Υπακούοντας τον κ. Τόμσεν
2 λεπτά
Εχετε καταλάβει ότι από την άνοιξη του 2010 όλα όσα έχουν αποφασιστεί από τις – τέσσερις – κυβερνήσεις που πέρασαν είχαν να κάνουν με κάποια διαπραγμάτευση με τον κ. Τόμσεν και την παρέα του;
Τίποτα, μα τίποτα δεν το αποφάσισαν μόνοι τους. Κανείς – ούτε οι πρωθυπουργοί ούτε οι κυβερνήσεις. Και κατά έναν περίεργο τρόπο, όλες οι αποφάσεις τους είχαν να κάνουν με περικοπές και χαράτσια.
Μπορείτε να θυμηθείτε μία – έστω – κυβερνητική απόφαση όλης αυτής της περιόδου που είχε να κάνει με την «κανονική» διακυβέρνηση; Μα, ακόμα και τα φορολογικά των ελεύθερων επαγγελματιών – που θα έπρεπε να έχουν απασχολήσει τις κυβερνήσεις από τη δεκαετία του ’70 – μπαίνουν ξαφνικά στο τραπέζι στην τούρλα του παζαριού με την τρόικα.
Γιατί; Γιατί τώρα; Αν μη τι άλλο, η ΝΔ που κυβερνά και το ΠΑΣΟΚ που συγκυβερνά και κυβερνούσε είχαν ανακοινώσει πράγματα και θάματα – μεγάλα σχέδια για τη φοροδιαφυγή και όλα τα σχετικά – τα προηγούμενα χρόνια. Τι θα συνέβαινε αν ανακινούσαν αυτό το θέμα μέσα στον Αύγουστο, όταν ο κ. Τόμσεν ήταν σε διακοπές;
Δεν θα γινόταν μία συζήτηση πιο φυσιολογική από αυτήν που γίνεται αυτές τις ώρες; Και πώς είναι δυνατόν θέματα που έχουν να κάνουν με τη ζωή των πολιτών – φοροφυγάδων και μη – να μπαίνουν απροειδοποίητα στο τραπέζι απλώς και μόνον για «να κλείσει το πακέτο»;
Η ευκαιρία
Εντάξει, είναι φανερό ότι όταν οι εκάστοτε κυβερνώντες λειτουργούν έτσι έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους πως οι αντιδράσεις αναγκαστικά θα περιοριστούν: όταν σε λίγες ημέρες θα κυλήσει ο ποταμός των περικοπών ποιος θα θυμάται τις ρυθμίσεις για τους επαγγελματίες;
Ναι, αλλά έτσι χάνεται για άλλη μία φορά η ευκαιρία να υπάρξουν ρυθμίσεις μόνιμες, δίκαιες και αποτελεσματικές. Και στο πολιτικό πεδίο η κυβέρνηση χρεώνεται ότι υποχωρεί σε όλα απέναντι στην τρόικα – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την απήχησή της. Το «να κλείσει το πακέτο» είναι ένα πράγμα, το να κυβερνηθεί η χώρα την επόμενη ημέρα είναι ένα άλλο, πολύ πιο δύσκολο. Και μόνοι τους το κάνουν δυσκολότερο…














