Αν οι φορολογικοί παράδεισοι (για τους έλληνες τραγουδιστές, αλλά και τους μαγαζάτορες) στα νυχτερινά κέντρα είναι καλυμμένοι από τόνους αφορολόγητα λουλούδια και περνούν από γκαρνταρόμπες, άγραφα διαφημιστικά πακέτα, προφορικές συμφωνίες και συμβόλαια με πολύ χαμηλότερες από τις πραγματικές αμοιβές, οι συναυλίες των τραγουδιστών είναι ντυμένες με πολλά τιμολόγια.
Οπως εξήγησαν στα «ΝΕΑ» τρεις παραγωγοί συναυλιών (που διοργανώνονται κυρίως το καλοκαίρι), θεωρείται πάγια τακτική – ειδάλλως δεν επέρχεται συμφωνία – οι τραγουδιστές, που θεωρούνται μεγάλα ονόματα, να κόβουν παραστατικά με πολύ μικρότερο ποσό από την πραγματική αμοιβή τους. Και οι παραγωγοί καλούνται να καλύψουν τη διαφορά με τιμολόγια αγορών, υπηρεσιών κ.λπ. ώστε να συμπληρωθεί το ποσό, το οποίο ζητούν συνήθως από δήμους ή διοργανωτές τοπικών φεστιβάλ και να είναι όλα νομότυπα και σε φορολογικό επίπεδο.
Τα τιμολόγια αυτά μπορεί να αφορούν ή να εμφανίζουν «ενοικίαση καθισμάτων», «προμήθεια παταριού», «υπερωρίες τεχνικών», «ενοικίαση κονσόλας ήχου ή φωτισμού», «υπηρεσίες δημοσίων σχέσεων και προβολής» και άλλα, τα περισσότερα από τα οποία είναι και σε διαφορετική κλίμακα ΦΠΑ από τα τιμολόγια των εταιρειών που έχουν συστήσει πολλοί έλληνες τραγουδιστές, κυρίως πρώτα ονόματα της πίστας ή της μουσικής σκηνής.
Σε πρόσφατη σειρά συναυλιών τραγουδιστριών κόπηκαν νομότυπα τιμολόγια για «δημόσιες σχέσεις» με ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσόν, ενώ δεν είχε καν προσληφθεί άνθρωπος για «δημόσιες σχέσεις» και υποτυπωδώς την υπηρεσία της προβολής είχαν αναλάβει οι ίδιοι οι παραγωγοί.
Το γεγονός ότι, κατά τεκμήριο, καλλιτέχνες-πρώτα ονόματα δεν καλύπτουν με αποδείξεις ή τιμολόγια μέσω των προσωπικών εταιρειών τους ή μέσω προσωπικών δελτίων παροχής υπηρεσιών (σπανιότατα) το πραγματικό ύψος της αμοιβής τους, εξηγεί άλλος παραγωγός συναυλιών, είναι που πολλές φορές ανεβάζει το ποσό που ζητείται από την παραγωγή για κάθε συναυλία. Για να βρεθούν τόσα τιμολόγια να καλύψουν το «κενό», απαιτούνται υπερτιμολογήσεις, προκαταβολή τουλάχιστον του ΦΠΑ για τιμολόγια με φουσκωμένα ποσά, ακόμη και… εφευρετικότητα στο είδος των υπηρεσιών που θα φαίνεται στα τιμολόγια. Ακόμη και γνωριμίες με προμηθευτές και η άνεση να μπορεί να τους ζητηθεί να «κόψουν» μεγάλα ποσά, με κάλυψη βεβαίως από την πλευρά του παραγωγού του υπέρμετρου ΦΠΑ και δη προκαταβολικά. «Δεν πρέπει λοιπόν να κερδίσουμε κι εμείς κάτι από όλο αυτό που πληρώνουμε και μάλιστα προκαταβολικά;», ήταν η ρητορική ερώτηση παραγωγού συναυλιών.
Οταν λοιπόν το πραγματικό συνολικό κόστος μιας συναυλίας είναι 15.000 ευρώ (όπου 10.000 η αμοιβή του σταρ τραγουδιστή, ο οποίος κόβει παραστατικό μόνο για τις 2.000-3.000), ο παραγωγός φτάνει να ζητάει από τον δήμο ή το τοπικό φεστιβάλ 19.000 ευρώ ανά συναυλία για να καλύπτει τα σπασμένα.