[Δρόμοι] Το σύντομο…

… αντιμουσουλμανικό βίντεο που προκάλεσε κύμα βίαιων διαμαρτυριών σε όλη τη Μέση Ανατολή δεν προέκυψε από ένα σκοτεινό θύλακο εξτρεμισμού. Ηταν άλλο ένα προϊόν έκρηξης κατά των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ. Τον Αύγουστο, ένα τζαμί πυρπολήθηκε στο Μιζούρι και μια βόμβα μολότοφ εκτοξεύτηκε σε ισλαμικό σχολείο του Ιλινόι. Οι δημιουργοί του βίντεο αποτελούν μέρος ενός κινήματος που εκμεταλλεύεται την ανασφάλεια της περιόδου μετά την 11η Σεπτεμβρίου για να σπείρει φόβους για μια μουσουλμανική συνωμοσία με σκοπό την άλωση της Δύσης. Το μήνυμά τους έχει διαχυθεί από το Internet και την άκρα Δεξιά στους καταλόγους των μπεστ σέλερ, στα συστημικά μέσα ενημέρωσης και στο Κογκρέσο. Η άποψη όμως ότι μέλη μιας θρησκευτικής μειονότητας είναι αναξιόπιστα, ότι αντιτίθενται στην ενσωμάτωση, ότι πολλαπλασιάζονται με ανησυχητικούς ρυθμούς, ότι θέλουν να επιβάλουν τις οπισθοδρομικές θέσεις τους δεν είναι καινούργια.

Από τον 19ο αιώνα…

… και μετά, η δυσπιστία, η βία και οι διακρίσεις χαρακτήριζαν τη στάση της πλειοψηφίας απέναντι στους καθολικούς μετανάστες. Ακόμη και στα μέσα του περασμένου αιώνα, 240.000 Αμερικανοί αγόρασαν αντίτυπα του βιβλίου «Αμερικανική ελευθερία και καθολική εξουσία», το οποίο έγινε μπεστ σέλερ. Ο συγγραφέας του, ο πρώην διπλωμάτης Πολ Μπλάνσαρντ, υποστηρίζει ότι ο καθολικισμός είναι κατακτητική ιδεολογία και ότι οι παραδόσεις του συνιστούν μια μορφή μεσαιωνικού αυταρχισμού. Οι υψηλοί ρυθμοί γεννήσεων των καθολικών και ο εκπαιδευτικός διαχωρισμός που οι ίδιοι επιδίωξαν οδήγησαν τον Μπλάνσαρντ να μιλήσει για ένα «καθολικό σχέδιο για την Αμερική». Πολλοί Αμερικανοί απέρριψαν αυτές τις απόψεις, άλλοι όμως τις ενστερνίστηκαν. Το βιβλίο του Μπλάνσαρντ υιοθετήθηκε από ανθρώπους όπως ο Τζον Ντιούι και ο Μπέτραντ Ράσελ, ενώ σοβαροί διανοούμενοι όπως ο Σίμουρ Μάρτιν Λίπσετ και ο Σίντνεϊ Χουκ συζήτησαν σοβαρά την τάση των καθολικών προς τον αυταρχισμό.

Οι ίδιες κατηγορίες…

… εκτοξεύονται σήμερα κατά αμερικανών μουσουλμάνων, πολλοί από τους οποίους έφτασαν πρόσφατα στις ΗΠΑ. Ακόμη και μετριοπαθείς Αμερικανοί αντιμετωπίζουν τους μουσουλμάνους με φόβο και καχυποψία – και ένας λόγος είναι ότι ήρθαν σε κακή στιγμή. Η μετανάστευσή τους στις ΗΠΑ, όπως και η μετανάστευση πολλών καθολικών πριν από αυτούς, συνέπεσε με ταραχές στις χώρες τους και με την τέλεση εξτρεμιστικών πράξεων από κάποιους συμπατριώτες τους ή ομοθρήσκους τους.

Στην πραγματικότητα…

… οι μετανάστες μουσουλμάνοι αποτελούν μια ιστορία επιτυχίας. Οι επιδόσεις τους στο σχολείο είναι υψηλές, η γεννητικότητά τους συγκλίνει με εκείνη του λοιπού πληθυσμού και το ποσοστό τους στον συνολικό πληθυσμό είναι κάτω του 2%. Το βίαιο κομμάτι τους δεν είναι προϊόν των μουσουλμανικών αξιών, όπως οι βίαιες πράξεις των αναρχικών κατά τη δεκαετία του ’20 δεν ήταν προϊόν των καθολικών αξιών. Ο εξτρεμισμός είναι κάτι σπάνιο μεταξύ των αμερικανών μουσουλμάνων και η νομιμοφροσύνη στους κοσμικούς κρατικούς θεσμούς είναι δεδομένη. Οι αμερικανοί μουσουλμάνοι είναι θύματα των ίδιων παρεξηγήσεων και προκαταλήψεων που έχουν απειλήσει στο παρελθόν κύματα μη προτεσταντών μεταναστών. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται είναι ένα πολιτικό κίνημα που θα τους παρουσιάζει ως απειλή.