[Προβολείς] Ο καλύτερος φίλος της Ευρώπης

Είναι μια κόλαση. Ενας μηχανισμός «μονεταριστικός» και «νεοφιλελεύθερος». Το εγχείρημα της ολοκλήρωσής του δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απόπειρα της Γερμανίας να επιβάλει την ηγεμονία της. Η Ευρώπη είναι μια εφιαλτική «Γερμανώπη» (sic).

Ετσι βλέπει την Ευρώπη ο Αλέξης Τσίπρας. Σαν μια απάνθρωπη καπιταλιστική δυστοπία. Σαν μια μαφιόζικη συμμορία όπου ο ισχυρός (η Μέρκελ) εκβιάζει τον αδύναμο (τους έλληνες πολιτικούς) κραδαίνοντας «την κατάθεση του Χριστοφοράκου» – στην οποία αποδίδεται μυστικιστική δύναμη εφάμιλλη των πρωτοκόλλων της Σιών.

Κι όμως. Αυτή η ανάγνωση της Ευρώπης δεν εμποδίζει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να δηλώνει ταυτόχρονα «φιλοευρωπαίος». Και μάλιστα «η πιο φιλοευρωπαϊκή δύναμη στην Ευρώπη».

Μη σας τρομάζει η αντίφαση. Ο πρόεδρος δεν είναι μαζοχιστής. Το σκεπτικό είναι απλό: Η Ευρώπη είναι ένα απεχθές σύστημα του οποίου θέλουμε να παραμείνουμε μέλη μόνο για να το ανατρέψουμε. Σαν τον κυνηγό που δηλώνει φιλόζωος, ενώ διασκεδάζει σκοτώνοντας ζώα, έτσι και ο τσιπραϊκός φιλοευρωπαϊσμός προϋποθέτει την κατεδάφιση της Ευρώπης. Προϋποθέτει τη σκέψη ότι αυτή η κοινότητα εθνών δεν θα ξεπεράσει τα υπαρξιακά της προβλήματα με την εμβάθυνση αλλά με την εκθεμελίωση των θεσμών που τη συγκροτούν.

«Η Δύση», λέει ο Τσίπρας, «είναι ένα σύστημα που πάει κατά διαόλου». «Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν θα “ανήκομεν” σ’ αυτό».

Το θέμα είναι ότι ο πρόεδρος δεν είναι απλώς φιλοευρωπαίος. Είναι αντιδυτικός φιλοευρωπαίος. Γι’ αυτό όταν λέει ότι θέλει να μείνουμε στην Ευρώπη, το εννοεί μόνο γεωγραφικά. Θέλει να μείνουμε εδώ που είμαστε. Ανατολικά της Ευρώπης. Καθηλωμένοι.