Στίγμα

Το μαρτύριο των συντάξεων

ΑΝ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για πονηρό κόλπο να οδηγήσουν στρατιές δημοσίων υπαλλήλων στην έξοδο, μια που δεν μπορούν να αντέξουν απολύσεις, η ιστορία αυτή με την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης έχει καταφέρει να κάνει χιλιάδες ανθρώπους να χάσουν τον ύπνο τους! Διότι αν είσαι δημόσιος υπάλληλος και σου αυξήσουν κατά δύο χρόνια την (υποχρεωτική) εργασία θα πεις κομμάτια να γίνει, θα το υποστώ. Αν όμως είσαι άνεργος ή εργάζεσαι σε επισφαλή εργασία στον ιδιωτικό τομέα, τι κάνεις; Το ρίχνεις στα ψυχοφάρμακα ή όχι;

ΑΝΑΖΗΤΗΣΑ απαντήσεις στον πλέον αρμόδιο – διότι αν δεν γνωρίζει ο καλύτερoς ίσως γνώστης των ασφαλιστικών στην Ελλάδα Γιώργος Κουτρουμάνης, ποιος άλλος μπορεί να μας διαφωτίσει;

ΕΧΩ ΟΜΩΣ άσχημα νέα. Ούτε ο ίδιος μπορεί να βγάλει άκρη. Τον βρήκα μπερδεμένο άσχημα. Πολύ περισσότερο για το κρίσιμο θέμα τού αν οι πιθανές αλλαγές θα ισχύσουν και για όσους εργάζονται προ του 1983 – έτος Ρουβίκωνα για τα ασφαλιστικά, το οποίο ουδείς έως τώρα είχε διανοηθεί να διαβεί…

– Θα ισχύσει και για όσους εργάζονται στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα προ του 1983; ρώτησα…

– Κάνε υπομονή ώς την Κυριακή, μου σύστησε.

– Δηλαδή, το συζητάτε; επέμεινα.

– Το θεωρώ δύσκολο…

– Δύσκολο, σημείωσα, αλλά απ’ όσο καταλαβαίνω όχι αδύνατο – κράτησα τη συζήτηση στο ίδιο επίπεδο έντασης.

– Αδύνατο, τι να σου πω, δεν μπορώ να το βεβαιώσω. Εδώ έρχονται τα πάνω – κάτω. Εμείς δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε. Είναι άδικο. Αλλά δεν μπορώ να βεβαιώσω ότι τελικά δεν θα παραβιαστεί το όριο του 1983, άλλωστε υπάρχει ισχυρή πίεση από αυτούς – την τρόικα δηλαδή…

ΛΟΓΙΚΟ. Σ’ αυτή τη χώρα το πιο σίγουρο για να ανατραπεί είναι ό,τι διαβεβαιώνει το κράτος ότι ισχύει…

Θα επιβάλει κομματική πειθαρχία

ΕΚΕΙΝΟ που μου αρέσει περισσότερο, πάντως, είναι ότι τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση (και δεν εννοώ τη Νέα Δημοκρατία) δίνουν την εντύπωση ότι αγωνίζονται να αποτρέψουν τα (βρώμικα) σχέδια της τρόικας. Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι μας δουλεύουν κανονικά, για να επισημάνω ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης αφού κλειδώσουν τα μέτρα των 11,5 δισ. που δεν είναι 11,5 αλλά 11,8 δισ. (εκτός κι αν είναι περισσότερα και δεν γνωρίζουν ούτε και οι ίδιοι) θα συγκαλέσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος προκειμένου να θέσει τους βουλευτές (τους ελάχιστους σημειώνω, μόλις 33) προ των ευθυνών τους. Και αφού το φέρει εις πέρας αυτό – θα τους τραβήξει και μια ωραία κομματική πειθαρχία να έχουν να πορεύονται!

ΑΓΡΙΕΥΤΗΚΑ, όταν το άκουσα. Με καθησύχασε «κορυφαίο» – υπάρχουν ακόμη; – στέλεχος που εκφράζει τις απόψεις του:

– Μην τρελαίνεσαι, και οι βουλευτές το θέλουν. Ετσι θα μπορούν να ισχυριστούν ότι ψήφισαν τα μέτρα επειδή τους το επέβαλε η δαμόκλειος σπάθη της κομματικής πειθαρχίας.

Μάλιστα! Ποιος τα σοφίζεται αυτά, ρε παιδιά;

Τα προνόμια των εργατοπατέρων

ΤΟ ΑΓΝΟΩ αλλά λίγη σημασία έχει πλέον έναντι του ορυμαγδού των μέτρων που έρχεται και των αντιδράσεων που θα προκληθούν. Ευκαιρίας δοθείσης χαιρετίζω από την πλευρά μου την απόφαση του υπουργού Εργασίας Γιάννη Βρούτση (φωτογραφία κάτω), με τον οποίο ουδεμία ιδεολογική ή άλλη συγγένεια έχω, να καταργήσει από 1ης Νοεμβρίου ενεστώτος έτους όπως έγραφαν και παλιά οι δημοσιογράφοι την ειδική σύνταξη που αποκόμιζαν άμα τη συνταξιοδοτήσει τους οι συνδικαλιστές – προφανώς ως μηδέποτε εργασθέντες!

ΑΝΤΕ με το καλό και στην κατάργηση του πλήθους των υπόλοιπων συνδικαλιστικών προνομίων που απολαμβάνουν οι εργατοπατέρες με βάση τον επαίσχυντο νόμο του ’82…

Ο πρέσβης Πάνος Μπεγλίτης

ΑΛΛΑΓΕΣ, ανατροπές, παντού! Κυρίως στη ζωή όλων. Και των πρώην πολιτικών, επίσης. Στο Κολωνάκι, γύρω από τη γνωστή πλατεία, συνάντησα τις προάλλες ακόμη έναν πρώην: τον Πάνο Μπεγλίτη, βουλευτή Κορινθίας έως πρόσφατα και πρώην υπουργό. Μου διεκτραγώδησε και τη δική του κατάσταση (οικογένεια, παιδιά κ.λπ.), με αφορμή τα όσα προ ημερών είχαν καταγράψει για την περίπτωση του Γιάννη Ραγκούση.

– Εγώ είμαι πιο τυχερός, μου είπε. Εκανα αίτηση και το αρμόδιο συμβούλιο του υπουργείου Εξωτερικών αποφάνθηκε υπέρ της επαναπρόσληψής μου.

Ο ΠΑΝΟΣ Μπεγλίτης, ο οποίος διαθέτει τον βαθμό του πρέσβη, είχε μόνο καλά λόγια να πει για τον τρόπο που του συμπεριφέρθηκε ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος.

– Υπηρετείτε δηλαδή τώρα στην κεντρική υπηρεσία;

– Εχω διατεθεί για μερικούς μήνες, ώς το τέλος του χρόνου, στο διπλωματικό γραφείο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Από τις αρχές του χρόνου πιστεύω ότι θα τοποθετηθώ σε πρεσβεία, μου απάντησε.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ μπορεί να περιμένει, σχολίασα μέσα μου και τον αποχαιρέτησα…

Θέλω να δω τον Πάπα…

ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ξώφαλτσα με την εξωτερική πολιτική και δεν μπορώ να μην επισημάνω την «από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα» (προγραμματισμένη για το Σάββατο) συνάντηση του Πρωθυπουργού Αντώνη με τον Πάπα Βενέδικτο στο Βατικανό.

Οσους ρώτησα, από το Μέγαρο Μαξίμου ώς τα πέριξ της κυβέρνησης στάθηκε αδύνατον να με διαφωτίσουν προς τι η συνάντηση, εξαιτίας της οποίας ο πρόεδρος θα παρατείνει την παραμονή του στη Ρώμη (εδώ ο κόσμος καίγεται…) κατά ένα 24ωρο τουλάχιστον.

ΚΑΤΕΛΗΞΑ ότι πρέπει να έχει σχέση με το γεγονός ότι ο Βενέδικτος είναι γερμανικής καταγωγής και προφανώς ευελπιστεί στον καλό λόγο της Αγιότητάς Του στη φράου Ανγκελα, παρότι η κυρία είναι λουθηρανή! Οποιαδήποτε άλλη εξήγηση δεκτή, εννοείται…

Οι εφτά πληγές του Φαραώ!

ΑΠΟ ΤΗΝ προηγούμενη εβδομάδα είναι γνωστό ότι ο Σαμαράς θα μεταβεί την Παρασκευή στη Ρώμη για να συναντηθεί με τον ιταλό συνάδελφό του Μάριο Μόντι και να κόψει και καμιά βόλτα στην Πιάτσα Ντι Σπάνια (με το απαραίτητο σόπινγκ σε γραβάτες στη βία Κοντότι), αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ κάτι τέτοια τους αφήνουν αδιάφορους.

ΑΛΛΗ εξήγηση δεν βρήκα για το γεγονός ότι αναγγέλθηκε χθες πανηγυρικά από το κόμμα της χαράς ότι το αριστερό αγόρι Αλέξης κατέθεσε ερώτηση για τον Σαμαρά στην «ώρα του Πρωθυπουργού» με την οποία τον εγκαλεί για τις εφτά πληγές του Φαραώ!

ΟΧΙ ΠΩΣ με απασχολεί ιδιαίτερα αλλά είμαι βέβαιος ότι μεθαύριο που φυσικά δεν θα είναι στη Βουλή ο Σαμαράς για να απαντήσει θα τον κατακεραυνώσει ο πάντοτε πίσω από τις λέξεις Αλέξης ότι φυγομαχεί και υπεκφεύγει…