβιώσουν. «Οχι μόνο διασώζεται ο όμιλος, αλλά περισσεύουν και 348.231.762,00 ευρώ. Αυτόν τον όμιλο λοιπόν κάποιοι προσπαθούν να αποδείξουν ότι δεν διασώζεται», είχε επισημάνει ο επιχειρηματίας.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Σε γραπτή καταγγελία του κ. Ζωγραφάκη προς τον τότε ειδικό γραμματέα του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη, η οποία κοινοποιήθηκε στους υπουργούς Οικονομικών και Δικαιοσύνης, καθώς και στον εισαγγελέα και στην πρόεδρο του Αρείου Πάγου, ο ίδιος αναφέρει ότι απειλείται η ζωή του, ότι όσες προσπάθειες έκανε προκειμένου να ενημερωθούν οι Αρχές είχαν αποβεί έως εκείνη την ώρα άκαρπες, καθώς και ότι η υπομονή του εξαντλήθηκε. Στην επιστολή του ο επιχειρηματίας υποστήριζε ότι ο Ιωάννης Καρούζος «ξεκίνησε τα οικονομικά εγκλήματα (και όχι μόνο οικονομικά) πριν από περίπου 19 χρόνια εις βάρος του ελληνικού Δημοσίου κ.ά., και όμως κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος για να απειλεί τη ζωή μου».

Επίσης, ο κ. Ζωγραφάκης έγραφε ότι ο κ. Καρούζος στη διάρκεια της εκτέλεσης εργασιών για τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων «απέκτησε και χρησιμοποίησε εις βάρος του Δημοσίου πλαστά και εικονικά τιμολόγια συνολικής αξίας 571.778.440 δραχμών», καθώς και ότι τα τελευταία χρόνια «χρησιμοποιώντας την ανώνυμη εταιρεία του με την επωνυμία Πανδώρα AE συνέλεξε και χρησιμοποίησε εις βάρος του Δημοσίου και πάλι πλαστά και εικονικά τιμολόγια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ». Και συμπλήρωνε: «Αυτά είναι λίγα παραδείγματα από τα πολλά που γνωρίζω και για τα οποία διαθέτω χιλιάδες έγγραφα. Και όμως επαναλαμβάνω ότι ο κ. Καρούζος κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος και αφού κατάφερε να καταστρέψει τον όμιλο – και εμένα (για να χαθούν οι παράνομες πράξεις τους) – καταθέτοντας δόλια αίτηση πτώχευσης χρεοκοπίας, απειλεί σήμερα και τη ζωή μου για να μη σας παραδώσω τα στοιχεία».

Ανάμεσα σε άλλα ο κ. Ζωγραφάκης ισχυριζόταν ότι η αίτηση πτώχευσης ήταν προσχεδιασμένη από το 2007, με μοναδικό σκοπό «να εξαφανιστούν τα ίχνη για όλα τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί μέσω του ομίλου και έτσι οι κύριοι αυτοί να χαρούν τα κλοπιμαία και να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους ανενόχλητοι (και ατιμώρητοι) από τον οποιονδήποτε».

ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ. Τον Σεπτέμβριο του 2011 αποκαλύπτεται ότι, εκτός από τα εξώδικα που έστελνε ο κ. Ζωγραφάκης προς κρατικές υπηρεσίες και εμπλεκομένους, κινήθηκε και κατά του ΣΔΟΕ. Επιπλέον, λέγεται ότι έστειλε ενημερωτική επιστολή στον τότε διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ ενημερώνοντάς τον για ένα «ελληνικό οικονομικό σκάνδαλο 350 εκατομμυρίων ευρώ», ενώ κατηγόρησε ακόμα και τράπεζες που δεν τον βοηθούσαν για να ξεμπλοκάρει τον όμιλο από τη διαδικασία της πτώχευσης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι «παίζουν παιχνίδια».

Σύμφωνα με το χθεσινό δημοσίευμα της «Real News», o κ. Ζωγραφάκης σε άλλη ενημερωτική επιστολή του προς το ΣΔΟΕ αναφέρει: «Ο πραγματικός σκοπός του ομίλου ήταν να κλέβει το Δημόσιο και, το κυριότερο, να ξεπλένει χρήματα πολιτικών και ιδιαίτερα κάποιων πρώην υπουργών, των οποίων τα υπουργεία προέβαιναν σε κρατικές προμήθειες (στρατιωτικοί εξοπλισμοί κ.λπ.). Είχαν καταφέρει και είχαν δικτυωθεί σε όλα τα πόστα εξουσίας, ακόμη και στη δικαστική».