[Αποψη] Απλά μαθήματα σύλληψης της φοροδιαφυγής

Αβίαστα προκύπτει το ερώτημα από τα συνταρακτικά ευρήματα της έρευνας των τριών καθηγητών για το μέγεθος της φοροδιαφυγής που διαπράττουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες στην Ελλάδα: Μα καλά, αυτό (το αυτονόητο) που έκαναν οι τρεις καθηγητές για να διαπιστώσουν ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες στη χώρας μας κρύβουν κάθε χρόνο από την Εφορία εισοδήματα 28 δισ. ευρώ και δεν καταβάλλουν φόρους 11,2 δισ. ευρώ, δεν μπορούσαν να το κάνουν τόσα χρόνια οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών;

Δεν βρέθηκε ένας υπουργός Οικονομικών να ζητήσει από τις τράπεζες τα στοιχεία για τα ποσά που καταβάλλουν γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, υδραυλικοί κάθε χρόνο για να αποπληρώνουν τα δάνειά τους ώστε να τα συγκρίνει με τα εισοδήματα που δηλώνουν στην Εφορία; Αυτό το πολύ λογικό βήμα έκαναν οι τρεις καθηγητές για να αποκαλύψουν το μέγεθος των εσόδων που χάνει κάθε χρόνο το Δημόσιο από τη φοροδιαφυγή των ελεύθερων επαγγελματιών. Φόροι που αν εισπράττονταν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα γλίτωναν όχι μόνο από το νέο (ύψους 11,8 δισ. ευρώ) αλλά και από τα προηγούμενα πακέτα άγριων περικοπών στους μισθούς και στις συντάξεις τους.

Βεβαίως, αυτό που κατάφεραν οι τρεις καθηγητές καταρρίπτει όλες αυτές τις φθηνές δικαιολογίες ότι η έλλειψη υποδομών φταίει για τα κακά μας χάλια στη σύλληψη της φοροδιαφυγής. Και ξαναβάζει στο τραπέζι το θέμα, στη σωστή του διάσταση: Θέλουμε πραγματικά να συλλάβουμε τη φοροδιαφυγή; Εχουμε την πολιτική βούληση να συγκρουστούμε με όσους τη διαπράττουν και επωφελούνται από αυτήν εις βάρος όλης της υπόλοιπης κοινωνίας; Γιατί αποδεικνύεται με τον πλέον δραματικό τρόπο ότι η πολιτική βούληση έλειπε τα προηγούμενα χρόνια για την επιβολή κανόνων στοιχειώδους φορολογικής δικαιοσύνης. Και γι’ αυτό φθάσαμε ώς εδώ.